Jp.jd.daaiay

SUMIENIE LUB NIC .


     Jak twoja dusza może być w piekle, jeśli jak cierń tkwisz w moim sercu?
Twój brzuch wyoblony i wypukły pępek z grudką znamienia obrośniętym włosem
Stróżką się cienką kierując na północ westchnień szkarłatnych, księżycem związanych.
Garb twego grzbietu wystające żebra pod pachy wciska oddechu nie dając,
Tłamsząc serce i przełyk świszczącą suchością.
Boki zapadłe w kieliszka kształt wtula kiszki wyschnięte, splątane ascezą.
Chóry niebiańskie piekłu zapalniczki użyczają i cynowe kociołki grzeszników pełne cienkich głosów anielską się muzyką pysznią. Diabły mącą swój spokój i płyn w zupach czarnych. Sumienie lub nic. Jedno od drugiego dzieli tylko światło. O słodka Isztar, kochanko mojego ciała !
Nikt też nie jest godzien, by przyjąć taką właśnie osobliwość. Nie są gotowi aby podać wodę tym, co spragnieni na krawędzi czasu, dają ci siebie.
A ty, ziemska zjawo, świętość przejawiasz tylko działaniem? Stajesz w obronie słabych dusz, co nie mają sił by bronić się same? Nadszedł dzień mniejszego zła.
Zabij go razem z większym i nuty te zapisz. Wiekami będą straszyć ich wnuki wnuków, wnukom wodę podając jak życie. O słodka Isztar, kochanko mojego ciała !
W muszli zamieszkał pan zielony. W skórach się leśnych obnażył.
Pieśń długą ciągnie język jego dopuszczając się zdrady słowa drganiami dźwięków.
To sprawi, że będziesz dobrym człowiekiem lub nie. Świat marzeń, jeśli będzie trwał choćby chwilę, będzie jednak istniał. Wtedy to ludzie przestaną wreszcie wskazywać głowy a potem piersi dwoma palcami, jak do przysięgi, i mówić, że najważniejsze jest tutaj i tu.

A diabeł podkuliwszy ogon pod siebie i łeb zwiesiwszy pójdzie precz od twych drzwi. Tam się skieruje, gdzie czerwienią pęknięcia czeluście amorficzne go wessą.
Nie chcij go zobaczyć, gdyż nie wiesz, jakie czyny niesie.
Apage satanas powiedz albo lepiej. Pomnij na glinę, która twoją matką. O słodka Isztar, kochanko mojego ciała !




>
:
Poprzedni rozdział:      Następny rozdział:
:
Automat tłumaczył ten tekst na 91 języków z oryginalnego języka polskiego. Tytuł oryginału "Teoria Strzałek" . Wszelkie prawa zastrzeżone. Prawo autorskie: Jakub Nowak  TS133