Co warto wiedzieć o diagnozowaniu boreliozy?

Jeśli borelioza nie objawi się rumieniem, jej zdiagnozowanie jest trudne i czasami trwa nawet latami. Dowiedz się, jak możesz sprawdzić, czy kleszcz zostawił ci przykrą dla zdrowia niespodziankę.
Najważniejszym nosicielem bakterii wywołującej boreliozę jest w Polsce kleszcz. Nie trzeba jednak od razu panikować, gdy znajdziemy go na swojej skórze – nie każdy kleszcz jest bowiem jest zakażony (dotyczy to tylko 6-20 proc. kleszczy), a poza tym usunięcie kleszcza w ciągu 24 godzin od ukąszenia zapobiega przeniesieniu zakażenia.
Jakie są objawy boreliozy
Borelioza dzielimy na wczesną i późną.
Najbardziej charakterystyczny objaw wczesnej boreliozy to tzw. rumień wędrujący. Pojawia się najczęściej między 3. a 30. dniem od ukłucia kleszcza. Występuje w 70-80 proc. zakażeń krętkami Borrelia. To jedyna faza zakażenia, która nie wymaga badań serologicznych, a rozpoznanie stawia się na podstawie objawu klinicznego. Wystąpienie rumienia jest wskazaniem do rozpoczęcia antybiotykoterapii.
Kolejne stadium to już uogólnione objawy zakażenia:
rumień wędrujący mnogi (wtórny)
wczesna neuroborelioza (np. niewielka asymetria twarzy w wyniku uszkodzenia nerwu twarzowego)
zapalenie stawów
zapalenie mięśnia sercowego
inne zmiany narządowe.
W późnej fazie choroby (która może wystąpić wiele miesięcy a nawet lat po zakażeniu) obserwuje się dodatkowo m.in.:

przewlekłe zanikowe zapalenie skóry,
przewlekłe zmęczenie,
nadwrażliwość na alkohol,
bóle mięśniowe,
wypadanie włosów,
zaburzenia widzenia,
zaburzenia słuchu,
zaburzenia psychiczne
Diagnostyka laboratoryjna boreliozy
Nie zawsze jednak zdiagnozowanie boreliozy jest tak proste. Czasami do wczesnego rozpoznania i jak najszybszego zaordynowania leczenia konieczne jest przeprowadzenie badań laboratoryjnych.
Testy serologiczne na wczesnym etapie
Diagnostykę należy rozpocząć od testów serologicznych wykrywających przeciwciała. Badania te polegają na dwustopniowym oznaczaniu przeciwciał, które są produkowane w organizmie w odpowiedzi na zakażenie. Pierwszym etapem jest test przesiewowy, w którym są oznaczane przeciwciała IgM i IgG. Z założenia jest on bardzo czuły, więc gdy wyjdzie wynik ujemny, na tym można zakończyć diagnostykę laboratoryjną. W przypadku uzyskania wyniku niejednoznacznie ujemnego, kolejnym etapem badania jest test potwierdzenia, czyli Western blot. Jest on mniej czuły, ale bardziej swoisty.
W teście Western blot wykorzystywane są najczęściej antygeny rekombinowane, co zmniejsza prawdopodobieństwo wystąpienia reakcji krzyżowych i uzyskania wyników fałszywie dodatnich. Największe znaczenie dla potwierdzenia boreliozy ma wykrycie przeciwciał przeciwko antygenom OspC oraz VlsE.
Na rynku dostępne są także testy do ilościowego oznaczania przeciwciał przeciwko VlsE stosowane w monitorowaniu efektów leczenia.
Przeciwciała klasy IgM po kilku tygodniach
Zazwyczaj przeciwciała IgM utrzymują się około 6 miesięcy, ale mogą też być wykrywane przez kilka lat pomimo skutecznego leczenia (mówimy wtedy o tzw. IgM przetrwałym).
Jeżeli po miesiącu od pojawienia się przeciwciał IgM nie wykrywa się przeciwciał IgG, to wynik badania IgM należy uznać za fałszywy, wynikający z reakcji krzyżowych.
Późne stadium boreliozy charakteryzuje zwykle obecność tylko przeciwciał IgG.
Dodatni wynik przeciwciał nie świadczy o aktywnym zakażeniu, a jedynie o kontakcie z bakterią, dlatego nie można na podstawie tylko oznaczenia przeciwciał odróżnić świeżej infekcji od przebytej w przeszłości.
- tłumaczy dr Iwona Kozak–Michałowska.
Uwaga! Dodatni wynik badania serologicznego bez klinicznych objawów typowych dla boreliozy z Lyme nie upoważnia do rozpoznania choroby i jej leczenia! Przechorowanie boreliozy nie powoduje wystąpienia odporności i możliwe są reinfekcje!
Diagnostyka uzupełniająca
Test LTT
Test LTT może także być stosowany w ocenie skuteczności leczenia oraz potwierdzenia reinfekcji lub nawrotu choroby.
Badanie kleszcza
Badanie polega na poszukiwaniu materiału genetycznego krętka w materiale uzyskanym z układu pokarmowego kleszcza. Niestety wynik ujemny badania kleszcza nie wyklucza możliwości zakażenia człowieka, a wynik dodatni nie jest warunkiem zakażenia.
Jak uniknąć zakażenia
Podczas spacerów, zarówno w lasach, jak i w parkach miejskich zabezpieczaj się zakładając odpowiednie ubranie: długie spodnie, długie rękawy, nakrycie głowy. Stosuj repelenty.
Po spacerze dokładnie oglądaj skórę. Jeśli znajdziesz kleszcza, usuń go jak najszybciej i zdezynfekuj miejsce po ukąszeniu.
Po usunięciu kleszcza przez około 30 dni obserwuj miejsce ukąszenia pod kątem rumienia wędrującego (który jednak może pojawić się także w innych miejscach ciała). Jeśli zauważysz rumień lub inne niepokojące objawy ogólnoustrojowe koniecznie wybierz się do lekarza.







What is worth knowing about diagnosing Lyme disease?



If Lyme disease does not manifest itself as erythema, it is difficult to diagnose it, and sometimes it may take years. Find out how you can find out if a tick has left a surprise for your health.

The most important carrier of the bacteria that causes Lyme disease in Poland is a tick. However, you do not need to panic immediately when you find it on your skin - not every tick is infected (this applies to only 6-20% of ticks), and besides, removing the tick within 24 hours of the bite prevents the transmission of infection.

What are the symptoms of Lyme disease

We divide Lyme disease into early and late.

The most characteristic symptom of early Lyme disease is the so-called wandering erythema. It usually appears between the 3rd and 30th day after the tick bite. It occurs in 70-80 percent. Borrelia infections. It is the only phase of infection that does not require serological tests, and the diagnosis is based on the clinical symptom. The appearance of erythema is an indication to start antibiotic therapy.

The next stage is the generalized symptoms of infection:

multiple erythema migrans (secondary)

early Lyme disease (e.g. slight facial asymmetry as a result of damage to the facial nerve)

arthritis

myocarditis

other organ changes.

In the late stage of the disease (which may occur many months or even years after infection), the following are additionally observed:


chronic atrophic dermatitis,

chronic fatigue,

hypersensitivity to alcohol,

muscle pain,

hair loss,

blurred vision,

hearing impairment

mental disorders

Laboratory diagnosis of Lyme disease

However, diagnosing Lyme disease is not always that simple. Sometimes laboratory tests are required for early diagnosis and treatment as soon as possible.

Early stage serological testing

Diagnostics should begin with serological tests detecting antibodies. These tests involve a two-step determination of the antibodies that are produced by the body in response to an infection. The first step is a screening test in which both IgM and IgG antibodies are determined. By design, it is very sensitive, so when the result is negative, laboratory diagnostics can be completed there. If an ambiguously negative result is obtained, the next stage of the examination is the confirmation test, i.e. Western blot. It is less sensitive, but more specific.

The most common recombinant antigens used in the Western blot test reduce the likelihood of cross-reactions and false-positive results. The most important factor in confirming Lyme disease is the detection of antibodies against OspC and VlsE antigens.

Tests for the quantification of anti-VlsE antibodies for monitoring the effects of treatment are also available on the market.

IgM antibodies after a few weeks

Usually, IgM antibodies persist for about 6 months, but they can also be detected for several years despite effective treatment (we are talking then about the so-called persistent IgM).

If no IgG antibodies are detected one month after the appearance of IgM antibodies, the IgM test result should be considered as a false cross-reaction.

The late stage of Lyme disease is usually characterized by the presence of only IgG antibodies.

A positive antibody result does not indicate an active infection, but only a contact with the bacterium, therefore, it is not possible to distinguish a fresh infection from a past infection only by determining the antibodies.

- explains Dr. Iwona Kozak – Michałowska.

Attention! A positive serological test result without clinical symptoms typical of Lyme disease does not entitle the diagnosis and treatment of the disease! Lyme disease does not cause immunity and reinfection is possible!

Complementary diagnostics

LTT test

The LTT test can also be used to assess the effectiveness of treatment and confirm reinfection or recurrence of the disease.

Tick examination

The test consists in searching for the genetic material of the spirochete in the material obtained from the tick's digestive system. Unfortunately, a negative test result for a tick does not exclude the possibility of human infection, and a positive result is not a condition for infection.

How to avoid infection

During walks, both in forests and in city parks, protect yourself by wearing appropriate clothes: long pants, long sleeves, and a hat. Use repellants.

Examine the skin carefully after a walk. If you find a tick, remove it as soon as possible and disinfect the site after the bite.

After removing the tick for about 30 days, observe the bite site for migratory erythema (which, however, can also appear elsewhere on the body). If you notice erythema or other disturbing systemic symptoms, be sure to see a doctor.



http://www.e-manus.pl/