W XIX wieku większość fizyków uważała, że cała przestrzeń jest wypełniona ośrodkiem zwanym „świetlistym eterem”, hipotetyczną substancją, która uważana była za niezbędną do przenoszenia fal elektromagnetycznych i propagacji światła, co uważano za niemożliwe w „pustej” przestrzeni.
Amerykański wynalazca John Keely, twierdził, że odkrył nową siłę napędową, którą pierwotnie opisywano jako siłę „parową” lub „eteryczną”, a później jako nienazwaną siłę opartą na „sympatii wibracyjnej”, za pomocą której wytworzył „eter międzyatomowy” z wody i powietrza.
Keely przy różnych okazjach przedstawiał opisy rzekomych zasad swojego procesu.
W 1884 r., zademonstrował swój „pistolet parowy”:
"Pozbawiając ten proces wszelkich terminów technicznych, jest on po prostu następujący: biorę wodę i powietrze, dwa ośrodki o różnym ciężarze właściwym, i wytwarzam z nich poprzez generowanie efektu pod wpływem wibracji, które uwalniają z powietrza i wody międzyatomowy eter. Energia tego eteru jest nieograniczona i trudno ją pojąć. Ciężar właściwy eteru jest około cztery razy mniejszy niż ciężar właściwy wodoru, najlżejszego dotychczas odkrytego gazu." — New York Times, 22 września 1884
Po demonstracji w czerwcu 1885, napisał:
"Jest to opracowanie eteru międzyatomowego za pomocą wibracji. Eter atomowy wibruje wokół cząsteczek materii. W tym samym czasie jest do niego przyczepiona siła magnetyczna, która asymiluje się z cząsteczkowymi skupiskami atomów - to znaczy asymiluje się z pewną siłą przyciągania, którą trudno określić. Nazywam to negatywem wibracyjnym. Nie działa jak magnes przyciągający do siebie metale. Jest w nim pewien efekt magnetyczny, który powoduje, że przylega on poprzez wibracyjny obrót do różnych form materii – to jest molekularnej, atomowej, eterycznej i etero-eterycznej. Impuls jest nadawany przez impulsy metaliczne, siła obrotowa jest tworzona przez wibrację eteryczną - to jest siła, która utrzymuje ją w miejscu. — New York Times, 7 czerwca 1885 r. 



Das Innenleben von Keelys Globe Motor.



Im 19. Jahrhundert glaubten die meisten Physiker, dass der gesamte Weltraum mit einem Medium namens „Lichtäther“ gefüllt sei, einer hypothetischen Substanz, von der man annahm, dass sie für die Übertragung elektromagnetischer Wellen und die Ausbreitung von Licht notwendig sei, was im „Leeren“ für unmöglich gehalten wurde. Raum.
Der amerikanische Erfinder John Keely behauptete, eine neue Antriebskraft entdeckt zu haben, die ursprünglich als „Dampf“ oder „ätherische“ Kraft beschrieben wurde, und später als eine unbenannte Kraft, die auf „Schwingungssympathie“ basierte, mit der er einen „interatomaren Äther“ erzeugte Wasser und Luft.
Keely hat bei verschiedenen Gelegenheiten Beschreibungen der angeblichen Grundsätze seines Prozesses vorgelegt.
1884 führte er seine „Dampfpistole“ vor:
„Ohne Fachbegriffe läuft dieser Prozess einfach wie folgt ab: Ich nehme Wasser und Luft, zwei Medien mit unterschiedlichem spezifischem Gewicht, und erzeuge daraus, indem ich unter dem Einfluss von Vibrationen einen Effekt erzeuge, der interatomaren Äther aus Luft und Wasser freisetzt. Die Energie.“ Die Menge dieses Äthers ist unbegrenzt und schwer zu verstehen. Das spezifische Gewicht des Äthers ist etwa viermal geringer als das spezifische Gewicht von Wasserstoff, dem leichtesten Gas, das bisher entdeckt wurde. – New York Times, 22. September 1884
Nach einer Demonstration im Juni 1885 schrieb er:
„Dies ist die Bearbeitung des interatomaren Äthers durch Schwingung. Der atomare Äther schwingt um die Moleküle der Materie herum. Gleichzeitig wird eine magnetische Kraft an ihn angelegt, die sich mit molekularen Atomclustern assimiliert – das heißt, er assimiliert sich mit einem bestimmten.“ Anziehungskraft, die schwer zu definieren ist. Ich nenne es ein Schwingungsnegativ. Es wirkt nicht wie ein Magnet, der Metalle anzieht. Es hat einen bestimmten magnetischen Effekt, der dazu führt, dass es durch Schwingungsrotation an verschiedenen Formen der Materie haftet – das heißt, molekular, atomar, ätherisch und ätherisch. Der Impuls wird durch metallische Impulse gegeben, die Rotationskraft wird durch ätherische Schwingung erzeugt – es ist die Kraft, die es an Ort und Stelle hält. – New York Times, 7. Juni 1885