Na północ od Kashan, w małym miasteczku Nushabad w Iranie, leży rozległe podziemne miasto. Pomimo imponującej skali, starożytne zakopane schronienie było zupełnie nieznane aż do dekady temu, kiedy nieświadomy tego mieszkaniec natknął się na tunel podczas kopania rowu kanalizacyjnego w swoim domu.
Odkryto rozległe, 1500-letnie podziemne miasto o głębokości od 3 do 18 metrów . Sieć labiryntów składała się z trzech kondygnacji tuneli, komór, kanałów wentylacyjnych, klatek schodowych, kanałów i min-pułapek. Jest uważany za cud starożytnej architektury i inżynierii.
Budowa tego stworzonego przez człowieka podziemnego miasta, zwanego Ouee (lub Ouyi), sięga czasów imperium Sasanian (lub neoperskiego), które rządziło od 224 do 651 ne. Mieszkańcy kopali podziemne komory jako kryjówki dla kobiet, dzieci i starszych w przypadku ataku obcych najeźdźców.
Z biegiem lat poszczególne komory zostały połączone, a kanały wentylacyjne, wodociągowe, magazyny i toalety zostały zbudowane, tworząc zrównoważone podziemne miasto, które było używane jako schronienie w czasie wojny. Każda rodzina miała swój własny pokój, z tunelem biegnącym wzdłuż tych pomieszczeń, podobnym do hotelowego korytarza.
Źródło: Atlas Obscura