Plastikowa bomba zegarowa: Wyjście z kryzysu:
Bakterie - klucz do degradacji plastycznej?
Grafika: bakterie DNA
Małe pozostałości ropy naftowej od ponad 100 lat gromadzą się na ścianach starego portu w Hamburgu. Zanieczyszczenia w mule o strukturze chemicznej bardzo podobnej do tworzywa sztucznego. I właśnie tam naukowcy szukają bakterii. Bakterie, które rozkładają pozostałości oleju w celu wytworzenia z nich energii - i które mogą następnie rozkładać plastik.
Mimo że istnieją setki różnych rodzajów tworzyw sztucznych, mają one jedną wspólną cechę: tworzywa sztuczne składają się z długich łańcuchów polimerowych, które są trudne do degradacji. Tylko niektóre bakterie wytwarzają specjalne enzymy, które mogą rozkładać polimery. Tylko wtedy, gdy długie łańcuchy są „rozkładane” za pomocą enzymów, bakterie mogą je dalej rozkładać. Naukowcy chcą wyizolować specjalne enzymy w bakteriach. Aby to zrobić, muszą najpierw znaleźć odpowiednie bakterie w próbce błota. Niełatwe zadanie: próbka zawiera do 10 000 różnych rodzajów bakterii, z których być może tylko jedna wytwarza odpowiedni enzym. Po miesiącach analizy szerokiej gamy próbek widać pierwszy sukces: struktura enzymu wskazuje na zdolność do rozszczepiania polimerów z tworzyw sztucznych. Istnieją nawet oznaki innych enzymów.
Dużym problemem przy wydobywaniu tworzyw sztucznych jest także wiele różnych rodzajów tworzyw sztucznych. Mieszanka, którą można oddzielić - jeśli w ogóle - tylko z wielkim wysiłkiem. Jest to jednak warunek konieczny do skutecznego przetworzenia lub rozmontowania tworzywa sztucznego. Wynik testu enzymatycznego: Skuteczne są dwa enzymy - nawet dziesięciokrotnie bardziej skuteczne niż wcześniej znane. Enzym rozkładający kilka rodzajów plastiku nie został jeszcze znaleziony. Dopóki nie będzie możliwe zastosowanie techniczne, skuteczność enzymów musi zostać zwiększona co najmniej 1000 razy. Na przykład w basenach oczyszczalni ścieków można je następnie wykorzystać do wydobycia tworzyw sztucznych.