Za czasów dynastii Ming zdrowym podawano sproszkowane strupy ospy.
Pacjenci rozwijali wtedy łagodny przypadek choroby, a po wyzdrowieniu byli na nią odporni. Niemniej jednak technika ta wykazała śmiertelność 1-3%, która była nadal znacznie niższa niż śmiertelność ospy, która wynosiła około 20-30%. Proces narażania zdrowej osoby na zainfekowany materiał od osoby chorej na ospę w nadziei na zapewnienie odporności nazywa się wariolacją.
Pierwsza pisemna relacja o wariolacji opisuje buddyjską zakonnicę mieszkającą na górze O-Mei Shan w południowej prowincji Szeczuan w Chinach.
Zaczęła praktykować wariolację około 1022-1063ne po dokonaniu wnikliwej obserwacji, że ci, którym udało się przeżyć ospę, nigdy więcej jej nie zachorowali.
Dopiero w 1796 roku angielski lekarz Edward Jenner odkrył szczepienie na ospę, wstrzykując ropę z krowianki dojarki ośmioletniemu chłopcu, a następnie próbując zarazić go ospą sześć tygodni później. Chłopiec nie zachorował na ospę prawdziwą, co wskazuje, że wcześniejsza ekspozycja na ospę krowiankę uchroniła go przed infekcją.
History cool Kids







Während der Ming-Dynastie erhielten gesunde Menschen pulverisierten Pockenschorf.
Die Patienten entwickelten dann einen leichten Fall der Krankheit und waren nach der Genesung resistent dagegen. Dennoch zeigte diese Technik eine Sterblichkeit von 1-3%, die immer noch signifikant niedriger war als die Pockensterblichkeit, die etwa 20-30% betrug. Der Prozess, eine gesunde Person dem infizierten Material einer Person mit Pocken auszusetzen, in der Hoffnung, Immunität zu verleihen, wird als Variolation bezeichnet.
Der erste schriftliche Bericht über die Variolation beschreibt eine buddhistische Nonne, die auf dem Berg O-Mei Shan in Chinas südlicher Provinz Szechuan lebt.
Sie begann um 1022-1063 n. Chr. mit Variolation, nachdem sie sorgfältig beobachtet hatte, dass diejenigen, die die Pocken überlebten, sie nie wieder entwickelten.
Erst 1796 entdeckte ein englischer Arzt, Edward Jenner, die Pockenimpfung, indem er einem achtjährigen Jungen Eiter aus der Impfung eines Melkers injizierte und dann sechs Wochen später versuchte, ihn mit Pocken zu infizieren. Der Junge entwickelte keine Pocken, was darauf hindeutet, dass seine vorherige Impfung verhindert hatte, dass er sich infizierte.
Geschichte coole Kids







Во времена династии Мин здоровым людям давали порошкообразные струпья оспы.
Затем у пациентов развился легкий случай заболевания, и после выздоровления они были к нему устойчивы. Тем не менее, этот метод показал смертность на 1-3%, что по-прежнему было значительно ниже, чем смертность от оспы, которая составляла около 20-30%. Процесс заражения здорового человека инфицированным материалом от человека, больного оспой, в надежде обеспечить иммунитет, называется вариоляцией.
Первое письменное сообщение о вариоляции описывает буддийскую монахиню, живущую на горе О-Мей-Шань в южной провинции Китая Сычуань.
Она начала практиковать вариоляцию примерно в 1022–1063 годах нашей эры после тщательного наблюдения, что те, кто пережил оспу, больше никогда не заболевали ею.
Только в 1796 году английский врач Эдвард Дженнер открыл вакцинацию против оспы, введя гной от вакцины дояра восьмилетнему мальчику, а затем попытавшись заразить его оспой шесть недель спустя. Мальчик не заболел оспой, что указывает на то, что его предыдущее воздействие вакцины предотвратило его заражение.
История cool Kids