AN jest głową sumeryjskiego panteonu. W początkowych stadiach systemu pisma jego imię reprezentowane było graficznie przez gwiazdę, którą pisarze interpretowali albo jako rzeczywiste imię boga, jako niebo, albo jako element wskazujący na boską istotę (ogólne imię wskazujące na boga) . Jeśli miało to podkreślać boski charakter postaci, imię było poprzedzone znakiem an. Ten wyznacznik nie poprzedza jednak boga An, tak że czasem trudno jest rozstrzygnąć, czy pisarze odnoszą się do boga, czy do nieba. Relacja boga An z niebem była różnie interpretowana. Dla niektórych badaczy An jest identyczne z niebem; dla innych są to dwa odrębne byty. Brak determinantu przed jego imieniem oznacza ponadto że nie można z całą pewnością stwierdzić, czy An jest wymieniony w najwcześniejszej liście bogów, Lista Fary (ok. 2600 pne). Zaczyna się od wzmianki o AN, które można rozumieć jako element wskazujący na boskość lub jako boga An, za którym podążają inni. Uczeni mają w tej sprawie różne opinie.
Akadyjskim odpowiednikiem boga An jest Anu. W najwcześniejszych źródłach imię to wskazuje na głowę asyryjsko-babilońskiego panteonu, stanowisko zajmowane następnie przez Marduka wśród Babilończyków i przez Aszura wśród Asyryjczyków. W późniejszych tekstach jest reprezentowany przez boską liczbę d60, największą liczbę w mezopotamskim systemie sześćdziesiętnym. Abstrakt, obejmujący wszystkie istotne cechy roli Anu, oznaczany jest w tekstach akadyjskich terminem anūtu i nadawany innym bogom tylko w celu podkreślenia ich szczególnego względnego znaczenia.







AN is the head of the Sumerian pantheon. In the early stages of the writing system, his name was graphically represented by a star, which the writers interpreted as either the actual name of a god, as heaven, or as an element indicating a divine essence (a generic name indicating a god). If it was to emphasize the divine character of the character, the name was preceded by an an. However, this determinant does not precede the god An, so that it is sometimes difficult to decide whether the writers refer to god or heaven. The relationship of the god An with heaven has been interpreted differently. For some scholars, An is identical to heaven; for others, they are two separate entities. The lack of determinant in front of his name furthermore means that it cannot be stated with certainty whether An is mentioned in the earliest list of gods, Phara's List (c. 2600 BC). It begins with the mention of AN, which can be understood as an element indicating divinity or as the god An, followed by others. Scholars have different opinions on this.
The Akkadian equivalent of the god An is Anu. In the earliest sources, this name indicates the head of the Assyrian-Babylonian pantheon, the position then held by Marduk among the Babylonians and by Ashur among the Assyrians. In later texts it is represented by the divine number d60, the highest number in the Mesopotamian sexagesimal system. The abstract, encompassing all the essential features of Anu's role, is denoted in Akkadian texts by the term anūtu and given to other gods only to emphasize their particular relative importance.







Sumer.


Sumer. A.


Ereszkigal to jest żona boga Nergal, Pani Wielkiego Podziemia, siostra Isztar.

Sumer.