Papirus Ani ze starożytnego Egiptu odnosi się do zmartwychwstałego Ozyrysa jako „węża Sata”. Uważano, że odradza się w nieskończonym cyklu odzwierciedlającym życie wieczne, które otrzymuje się z aktywowanej wężowej siły życiowej.
Sata jest przedstawiony wznoszący się z lotosu, symbolizujący odrodzenie i regenerację. W sumeryjskich hieroglifach „SATA” = Dżin Wąż” jest energią duszy, kundalini.
„Dżin” odpowiada aktywowanej wężowej energii, która zapewnia nieśmiertelność i przekształca duszę w boską.
Kundalini jest esencją Enki, boskiego ojca. „Dżin” odnosi się również do „Jin”, który strzeże i pielęgnuje „drzewo świata” (dusza).
Wąż Sata został powiązany z Uroborosem, będąc wężem lub smokiem jedzącym własny ogon reprezentujący cykl życia, śmierci i odrodzenia. Ouroboros jest również aureolą aka Aureole, Nimbus, Gloriole itp.), która symbolizuje czakrę korony (7 Nieba), oznaczającą zmartwychwstałą kundalini.
Symbol nieskończoności pochodzi od Uraeusa, magicznej kobry starożytnego Egiptu. Mniej wiadomo, że ten sam symbol występuje na dwóch przedstawieniach. Uraeus to albo mehet (zwinięty) albo iaret (wzniesiony).
Oba węże symbolicznie przyjmują pozycję z jednym wyjątkiem. Zmartwychwstały Ureaus jest okiem Słońca (przebudzonym), gotowym do przejęcia jego mocy, walki z ciemnością i zapomnieniem.
Symbol nieskończoności jest symbolem naszych niekończących się lekcji i wcieleń i wzywa nas do przebudzenia się i powstania jak Uraeus, urzeczywistniania naszej boskości i odwoływania się do naszej magii.
Dzięki temu nasza boska jaźń w pełni manifestuje się w fizycznym ciele. To jest siedziba transcendencji boskiego zjednoczenia. Pozwala nam uzyskać dostęp do naszej wielowymiarowej świadomości i połączyć się z duchową mądrością, wiedzą i prawdą.