The Kill-Shot will be triggered by a Super Solar Flare or a Nuclear EMP attack?
Monday, June 12, 2017

Analysts who have researched the affects of a powerful earth-directed Solar Flare believe that a direct hit by an extreme CME could cause widespread power blackouts, disabling everything that plugs into a wall socket. Most people wouldn't even be able to flush their toilet because urban water supplies largely rely on electric pumps.



It has happened before and soon or later it will happen again. In 2016 Major Ed Dames has warned us already for the impending “kill-shot” which will pose a direct threat to all forms of high-technology.

It begins with an explosion--a "solar flare"—in the magnetic canopy of a sunspot.

X-rays and extreme UV radiation reach Earth at light speed, ionizing the upper layers of our atmosphere; side-effects of this "solar EMP" include radio blackouts and GPS navigation errors.

Minutes to hours later, the energetic particles arrive. Moving only slightly slower than light itself, electrons and protons accelerated by the blast can electrify satellites and damage their electronics.

Then come the CMEs, billion-ton clouds of magnetized plasma that take a day or more to cross the Sun-Earth divide.



Remember the solar storm of 1859, the March 1989 geomagnetic storm and the Solar Superstorm of July 2012 that just missed the Earth!

Solar storm of 1859.

The Solar storm of 1859—known as the Carrington Event was a powerful geomagnetic solar storm during solar cycle 10 (1855–1867). A solar coronal mass ejection hit Earth's magnetosphere and induced one of the largest geomagnetic storms on record, September 1–2, 1859. The associated "white light flare" in the solar photosphere was observed and recorded by English astronomers Richard C. Carrington (1826–1875) and Richard Hodgson (1804–1872).

Studies have shown that a solar storm of this magnitude occurring today would likely cause more widespread problems for a modern and technology-dependent society.

The solar storm of 2012 was of similar magnitude, but it passed Earth's orbit without striking the planet. March 1989 geomagnetic storm.

A severe geomagnetic storm struck Earth on March 13, 1989.

It occurred during solar cycle 22 and caused a nine-hour outage of Hydro-Québec's electricity transmission system.

The geomagnetic storm causing this event was itself the result of a coronal mass ejection on March 9, 1989. A few days before, on March 6, a very large X15-class solar flare also occurred.

Three and a half days later, at 2 44 am EST on March 13, a severe geomagnetic storm struck Earth. The storm began on Earth with extremely intense auroras at the poles. The aurora could be seen as far south as Texas and Florida.

The Halloween solar storms were a series of solar flares and coronal mass ejections that occurred from mid-October to early November 2003, peaking around October 28–29. ... One of the solar storms was compared by some scientists in its intensity to the Carrington Event of 1859.

The Solar Superstorm of July 2012.

Carrington-class CME Narrowly Misses Earth. The solar storm of 2012 was an unusually large and strong coronal mass ejection (CME) event that occurred on July 23 that year. It missed the Earth with a margin of approximately nine days, as the Sun rotates around its own axis with a period of about 25 days.

The region that produced the outburst was thus not pointed directly towards the Earth at that time. The strength of the eruption was comparable to the 1859 Carrington event that caused damage to electric equipment worldwide, which at that time consisted mostly of telegraph stations.

And if it is not a Solar Flare than it is quite possible that the danger of a “kill-shot” will come of an electromagnetic pulse (EMP) generated by the detonation of a high-altitude nuclear weapon.

This is not mere theory!

In 1962 the United States detonated a 1.4-megaton nuclear warhead over the South Pacific, 900 miles southwest of Hawaii. Designated “Starfish Prime,” the blast destroyed hundreds of street lights in Honolulu, caused electrical surges on airplanes in the area, and damaged at least six satellites..

A North Korean EMP attack on the U.S or other countries may be far-fetched?



No! North Korea could make an EMP attack against the United States by launching a short-range missile off a freighter or submarine or by lofting a warhead to 30 kilometers burst height by balloon,” wrote Mr. Graham earlier this month on the security blog 38 North. Learn more: Zerohedge.com

Even a balloon-lofted warhead detonated at 30 kilometers altitude could blackout the Eastern Grid that supports most of the population and generates 75 percent of US electricity. Moreover, an EMP attack could be made by a North Korean satellite. Two North Korean satellites currently orbit the earth on trajectories that take them over the U.S.

Was it a dry run for an EMP attack?


Yesterday, June 11, 2017 a massive blackout occurred in Seoul's Southwestern Areas, Satellite Cities reports Yonhapnews.co.kr.

A power substation malfunctioned Sunday, causing a massive blackout in some southwestern districts in Seoul and regions just south of the capital, South Korea's state-run electricity monopoly said.

Yeongseo Substation, located in Gwangmyeong, near Seoul, suffered a partial breakdown around 12:53 p.m. causing a disruption in the electrical power supply, according to the Korea Electric Power Corp. (KEPCO) and the city government.

An investigation team is still under way to determine the exact cause of black out.






Zabójczy Strzał zostanie wywołany przez Super Rozbłysk Słoneczny czy atak Nuklearny EMP?

poniedziałek, 12 czerwca 2017 r


Analitycy, którzy badali wpływ potężnego, skierowanego na Ziemię rozbłysku słonecznego, uważają, że bezpośrednie trafienie ekstremalnym CME może spowodować powszechne przerwy w dostawie prądu, wyłączając wszystko, co jest podłączone do gniazdka ściennego. Większość ludzi nie byłaby w stanie nawet spłukać toalety, ponieważ zaopatrzenie w wodę w miastach opiera się w dużej mierze na pompach elektrycznych.




To zdarzało się już wcześniej i prędzej czy później wydarzy się ponownie. W 2016 roku major Ed Dames ostrzegł nas już przed zbliżającym się „zabójczym strzałem”, który będzie stanowić bezpośrednie zagrożenie dla wszelkich form wysokiej technologii.


Zaczyna się od eksplozji – „rozbłysku słonecznego” – w osłonie magnetycznej plamy słonecznej.


Promienie rentgenowskie i ekstremalne promieniowanie UV docierają do Ziemi z prędkością światła, jonizując górne warstwy naszej atmosfery; skutki uboczne tego „słonecznego EMP” obejmują przerwy w działaniu radia i błędy nawigacji GPS.


Minuty lub godziny później cząstki energetyczne przybywają. Poruszając się tylko nieznacznie wolniej niż samo światło, elektrony i protony przyspieszane przez wybuch mogą elektryzować satelity i uszkadzać ich elektronikę.


Następnie pojawiają się CME, miliardowe chmury namagnesowanej plazmy, których przekroczenie podziału Słońce-Ziemia zajmuje dzień lub dłużej.




Pamiętajcie burzę słoneczną z 1859 r., burzę geomagnetyczną z marca 1989 r. i superburzę słoneczną z lipca 2012 r., która właśnie ominęła Ziemię!


Burza słoneczna z 1859 r.


Burza słoneczna z 1859 r. — znana jako wydarzenie Carringtona, była potężną geomagnetyczną burzą słoneczną podczas 10. cyklu słonecznego (1855–1867). Koronalny wyrzut masy słonecznej uderzył w ziemską magnetosferę i wywołał jedną z największych burz geomagnetycznych w historii w dniach 1–2 września 1859 r. Powiązany „rozbłysk białego światła” w fotosferze słonecznej został zaobserwowany i zarejestrowany przez angielskich astronomów Richarda C. Carringtona (1826). –1875) i Richarda Hodgsona (1804–1872).


Badania wykazały, że występująca obecnie burza słoneczna tej wielkości prawdopodobnie spowodowałaby bardziej powszechne problemy w nowoczesnym i zależnym od technologii społeczeństwie.


Burza słoneczna w 2012 roku miała podobną siłę, ale minęła orbitę Ziemi, nie uderzając w nią. Burza geomagnetyczna z marca 1989 r.


Potężna burza geomagnetyczna uderzyła w Ziemię 13 marca 1989 r.


Miało to miejsce podczas 22. cyklu słonecznego i spowodowało dziewięciogodzinną przerwę w systemie przesyłu energii elektrycznej w Hydro-Québec.


Burza geomagnetyczna powodująca to zdarzenie sama w sobie była wynikiem koronalnego wyrzutu masy, który miał miejsce 9 marca 1989 r. Kilka dni wcześniej, 6 marca, miał również miejsce bardzo duży rozbłysk słoneczny klasy X15.


Trzy i pół dnia później, 13 marca o godzinie 2:44 czasu wschodniego, w Ziemię uderzyła silna burza geomagnetyczna. Burza rozpoczęła się na Ziemi niezwykle intensywnymi zorzami na biegunach. Zorzę można było zobaczyć aż na południe, aż do Teksasu i Florydy.


Halloweenowe burze słoneczne to seria rozbłysków słonecznych i koronalnych wyrzutów masy, które miały miejsce od połowy października do początku listopada 2003 r., a ich szczyt nastąpił około 28–29 października. ... Niektórzy naukowcy porównali swoją intensywność do zdarzenia Carringtona z 1859 roku.


Superburza słoneczna w lipcu 2012 r.


CME klasy Carrington ledwo mija Ziemię. Burza słoneczna z 2012 roku była niezwykle dużym i silnym koronalnym wyrzutem masy (CME), który miał miejsce 23 lipca tego samego roku. Ominął Ziemię z marginesem około dziewięciu dni, ponieważ Słońce obraca się wokół własnej osi w okresie około 25 dni.


Zatem obszar, który wywołał wybuch, nie był wówczas skierowany bezpośrednio w stronę Ziemi. Siła erupcji była porównywalna z wydarzeniem w Carrington w 1859 r., które spowodowało zniszczenia sprzętu elektrycznego na całym świecie, na który w tamtym czasie składały się głównie stacje telegraficzne.


A jeśli nie jest to rozbłysk słoneczny, jest całkiem prawdopodobne, że niebezpieczeństwo „zabójczego strzału” nastąpi w wyniku impulsu elektromagnetycznego (EMP) generowanego przez detonację broni nuklearnej na dużej wysokości.


To nie jest zwykła teoria!


W 1962 roku Stany Zjednoczone zdetonowały głowicę nuklearną o mocy 1,4 megatony nad południowym Pacyfikiem, 1500 km na południowy zachód od Hawajów. Wybuch, oznaczony jako „Starfish Prime”, zniszczył setki latarni ulicznych w Honolulu, spowodował przepięcia elektryczne w samolotach w okolicy i uszkodził co najmniej sześć satelitów.


Północnokoreański atak EMP na USA lub inne kraje może być naciągany?




NIE! Korea Północna mogłaby przeprowadzić atak EMP na Stany Zjednoczone, wystrzeliwując rakietę krótkiego zasięgu z frachtowca lub łodzi podwodnej albo podnosząc głowicę bojową balonem na wysokość 30 km” – napisał Graham na początku tego miesiąca na blogu poświęconym bezpieczeństwu 38 North . Dowiedz się więcej: Zerohedge.com


Nawet głowica bojowa uniesiona balonem, zdetonowana na wysokości 30 kilometrów, może spowodować wyłączenie wschodniej sieci energetycznej, która obsługuje większość populacji i wytwarza 75 procent energii elektrycznej w USA. Co więcej, atak EMP mógłby zostać przeprowadzony przez północnokoreańskiego satelitę. Dwa północnokoreańskie satelity krążą obecnie wokół Ziemi po trajektoriach prowadzących nad USA.


Czy była to próba ataku EMP?



Wczoraj, 11 czerwca 2017 r., nastąpiła masowa przerwa w dostawie prądu czerwony w południowo-zachodnich obszarach Seulu – podaje Satellite Cities Yonhapnews.co.kr.


W niedzielę doszło do awarii podstacji energetycznej, powodując masowe przerwy w dostawie prądu w niektórych południowo-zachodnich dzielnicach Seulu i regionach na południe od stolicy, podał państwowy monopolista Korei Południowej.


Podstacja Yeongseo w Gwangmyeong niedaleko Seulu uległa częściowej awarii około 12:53. Według Korea Electric Power Corp. (KEPCO) i władz miasta spowodowało to zakłócenia w dostawach energii elektrycznej.


Zespół dochodzeniowy wciąż pracuje nad ustaleniem dokładnej przyczyny przerwy w dostawie prądu.