BABILOŃSKA HISTORIA STWORZENIA CZŁOWIEKA I NAJWCZEŚNIEJSZA HISTORIA ŚWIATA. Jedna z tablic z treściami historycznymi przenosi nas, przynajmniej w przekonaniu Babilończyków, do samych początków historii, czyli do czasów potopu, a jeszcze dalej do czasów stworzenia ludzkości. Znaleziono tylko dolną część tej tabliczki; to, co udało się odzyskać, jest jednak bezcenną własnością Muzeum. Zachowana część pierwszej kolumny zaczyna się od instrukcji dotyczących budowy miast, które, jak się wydaje, bogowie przekazali pierwszym ludziom, których stworzenie musiało być powiązane w brakujących obecnie wierszach. Mimo to mamy szczęście przeczytać na końcu pierwszej kolumny przynajmniej następującą wzmiankę o ich powstaniu. „Po Enlilu, Enki i Ninharsagga stworzyli zaskórników” (w ten sposób Babilończycy określali ludzkość) „w doskonały sposób powołali do życia zwierzęta, czworonogi z pola”. Aż do chwili obecnej zarówno wśród asyriologów, jak i biblistów pojawiły się spore spekulacje na temat tego, komu Babilończycy w dawnych czasach przypisywali stworzenie pierwszego z rodzaju ludzkiego. Tutaj dowiadujemy się, że byli to dwaj bogowie Enlil i Enki oraz bogini Ninharsagga. Od pisarzy greckich znamy bardzo dziwny późnobabiloński opis stworzenia człowieka, który został im przekazany przez babilońskiego kapłana Berosusa, młodszego współczesnego Aleksandrowi Wielkiemu. Według niego bóg Bel, czyli Marduk z Babilonu, odciął mu głowę, a inni bogowie zmieszali krew płynącą z jego głowy z ziemią i ukształtowali człowieka, który w ten sposób stał się istotą rozumną. Ta historia nie przyszła do nas bezpośrednio od Berosusa; po raz pierwszy przeszła do książki greckiego uczonego Aleksandra Polyhistora, a stamtąd była cytowana przez Euzebiusza, pisarza historii kościoła chrześcijańskiego, i dlatego mogła dotrzeć do nas nieco oszpecona.
https://www.penn.museum/sites/journal/199/