John Locke, jeden z najważniejszych filozofów XVII wieku, przedstawił Hotentoci jako gatunek pół-człowieka, pół-stworzenia, mówiąc: „Jeśli istnieje jakiekolwiek przejście między racjonalnym zwierzęciem a stworzeniem, są najwybitniejszymi przykładami tego typu przejściowego”. Jednak wszystkie żyjące dziś gatunki ludzkie, w tym Hotentoci, powstały właśnie z Homo sapiens.
HOTENTOCI, żyją na pustyni Kalahari w Afryce Południowej od tysięcy lat, zajmując się zbieractwem i łowiectwem.
Nazwę tę nadali Holendrzy, którzy pierwsi przybyli do RPA jako Europejczycy.
Hotentoci żyjący w plemionach:
Dzielą się na cztery plemiona: Kapi i Wschodnie Hotantos oraz Korana i Namas. Ich cechy rasowe polegają na tym, że są jaśniejsi niż inne plemiona afrykańskie. Ich średnia długość wynosi 1,66 m, ich włos jest gęsty i kędzierzawy. W porównaniu z innymi plemionami afrykańskimi ich głowa jest dłuższa, a uszy mniej oddalone od głowy.
Z rasy Hotentoci, która była przez długie lata prześladowana przez europejskich kolonialistów, przetrwało bardzo niewiele osób. Tutejsza ludność, która spotkała pierwszych Europejczyków w 1652 roku, straciła znaczną część swojej ludności po wielkiej rzezi na początku XX wieku i stopniowo wpadała w jarzmo narzuconego im „nowoczesnego stylu życia”.
Dla tych ludzi spotkanie z „białymi ludźmi” przyniosło ze sobą złe nawyki, takie jak alkohol, narkotyki i nadmierne palenie tytoniu, których wcześniej nie mieli. Prowadząc koczowniczy tryb życia, Hotentoci, którzy byli w ciągłym ruchu i mają bogatą kulturę werbalną, utracili te wartości, które zdobyli przez tysiące lat, kiedy zostali zmuszeni do osiedlenia się, mówiąc wprost, ponieważ nie były używane.
Na zdjeciu Karykatura Hottentockiej Wenus. William Heath, 1810, akwaforta ręcznie kolorowana. Brytyjskie Muzeum.
Biografie Czarnej Venus mozna zobaczyc w filmie pod tym samym tytulem. Piękny film.
Sarah Baartman zmarła 29 grudnia 1815 r., ale jej wystawa trwała nadal.
Jej mózg, szkielet i narządy płciowe były wystawiane w paryskim muzeum do 1974 roku. Jej szczątki zostały repatriowane i pochowane dopiero w 2002 roku.
Przywieziona do Europy pozornie pod fałszywym pretekstem przez brytyjskiego lekarza, zwanego „Hottentocką Wenus”, była paradowana po „dziwacznych pokazach” w Londynie i Paryżu, a tłumy były zapraszane do oglądania jej dużych pośladków.
Dziś jest postrzegana przez wielu jako uosobienie kolonialnego wyzysku i rasizmu, wyśmiewania i utowarowienia Czarnych.






John Locke, einer der bedeutendsten Philosophen des 17. Jahrhunderts, stellte die Hottentotten als halb Mensch, halb Geschöpf dar und sagte: „Wenn es einen Übergang zwischen rationalem Tier und Geschöpf gibt, sind sie die herausragendsten Beispiele dieser Art.“ des Übergangs.“ Allerdings sind alle heute lebenden Menschenarten, einschließlich der Hottentotten, aus dem Homo sapiens hervorgegangen.
HOTTENOTS leben seit Tausenden von Jahren in der Kalahari-Wüste in Südafrika, wo sie sammeln und jagen.
Dieser Name wurde von den Niederländern vergeben, die als Europäer erstmals nach Südafrika kamen.
In Stämmen lebende Hottentotten:
Sie sind in vier Stämme unterteilt: Kapi und Eastern Hotantos sowie Korana und Namas. Ihre Rassenmerkmale sind, dass sie heller sind als andere afrikanische Stämme. Ihre durchschnittliche Länge beträgt 1,66 m, ihr Haar ist dicht und lockig. Im Vergleich zu anderen afrikanischen Stämmen sind ihre Köpfe länger und ihre Ohren liegen näher am Kopf.
Von der Rasse der Hottentotten, die viele Jahre lang von europäischen Kolonialherren verfolgt wurde, überlebten nur sehr wenige Menschen. Die Einheimischen, die 1652 die ersten Europäer trafen, verloren nach dem großen Massaker zu Beginn des 20. Jahrhunderts einen Großteil ihrer Bevölkerung und gerieten nach und nach unter das Joch der ihnen aufgezwungenen „modernen Lebensweise“.
Für diese Menschen brachte die Begegnung mit „Weißen“ schlechte Gewohnheiten wie Alkohol, Drogen und übermäßiges Rauchen mit sich, die sie vorher nicht hatten. Die Hottentotten, die einen nomadischen Lebensstil führten, ständig unterwegs waren und über eine reiche Sprachkultur verfügen, verloren jene Werte, die sie sich über Jahrtausende angeeignet hatten, als sie gezwungen wurden, sich niederzulassen, einfach weil sie es nicht waren gebraucht.
Karikatur der Hottentotten-Venus. William Heath, 1810, handkolorierte Radierung. Britisches Museum.
Die Biografie von Black Venus ist im gleichnamigen Film zu sehen. Schöner Film.
Sarah Baartman starb am 29. Dezember 1815, ihre Ausstellung wurde jedoch fortgesetzt.
Ihr Gehirn, ihr Skelett und ihre Genitalien waren bis 1974 in einem Pariser Museum ausgestellt. Ihre sterblichen Überreste wurden erst 2002 zurückgeführt und begraben.
Scheinbar unter Vorspiegelung falscher Tatsachen von einem britischen Arzt mit dem Spitznamen „Hottentotten-Venus“ nach Europa gebracht, wurde sie in „Freakshows“ in London und Paris vorgeführt und Menschenmengen wurden eingeladen, ihr großes Gesäß zu besichtigen.
Heute gilt sie für viele als Inbegriff kolonialer Ausbeutung und Rassismus, der Verspottung und Kommerzialisierung schwarzer Menschen.