NOCNIKI

   Weteran widzi Ludzi jako niezdolnych do rozwoju i nie rozumiejących zjadaczy nitki czasu. On, ponadczasowy, kto jak bogowie włada światami, lecz nie jest wszechwładny. On, który pozwolił Pretekineterce przejść do świata Ludzi. On, który musiał zaakceptować istnienie Mariji....
   Nie wiadomo dlaczego Weteran wybrał ten statek oceaniczny. A jednak...
Hombre siedział na ławeczce na trzecim pokładzie i nie miał pojęcia kim jest ten jegomość w za dużym kapeluszu zapiętym pod brodą na rzemyczek. Weteran to nie kłaniający się żadnej fali ktoś. Hombre nie wiedział, że jest w niebezpieczeństwie, a Weteran wiedział, że musi coś począć z tym dziwadłem jakim okazał się dla niego Hombre. Weteran podsłuchiwał myśli Hombre, a może były to ich wspólne dociekania?
  Hombre rozmyślał a może to coś w nim rozmyślało i narzucało mu ten tok myśli.
Weteran słuchał uważnie:

- Jesteśmy nocnikami pełnymi nieczystości najświętszych a emaliowane ucho to nasz największy dar. Hombre zdziwił się, co to za bzdety...
Jak u nocnika kołyszącego się na falach oceanu ucho pod wodą nie pozwala słyszeć szumu wichru i krzyku mew. Nic nie wiemy o albatrosach. Tylko najświętsze nieczystości w nocnikach wyrównują nieco poziom ucha i pozwalają choć trochę słyszeć wiatr – eter przestworzy. Choć emalia już gdzieniegdzie obita, jesteśmy ludzcy, gdy nasze najświętsze gówna mieszają się z oceanem. To one stanowią o funkcji nocników, dlatego istniejemy.
Tylko dlatego nocniki wytwarza fabryka bez rzęs.
Łzy bez rzęs.
Na dźwięk gongu i rogu włącza się murmurando naszych myśli.
Natrętne szepty bez słów.
Pragnienia bez chichotu, słodycz bez sensu, grzech bez wymiaru, wiercenia bez siwizny. Fabryka.


- Dreszcz i ciągle , i ciągle od nowa ten pierwszy raz.
Ta sama druga świeżość obiegu, zamkniętych destylacji snów.
Każdy bliźniak to wie.
Wie to co druga bliźniaczka i kominiarczyk z cygarem zapachowym w ustach. Niektóre uśmiechy są symetryczne.
Czy armia znajdzie miejsce dla człowieka z połową ramienia.
Wcale nie jest zgorzkniały.
Nigdy nie płakałem nad rozlanym mlekiem. Skarży się nocnik pełen najświętszych nieczystości.
Nie mogę przytulić dzieci ręką z kilkoma końcówkami.
Automaty naprawcze pokonują barierę dźwięku.
Mój laserowy hełm odfrunął wraz z głową z pełną prędkością na pułapie 20tys. Metrów.
To taki hełm na skrzydłach.



- Nie ma to jak pooglądać sobie bieganie robaczków lub ludzi po ścieżkach przeznaczenia. - Rzekł Weteran ze swadą i podkręcił wąsika. Śmignął bacikiem z samozadowoleniem i podrapał się za uchem jak wiejski ekonom na widok maciory.
Nowoczesne materiały połączone z diagnostyką i szybkością znikania i maskowania powodują mimikrę u ciem jako nieocenioną przy wygrywaniu wojny bez walki.
Ćmy lecą w kierunku płomienia zemsty i nie opuszczą szlaku, który ich tam prowadzi. Jak mamy uczyć współczucia, gdy nasze ciałka zwęglone legną u dołu.
Przez pokazanie jak umarliśmy spaleni?
Stoimy na straży prawdy.
Ale nie martwi, lecz tylko żywi.
Tak jak ty, ona myśli, że może zmienić ludzi.
Tak jak ty, myśli, że jej droga jest dobra.
Zdejmij czapkę i rozpostrzyj skrzydła ćmo.
Twój lot jest naszym lotem, twoja mowa naszym wyznaniem.
Twoja wola znakiem dla ukrywających się i znikających w wymiarze.
Roznieście wieści.
Twoja wiedza nie zniewoli pędu naszych umysłów.
Przygotujemy się na nadejście innego wymiaru bez zemsty i bez współczucia.
Bez litości, bo bez jej potrzebujących. Szczęśliwe są łzy gaszące płomień zemsty.
A zboże, które mamy zamienimy na pokarm. Wiatr sam podnosi nasze skrzydła.
Chory przyjaciel ozdrowieje, gdy serce jego wyrzeknie się zemsty i odświeży sam siebie.
Lećmy !

Oto dowód , że nie zamierzamy cię skrzywdzić.
Spadnie deszcz i wzrosną zbiory.
Stada pomnożą się a woda stanie się czysta i kryształowa.
Chory przyjaciel ma wolę ozdrowienia i władzę życia bez chęci śmierci.
Obiecuję, że nie pozwolę aby nasze myśli zostały zapomniane.
Nasze marzenia będą prowadzić nas przez ścieżkę pamięci.
Daj nadzieję, że dalej będziemy dążyć i wierzyć w ludzi.
Ich dobra droga będzie nagrodzona wiecznością ich postępków i pamięcią.

Połowa światła nie świeci na przeszłość, oświetla przyszłość.
Czy to prawda?
Nogi ma jak kasztanka marszałka. Pomnij na glinę, która twoją matką. O słodka Isztar, kochanko mojego ciała ! To mówią wargi Bero wyschłe tęsknotą do ciebie.

















:
Poprzedni rozdział:      Następny rozdział:
:
Automat tłumaczył ten tekst na 91 języków z oryginalnego języka polskiego. Tytuł oryginału "Teoria Strzałek" . Wszelkie prawa zastrzeżone. Prawo autorskie: Jakub Nowak  TS061