Srebrny sznur i projekcja astralna.
Srebrny sznur w metafizycznych studiach i literaturze, znany również jako sutratma lub nić życia antahkarany, odnosi się do życiodajnego połączenia od wyższej jaźni (atmy) do ciała fizycznego.
Odnosi się również do rozszerzonej syntezy tej nici i drugiej (nitki świadomości, przechodzącej od duszy do ciała fizycznego), która łączy ciało fizyczne z ciałem eterycznym, dalej z ciałem astralnym i ostatecznie z ciałem mentalnym.
W innych badaniach opisywany jest jako mocny, srebrzysty, elastyczny sznur, który łączy ciało fizyczne osoby z ciałem astralnym (manifestacja ciała fizycznego, która jest mniej wyraźna).
Plan astralny można odwiedzać poprzez projekcję astralną i „przeglądać” podczas bliskiej śmierci lub doświadczenia poza ciałem.
Dzieje się tak, gdy ciało astralne opuszcza ciało fizyczne. Ale podczas takiego wydarzenia ciało astralne, chociaż jest wolne, nie jest pozbawione kotwicy. W końcu ciało astralne musi jakoś powrócić do ciała fizycznego, aby nie zostało utracone w eterze. Aby temu zapobiec, ciało astralne i fizyczne są połączone tak zwanym „srebrnym sznurem”.
Srebrny sznur to sznur w kolorze srebrnym, który łączy ciało astralne z ciałem fizycznym. W wielu dziedzinach filozofii i studiów metafizycznych jest opisywany jako silny, prawie niezniszczalny, a jednocześnie miękki i elastyczny, który może rozciągać się i zginać, aby upewnić się, że ciało astralne jest naprawdę przywiązane do ciała fizycznego.
Ale chociaż jest prawie nieograniczony, srebrny sznur zapewnia również, że ciało astralne nie oddali się zbyt daleko, a wielu ludzi zostało przyciągniętych z powrotem do swoich fizycznych ciał po przebyciu dużej odległości.