Matka Teresa słynie z tego, że jest jedną z prawdziwych altruistek w historii. Poświęciła swoje życie biednym, otwierając swój pierwszy dom Misjonarek Miłości w Kalkucie w latach 50 XX wieku i otwierając setki kolejnych na całym świecie.
Gdy wieść o jej misji rozeszła się, pobudziła wyobraźnię opinii publicznej i zaczęły napływać miliony dolarów, które zostały przekazane na pomoc najbardziej potrzebującym. Przynajmniej tak brzmi oficjalna wersja.
Rzeczywistość jest dużo bardziej ponura. Według tych, którzy zgłosili się tam na ochotnika, misje Matki Teresy to obskurne szambo, w którym panuje autorytaryzm i przemoc. Istnieją doniesienia o przywiązywaniu i biciu niesfornych dzieci do łóżek, o braku wymiany przestarzałego sprzętu i o ponownym użyciu igieł w krajach o wysokim wskaźniku infekcji wirusem HIV (takich jak Haiti), aż stały się tak tępe, że powodowały ból. Wszystko to opakowane w kulturę niekwestionowanego posłuszeństwa, tajemnicy i kontroli, która podobno przypomina kult.
Wszystko mogłoby być w porządku, gdyby misjonarze czynili coś dobrego, ale tak nie jest. W 1991 roku niemiecki magazyn Stern ujawnił, że zaledwie 7 procent datków na rzecz organizacji przeznaczono na cele charytatywne. Resztę przelano na tajne konta bankowe lub wykorzystano do budowy kolejnych misji. Istnieją doniesienia, że misje nie kupują nawet chleba, aby nakarmić swoich więźniów, woląc zamiast tego polegać wyłącznie na żywności pochodzącej z darowizn. A skąd pochodzą te wszystkie pieniądze? Cóż, część z nich pochodzi od zwykłych, życzliwych ludzi, którzy dają z siebie wszystko. Dużo więcej pochodziło od najbardziej złych ludzi, jacy kiedykolwiek żyli. Matka Teresa osobiście przyjęła duże datki od psychopatycznego haitańskiego dyktatora „Baby Doca”, w zamian publicznie broniąc jego przesiąkniętych krwią rządów. W latach 90 oszust Charles Keating przekazał misjonarzom 1,25 miliona dolarów skradzionych pieniędzy. Matka Teresa poproszona o zwrot fałszywych pieniędzy po prostu milczała. Matka Teresa niewątpliwie dokonała w swoim czasie kilku dobrych rzeczy, ale mogły one zostać przyćmione przez jej okropne dziedzictwo. W 2010 roku „Forbes” ujawnił, że w pierwszym domu, który założyła, śmiertelność przekraczała 40 procent. Parafrazując stare powiedzenie, jeśli biedni mają takich przyjaciół jak ona, nie potrzebują już wrogów.
Na zdjeciu Matka Teresa i Fauci oraz dwie siostry zakonne.