GLADIATORZY

           Cóż za uroczy balet , pełen kształtów i barw.

           W trzecim stuleciu przed Chrystusem w czasie ceremonii pochówku legionisty zabijano dwóch lub trzech niewolników by przelana krew dodała splendoru i godności ceremonii pogrzebowej.
Z jakiegoś powodu, nagle, zabijanie niewolników z rodzinnej uroczystości przeistoczyło się w widowisko a niewolnicy stali się wysoko wyszkolonymi gladiatorami. W końcu nawet wolni ludzie dla zdobycia pieniędzy, kariery, uznania czy powodzenia jako idole sexu, stawali się gladiatorami.
 W Efezie, wtedy stolicy wschodniej Azji Mniejszej w Imperium Rzymskim, a należącym w XX wieku do Turcji, gladiatorzy, mimo, że należeli do warstwy wyrzutków, grupy poza prawem, byli sponsorowani przez możnych obywateli i każdy, kto chciał coś znaczyć w życiu politycznym sponsorował jednego lub kilku gladiatorów.
            Ludzie dla sportu zabijali siebie wzajem, bo nie masz lepszego widoku dla człowieka od widoku śmierci innego człowieka. Wyuzdanie proponuje to, czemu rozum nie potrafi sprostać chowając się ciasno pod czaszką. Wyuzdanie wyjmuje go z czerepu i rozsmarowuje po ścianie.

           Nazwa gladiator pochodzi od ich krótkich mieczy gladiusów. Gladius znaczy też penis, a gladiatorzy byli symbolami sexu, atrakcyjnymi mężczyznami dla kobiet na ucztach i bankietach poprzedzających ważne walki.
Gladiator był pierwszym „modelem”, których wykształcono około ośmiu.
Na początku królował Galdiator uzbrojony w miecz gladius.
 Dopiero potem wykształcono Sekutora w ogromnym pięciokilogramowym hełmem, i typ Traka, na wzór byłych wrogów Rzymian, z zakrzywionym trackim mieczem. Rypriarus rybak i Murmillo –człowiek ryba, Retriarius bez hełmu z trójzębem i siecią.

Dobieranie przeciwników według metod atrakcyjności walki było oprócz zakładów bukmacherskich głównym kryterium doboru.
Galdiator z małym mieczem i dużą tarczą przeciwko temu z małą tarczą i w specjalnym hełmie.
Sekutor przeciwko Murmillo lub trójzębowi i sieci.
Oczywiście walki były też umawiane na prywatnym terenie w/g osobnych reguł.

Czwórząb był bronią gladiatorów jak wskazują poczwórne rany na kościach z grobów gladiatorów. Cztery okrągłe dziurki jak w guziku okrągłym o średnicy guzika 5cm.
Przeżycie rany zadanej czwórzębem to wyczyn.
 Wcześniej czwórząb uważny był za przedmiot kultowy używany w procesjach i
rytualnych obrzędach.
Znajdowane na rzadkich płaskorzeźbach odwzorowania czwórzębów potwierdzają przypuszczenia.
Gladiatorzy jedli wyłącznie jęczmień i fasolę, nazywano ich dlatego chrupaczami. Nabijali nie tylko wagę poprzez zwiększanie wagi mięśni ale i tkankę tłuszczową. Dodatkowe kilka centymetrów tłuszczu znaczyło śmierć lub życie.

Koło południa na arenie odbywają się egzekucje skazańców.
Krzyki konających rozdzierają gorące powietrze dnia.
Ulubionym mitem wykorzystywanym w tych wymyślnych egzekucjach był mit o Prometeuszu, któremu orzeł wydziobuje wątrobę.
Ptaki tresowane w tym celu dopadały i rozszarpywały skazańców na oczach podnieconego tłumu.

Dopiero potem przychodziła kolej na spektakl gladiatorów.
Najpierw prezentacja, czyli pokaz możliwości i sił z drewnianymi mieczami.
Wszyscy gladiatorzy mający wystąpić wychodzili na arenę celem przedstawienia się i dając próbkę swych umiejętności.
Spis śmierci na dzisiejszy dzień.
Średnio umierał co ósmy gladiator.


Walki prowadzone były aż do upadku cesarstwa. Stanowiły o życiu politycznym, wpływach i popularności możnych tamtych czasów. Wszystko co nieludzkie było wtedy ludzkie. Każda niegodziwość i wyuzdanie było usprawiedliwione i dozwolone. Podobnie jak dzisiaj w XXI wieku i gdyby dzisiaj pozwolić gladiatorom strzelać do siebie z uzzi lub ciąć laserowymi mieczami, to tłumy bogobojnych urzędników przychodziłyby popatrzeć na krwawe kawałki ciał czołgających się po piachu , a podstarzałe ciocie dostawałyby orgazmów nad zwęglonymi i podziurkowanymi jak sita mięśniami. Dentyści i chirurdzy plastyczni prześcigaliby się w metodach przywracania wyglądu idolom sexu i waleczności do następnego czwartku gdy znowu będą się zabijać, kroić, dziurawić i spalać. jak śmierć za śmiercią i za życiem , za ostatnią nocą, za wodą szeroką , za oknami matowymi bez łez , nie dochodzi do nich nawet cień smutku, nawet smród z ulicy.

Zabijano pokonanych gladiatorów gladiusem wbijanym w dół przez gardło obok obojczyka w dół do serca i był to rytualny mord , jako zakończenie życia pokonanego gladiatora. Gest kciuka w dół jak dotychczas myślano nie wskazywał „w dół” lecz „w gardło”.






















:
Poprzedni rozdział:      Następny rozdział:
:
Automat tłumaczył ten tekst na 91 języków z oryginalnego języka polskiego. Tytuł oryginału "Teoria Strzałek" . Wszelkie prawa zastrzeżone. Prawo autorskie: Jakub Nowak  TS050