Prekursor sterowców.
Archimedes (287 (?) - 212 pne) stwierdza, że „ciało zanurzone w cieczy otrzymuje od dna w górę nacisk równy ciężarowi wypartej objętości cieczy”. Mówimy o cieczy i nie myślimy jeszcze o poruszaniu się w powietrzu, ale zasada obowiązuje dla każdego płynu, w tym powietrza.
Cyrano di Bergerac (1619-1655) wyobraża siebie w „Innym świecie lub państwach i imperiach Księżyca”, unosząc się w powietrzu za pomocą pasa ze szklanymi ampułkami zawierającymi rosę, która paruje pod działaniem Słońce zapewnia mu niezbędny ciąg w górę.
W 1670 jezuita ojciec Francesco Lana zaproponował latający statek podniesiony na czterech miedzianych kulach, w których wytwarzana jest próżnia (próżnia jest z pewnością lżejsza od powietrza, niestety znacznie cięższe od powietrza byłyby miedziane kule zdolne wytrzymać różnicę ciśnień między wnętrzem a zewnętrzem). Projekt obejmował również system zmienności wysokości poprzez wprowadzanie/emisję powietrza w sferach oraz możliwość poruszania się za pomocą… żagli i wioseł.
Stowarzyszenie Sterowców ArchimedeW latach 1782-83 bracia Joseph i Etienne Montgolfier, ze swoim „balonem na ogrzane powietrze”, unoszonym przez gorące powietrze zawarte w powłoce, rozpoczęli aerostatykę i wraz z erą ludzkiego lotu.
Obok balonów na ogrzane powietrze, które unoszą się dzięki gorącemu powietrzu, pojawiają się „charlière” (od fizyka JAC Charles), które wykorzystują wodór jako gaz unoszący i pozwalają na znacznie dłuższe przebywanie w powietrzu, nie będąc przywiązanym do balony z wodorem są również mniejsze, dzięki silniejszemu ciągowi wodoru w górę w porównaniu z gorącym powietrzem.
Z balonami można wznieść się w powietrze, ale potrzeba możliwości obrania własnego kierunku, poruszania się niezależnie od ruchów wiatru, wciąż jest niezaspokojona.
Od początków aerostatyki pojawiło się wiele pomysłów i prób osiągnięcia autonomii ruchu, przy użyciu różnych rodzajów siły napędowej (wiatr, siła mięśni, ...) i różnych narzędzi napędowych (żagle, wiosła, łopaty, ...) z wyniki całkowicie niezadowalające.
Rozwiązanie nie zostałoby znalezione, gdyby nie dostępność silników o odpowiednim stosunku masy do mocy.