Na pustyni, sto mil na południe od Bagdadu w Iraku, leży wielki archeologiczny kopiec wysoki na 18 metrow i prawie 1, 5 km szerokości. To jest Nippur, miasto Enlila, które przez tysiące lat było głównym ośrodkiem religijnym Mezopotamii, gdzie Enlil, najwyższy bóg sumeryjskiego panteonu, stworzył ludzkość.
Chociaż nigdy nie było stolicą polityczną, Nippur miało wielkie znaczenie religijne, ponieważ mogło nadać władze królewskiej w Mezopotamii. Pomimo historii wojen między różnymi częściami Mezopotamii, religijny charakter Nippur uchronił je przed większością zniszczeń, które spotkały miasta takie jak Ur, Niniwa i Babilon. W ten sposób Nippur zachowuje niezrównany zapis archeologiczny obejmujący ponad 6000 lat.
Osiedlone około 5000 rpne Nippur odegrało ważną rolę w rozwoju najwcześniejszej cywilizacji świata. a skrybowie pozostawili tysiące sumeryjskich i akadyjskich dokumentów zapisanych na glinianych tabliczkach. Wśród tego niezwykłego zbioru tekstów znajdują się najstarsze wersje dzieł literackich, takie jak Epopeja Gilgamesza i Historia stworzenia, a także dokumenty administracyjne, prawne, medyczne i biznesowe oraz teksty szkolne.
Nippur rozkwitała nawet po tym, jak cywilizacja babilońska została wchłonięta przez większe imperia, takie jak perski Achemenid i Aleksandra Wielkiego. W końcowej fazie, przed opuszczeniem około 800 rne, Nippur było typowym miastem muzułmańskim, zamieszkanym przez mniejszościowe społeczności Żydów i chrześcijan. W momencie opuszczenia miasto było siedzibą biskupa chrześcijańskiego, więc nadal było ośrodkiem religijnym, długo po tym, jak zapomniano o Enlilu.
Źródło: loninanna