Ja.jd.dzzizza

TU .

     Tu teraz jestem. Dotąd już doszedłem. Packą na muchy milczeń złych, chwile gaszę. Znienacka. Niechlujny obraz świtu rozmazany załzawionymi oczami otwieram a w nim witraże rozbitych szkieł
i skruszonego światła. Rozpaczy krzyki w oknach marzeniom powiedziały, że jak nie wszystko, to może, zrób tylko cokolwiek. W spojrzeniu twym wyczytałem opór, co do dni jasnych i bezmyślnie trwonionych. A igła twoja nadal czeka na swój stóg siana. Samotna na gładkim stole. Dłonią przywartą do czoła kwadrat na przyszłość otwieram. Widzę w nim twarde rysy hipnotyzerów i kłamców. Palcami uciskam ciemię, aby się lepiej skupić. Nie umiem. Południe zgrzyta, piach między zębami popijasz wodą i z niesmakiem ocierasz paznokciami zakurzoną oliwę z twoich ud.
Zdrapujesz ją niedokładnie ale mocno, żłobiąc czerwone długie smugi i otrzepując dłonie w piach. Isztar, dlaczego chciałaś ? Isztar kiedy powrócisz wierna i słodka? Co wiesz o mojej Mariji? Czy dlatego odebrałaś mi pamięć miłości? Gdzie się podziewasz? Kim jest Marija? Widzę biel tylko. Wiosłuję w niej ku Słońcu ku Enlilowi czterdzieści razy po dwanaście. Wiosłuję jeszcze dalej trzymając wiosło z lewej strony. Pamiętam twą słodycz nagich pleców. Dendro a poli katomalin dopali potem nas to ma tak. Stoisz i patrzysz prosto w słońce widząc biel tylko, biel i całość. Serca nie widać przecież wcale. Zębów nie trzeba aż tak ściskać. Dendro a poli katomalin. Dendro la testa. Resztę zasypie piasek później.








>
:
Poprzedni rozdział:      Następny rozdział:
:
Automat tłumaczył ten tekst na 91 języków z oryginalnego języka polskiego. Tytuł oryginału "Teoria Strzałek" . Wszelkie prawa zastrzeżone. Prawo autorskie: Jakub Nowak  TS138