14 maja obchodzono u Słowian astronomiczną, Proletie, Ognisko Czarownicy.
Jest to jedno z 8 świąt Koła Roku, moment między równonocą wiosenną a przesileniem letnim.
W tym dniu Słowianie odprawiają ochronne obrzędy przebudzenia ziemi, przynosząc siłę i zdrowie.
Organizowali rytuał kultu w świątyni bogini Makosz. Również na jej cześć rozpalono święty ogień, oznaczający początek lata.
W Proletie zwyczajowo rozpalano wielkie ogniska, aby płonęły na chwałę nadchodzącego lata. Istniał także rytuał orki, przynoszący zdrowie i szczęście oraz czary magiczne, pomagające kobiecie zachować harmonię w rodzinie.
Święto Proletie obchodzone jest hałaśliwie, wesoło i popularnie. Tradycyjnie w tym dniu organizowane są tance i waleczne zabawy, gry, piosenki i także tańce w kółko. Tańce i pieśni odbywają się przy akompaniamencie instrumentów słowiańskich: bębna, piszczałek, fletów.
Stare legendy głoszą, że w dniu Proletii Jaryło ubrany w białe szaty i wianek ze świeżych szkarłatnych maków przechadza się po polach, trzymając w dłoniach kłosy wiosennego chleba. W miejscach, w których kroczy stopa dobrego boga, pojawiają się wczesne pędy.
W ciągu dnia kobiety przygotowują tzw. „Owsiankę majową”, wszyscy mieszkańcy gminy zbierają się przy nakrytym stole, święcie towarzyszą masowe festyny.
W niektórych osadach istniał zwyczaj wykonywania kukły ze słomy, którą stawiano na wzgórzu. Podobiznę podpalono i tańczono wokół niej, aż spłonęła całkowicie.
Zgodnie ze starożytną tradycją prawie każde święto związane ze zmianą pór roku powinno być oświetlone wieloma światłami.
Na Proletie wraz z nadejściem nocy starano się rozpalać jak najwięcej ognisk – w ten sposób podkreślano szacunek dla Żywy. Uważa się, że im więcej rozpalonych zostanie ognisk i im wyższy będzie ich płomień, tym cieplejsze będzie nadchodzące lato; w przeciwnym razie Żywa może się obrazić, a latem będą towarzyszyły deszcze, mrozy i inne zjawiska, które są katastrofalne dla plonów.