Merowingowie i Smocza Linia Krwi.
Druidyczny Pendragon został przekazany królom Merowingów w 666 r.:
„Celtyckie pendragony nie były następcami z ojca na syna określonego pochodzenia, ale zostały wybrane spośród różnych panujących rodzin smoków i indywidualnie wybrane przez druidyczną radę starszych na Króla Królów.
Ostatnim Pendragonem był Cadwaladr z Gwynedd, który zmarł w roku 664 n.e. Mniej więcej w tym czasie znaczna część Wielkiej Brytanii padła pod germańskim wpływem najeżdżających Anglosasów, a Angle-land (Anglia) narodził się jako odrębny od Szkocji i Walii”. — Laurence’a Gardnera
„W roku 666, prawdopodobnie jeszcze w Irlandii, Dagobert poślubił Matyldę, celtycką księżniczkę”. — Baigent, Michael, Richard Leigh i Henry Lincoln, Święta krew, Święty Graal .
„Królowie Merowingów byli znani z czarowników na wzór samarytańskich mędrców” – Laurence Gardner, Bloodline of the Holy Graal
Mówi się, że termin „Merowing” pochodzi od Merovee, króla Franków żyjącego w latach 447–458 n.e.
Według legendy, wyjaśnionej w Linie krwi Świętego Graala, Merovee miał dwóch ojców, króla Klodiona i dziwną „bestię morską”.
„Pomimo starannie spisanych genealogii z jego czasów, dziedzictwo Meroveusa było dziwnie przesłonięte w kronikach klasztornych. Choć jest prawowitym synem Klodiona, historyk Priscus stwierdził, że został ojcem tajemniczego stworzenia morskiego, Bistea Neptuna.
Frankowie sykambryjscy, z których linii żeńskiej wywodzili się Merowingowie, przed migracją do Nadrenii byli związani z grecką Arkadią. Jak widzieliśmy, nazywali siebie Newmage – „Ludem Nowego Przymierza”, tak jak kiedyś nazywano Esseńczyków z Qumran.
To dziedzictwo Arkadii było odpowiedzialne za tajemniczą bestię morską – Bistea Neptun – jak symbolicznie zdefiniowano w przodkach Merowingów. Odpowiednim władcą morza był król Pallas, bóg starej Arkadii.
Mówiono, że nieśmiertelny władca morza „zawsze wcielał się w dynastię starożytnych królów”, której symbolem była ryba – podobnie jak tradycyjny symbol Jezusa”. — Laurence Gardner, Linia krwi Świętego Graala.
Legenda o królu Merovee ukrywa PRAWDZIWE pochodzenie rasy Merowingów w odległej starożytności.
Słowo „Meroveus” pochodzi od francuskich słów „mer” oznaczających „morze” i „Vere” oznaczających „wilkołak” lub „smok”.
Księga Apokalipsy informuje nas, że smokiem jest „diabeł i szatan”, stąd ezoteryczna aluzja do przodka Merowingów, króla Merovee, króla Francji spłodzonego przez tajemniczą „bestię morską”, jest twierdzeniem, że dynastia Merowingów ma dosłowne pochodzenie szatańskie:
„Wśród sykambryjskich Franków/Merowingów istniała bardzo duża część „żydowska”, a ponieważ praktykowali poligamię (kolejna osobliwość Merowingów), pozostawili dużą liczbę potomstwa.
Te arystokratyczne dzieci Merowingów wżeniły się w prawie wszystkie rodziny szlacheckie Europy w V, VI i VII wieku. To skłoniło niejednego historyka do zasugerowania, że podstawą europejskiej szlachty są Żydzi!” — Michael Bradley, Święty Graal przez Atlantyk
„Dzisiaj w Wielkiej Brytanii i Europie jest co najmniej kilkanaście rodzin – z licznymi gałęziami bocznymi – wywodzących się z rodu Merowingów. Należą do nich Dom Habsburgów-Lotaryngii… House Plantar, Luxembourg, Monetized, Montes que i różne inne.
Według „przedwojennych dokumentów” rodzina Sinclairów w Wielkiej Brytanii również jest spokrewniona z tym rodem, podobnie jak różne gałęzie tzw. Stu… W wielu swoich dokumentach Sion zapewnia, że nowy król, zgodnie z tradycją Merowingów, „będzie rządził ale nie bedzie zasiadal i rządzić.
Innymi słowy byłby królem-kapłanem, który pełniłby przede wszystkim funkcję rytualną i symboliczną; a faktycznymi sprawami rządzenia zajmowałby się ktoś inny – niewykluczone, że Priori de Sion”. — Baigent, Michael, Richard Leigh i Henry Lincoln, Święta krew, Święty Graal.
Po obaleniu dynastii Merowingów przez Kościół rzymski w roku 800 n.e. ich demoniczny ród został zachowany przez „Cesarski i Królewski Dwór Smoka”, który spiskował, by odzyskać kontrolę nad Świętym Cesarstwem Rzymskim poprzez infiltrację Kościoła i państwa.
Ich insygniami był smok w kształcie koła i czerwonego krzyża – Różokrzyż Przeoru Syjonu, Templariuszy i Różokrzyżowców.
„Kiedy Cesarski i Królewski Dwór Smoków został odtworzony przez króla Zygmunta w 1408 roku jako Societas Draconis, opierał się on na starożytnej tradycji rodowej, którą Zygmunt zakładał, że odziedziczył po swoich przypuszczalnych egipskich i scytyjskich przodkach poprzez Piktów, Smoczą Księżniczkę Maelasanu z Northumbria oraz starożytny i oryginalny ród królewski Andegawenów Vere of Anjou, cesarscy książęta Angiers.
Linia ta wywodziła się z jednej strony z Tuatha de Danaan (Smoczych Królów Anu), a z drugiej przez egipską smoczą dynastię Sobek. Ten ostatni szczep obejmował ród Dawida z rodu Judy, który wżenił się w pochodzenie Merowingów, królów Franków.
W 1408 roku (kiedy Wielka Brytania znajdowała się w epoce Plantageneta) w czasie wojen i ogólnego zamieszania politycznego Dwór Smoka został formalnie odtworzony jako organ suwerenny.
Dokument założycielski… stwierdzał, że członkowie Dworu mogli nosić insygnia smoka wygiętego w okrąg, z czerwonym krzyżem – samym emblematem pierwotnego Różokrzyża, który identyfikował sukcesję Graala sprzed 3000 roku p.n.e.” – Laurence Gardner, Geneza Królów Graala
Dynastia Merowingów nadal utrzymuje swoją legitymację i pewnego dnia otwarcie utwierdzi się w boskim prawie swojej szlachty do rządzenia światem jako anielska rasa półbogów, której przodkami były upadłe anioły.
https://humansbefree.com/