Nadmi
- Kraj:Polska
- : Język.:deutsch
- : Utworzony.: 06-10-15
- : Ostatnie Logowanie.: 31-01-26

: Opis.: Mapa 1592 z Hyperboreą II Prioris Hemisphaerii, totiusque Geographici to tytuł mapy. Tatar jak zawsze zalewa swoje ziemie w Azji. Możesz zobaczyć Rupas Nigra, czyli czarną górę pośrodku Bieguna Północnego, która wytwarza magnetyzm, na który zawsze wskazują nasze kompasy. Hyperborea: W mitologii greckiej Hyperborejczycy byli mityczną rasą gigantów, którzy żyli „za Północnym Wiatrem”. Ta kraina miała być idealna, ze słońcem świecącym przez dwadzieścia cztery godziny na dobę. Najstarsze zachowane źródło szczegółowo wspominające Hyperboreę, Dzieje Herodota, pochodzą z około 450 roku p.n.e. I tu natrafiamy na pierwszy problem, duży problem ze źródłami historii. Herodot napisał swoje „Dzieje” w drugiej połowie V wieku p.n.e. Jednak najwcześniejsza kopia innego egzemplarza, jaki posiada ludzkość, datowana jest „jakiś czas przed rokiem 1449”. Oznacza to, że tekst „zlokalizowano” w 1449 r. i nie można było go sporządzić później niż w 1449 r. Mamy zatem tę 2000-letnią pustkę czasową, podczas której Herodot nie był uwzględniony.
: Data Publikacji.: 13-01-26
: Opis.: OGROMNA ulga w kaszlu. Do przygotowania tego prawdziwie magicznego eliksiru potrzebne będą: Miodu - 1 łyżka liścia laurowego - 5-6 szt. . Soda – 1/2 łyżeczki Woda – 250 ml Przygotowanie: Tutaj miód się gotuje. Jeśli nie ufasz gotowanemu miodowi, gotuj bez miodu, a gdy lek ostygnie, dodaj łyżkę miodu i zamieszaj. Wszystkie składniki w emaliowanym rondelku umieszczamy: miód, sodę oczyszczoną i liść laurowy (drobno posiekany), zalewamy zimną wodą, doprowadzamy do wrzenia i zmniejszamy ogień. Na bardzo małym ogniu odparowywać przez około 15 minut, odcedzić i ostudzić. Sposób spożycia: W przypadku silnego, suchego kaszlu (zapalenie krtani i tchawicy, zapalenie oskrzeli z komponentą astmatyczną) pić jedną łyżkę stołową co 3 godziny. Wieczorem kaszel staje się łagodniejszy, wtedy można już pić 1 łyżkę stołową 3-4 razy dziennie. Stosować do ustąpienia kaszlu – dosłownie przez 3-4 dni. Można podawać dzieciom już od 3 roku życia 1 łyżeczka 3 razy dziennie (jeśli nie ma alergii) Na przewlekłe zapalenie oskrzeli. 1-2 łyżki 3-4 razy dziennie. Po 7-8 dniach możesz zrobić kilkudniową przerwę. Jeśli kaszel ustał, jako środek zapobiegawczy możesz powtórzyć przebieg leczenia przez następny miesiąc. RIESIGE Hustenlinderung. Um dieses wahrhaft magische Elixier zuzubereiten, benötigen Sie: Honig - 1 Esslöffel Lorbeerblatt - 5-6 Stk. Soda – 1/2 Teelöffel Wasser – 250 ml Vorbereitung: Hier kocht der Honig. Wenn Sie gekochtem Honig nicht trauen, kochen Sie ohne Honig. Wenn das Arzneimittel abgekühlt ist, fügen Sie einen Löffel Honig hinzu und rühren Sie um. Alle Zutaten in einen emaillierten Topf geben: Honig, Backpulver und Lorbeerblatt (fein gehackt), kaltes Wasser aufgießen, zum Kochen bringen und die Hitze reduzieren. Bei sehr schwacher Hitze etwa 15 Minuten lang verdampfen lassen, abseihen und abkühlen lassen. So konsumieren Sie: Bei starkem, trockenem Husten (Laryngotracheitis, Bronchitis mit asthmatischer Komponente) alle 3 Stunden einen Esslöffel trinken. Abends wird der Husten milder, dann können Sie 3-4 mal täglich 1 Esslöffel trinken. Verwenden Sie es, bis der Husten nachlässt – buchstäblich 3-4 Tage lang. Kann Kindern ab 3 Jahren 3-mal täglich 1 Teelöffel verabreicht werden (sofern keine Allergien vorliegen) Bei chronischer Bronchitis. 1-2 Esslöffel 3-4 mal täglich. Nach 7-8 Tagen können Sie ein paar Tage pausieren. Wenn der Husten aufgehört hat, können Sie die Behandlung vorbeugend für einen weiteren Monat wiederholen.
: Data Publikacji.: 13-01-26
: Opis.: Języki Celtów. Alfabet pisma ogamicznego wynaleziony przez O-gm. Aby zacząć cokolwiek pisać o tym, jakim językiem porozumiewali się Celtowie, należy po raz kolejny dokładnie przyjrzeć się ich ekspansji. Kiedy wojownicy zdobyli jakiś teren, część z nich zostawała i osiedlała się tam. Nie próbowali też całkowicie zmieniać panującej tam kultury. Próbowali jedynie na tyle, na ile było to potrzebne. W związku z tym nie mogli nauczyć żyjących tam ludzi całkiem nowego języka, więc mowa obu narodów, podbitego i podbijającego, mieszała się. Dzięki temu nie była jedna i wspólna, ale powstawały jak: hiszpańsko-celtycki, bretoński, galijski, celtyberyjski, gaelicki. Wymienione należą go grupy języków kontynentalnych. Wyspiarskie to między innymi: galeacki czy bretoński. Istniał także podział ze względu na wymowę. W nim wyróżniamy języki q-celtyckie i p-celtyckie. Współcześnie większość z języków celtyckich przestała być używana. Napotkać możemy się jedynie na walijski (z bretońskich). Język mański (używany na wyspie Man i charakteryzujący się ogromnym wpływem celtyckiego) był używany aż do XVIII wieku. Przy posługiwaniu się językiem ważna jest umiejętność jego zapisu. Według legendy wynalezienie zapisu mowy przypisuje się bogowi Tuatha Dé Danann (inaczej Ogmia), zwanemu także miodoustym, siłaczowi i patronowi literatury. Od imienia bóstwa pochodzi nazwa alfabetu ogam (ewentualnie ogham). Naukowcy uważają, że początkowym przeznaczeniem alfabetu było zapisywanie inskrypcji na pionowo ustawionych głazach (menhirach). Na pionowych liniach krawędzi żłobiono podane w tabelach obok znaki. Także na różdżkach używanych przez druidów mogły znajdować się podobne napisy. Pojawiła się także hipoteza, iż kapłani celtyccy spisywali księgi. Krawędź zastępowała pozioma linia. Zamiast kresek oznaczających samogłoski miano posługiwać się kropkami. Tę tezę popierałoby używanie przez bohaterów mitologii celtyckiej pism. Jedno ze źródeł podaje, że 180 ksiąg zawierających pogańskie treści spalił święty Patryk, puszczając tym samym z dymem byś może największego i najwierniejszego świadka dawnej kultury. Zrobił to jednak w dobrej wierze. O-gm i Druidzi.
: Data Publikacji.: 13-01-26
: Opis.: O-gm i Druidzi. Druidzi, znani głównie ze społeczeństw celtyckich, zwłaszcza z Wysp Brytyjskich i Galii, byli członkami wysokiej rangi klasy zawodowej w różnych starożytnych kulturach celtyckich. Ich role i obowiązki były zróżnicowane i obejmowały aspekty religii, prawa, edukacji i nauki. Druidzi obecni byli w całej Europie aż po Indie i Sri Lankę według linii kolistych miast - azymutów - siedzib lub osad kultowych. Linie te ze wschodu na zachód i z północy na południe były jednocześnie centrami energetycznymi. Dochodziły do Alp i do Uralu. Ich podstawowym atrybutem był kociołek oraz drzewo, jak i różdżki zrobione z żywych witek i gałązek drzewa. Opierali swą wiedzę na " dawnej zapomnianej wszechwiedzy", by zachować ja dla następnych pokoleń. Wszechwiedzę dał im dziwna osoba płci męskiej o długich srebrnych lub świecących jak srebrne sznureczki włosach, którymi łączył się z każdą rzeczą na Ziemi i w kosmosie. Nie udało się zachować tej wiedzy , ani przekazać ją w praktyczny sposób ludziom, a same nauki były dla ludzi zbyt skomplikowane, poza elementami związanymi z otaczającą nas naturą lasów, wody i powietrza, ognia i wiatru. Więc z biegiem czasu stali się jedynie ludźmi pełniącymi funkcje kapłanów. Osoba o włosach jak sznureczki świecące lub bóg ten w późniejszym okresie przyjął formę boga z rogami o imieniu Cernunnos – imię, którym zwyczajowo określane są wizerunki rogatego boga w mitologii Celtów. Jednak imię tej srebrnowłosej osoby, która nie była bogiem brzmiało inaczej. Germanie zwali go imieniem Skirnir, czyli Lśniący, a Celtowie Selvanus od Selva = bogactwo, pan pól i jezior, W Irlandii i Walii nazywany Ogma, Ogme, Przypisywano mu wynalezienie pisma ogamicznego. Określano go jako "Człowieka Najlepiej Poinformowanego w Mowie i Piśmie" i nazywano go Grian-aineach, czyli Słonecznolicym. Według opisu Lukiana , język Ogmiosa ( w Galii) był połączony tajemniczymi łańcuszkami z uszami jego słuchaczy. Ogme mógł prowadzić dusze miedzy światami i zaświatami. Przedstawiany był z pałką, kijem, łukiem. Z jego głowy wiły się kręcone włosy srebrne oraz promienie słoneczne płynące z jego głowy. Dał wiedzę, która została zagubiona lub niezrozumiana przez ludzi. Imię jego to O-gm. Jako kapłani i przywódcy duchowi Druidzi byli głęboko zaangażowani w rytuały religijne, ale ich wpływ wykraczał poza sferę duchową. Byli strażnikami wiedzy, w tym ustnej historii swojego ludu, tradycji i praw, a także byli wychowawcami i arbitrami w swoich społecznościach. Praktyki i nauki druidów były przekazywane ustnie, z dużym naciskiem na pamięć i tradycję ustną, gdyż tradycja druidów zabraniała im zapisywania swojej wiedzy w formie pisemnej. Ta tajemnica i ustny przekaz sprawiły, że znaczna część ich mądrości i praktyk jest owiana tajemnicą. Zrozumienie natury przez druidów i ich wiara we wzajemne powiązania wszystkich rzeczy odegrały kluczową rolę w ich praktykach. Czcili naturalne elementy i ciała niebieskie, a ich rytuały często odbywały się w świętych miejscach naturalnych, takich jak gaje, w pobliżu rzek lub na polanach. Ich głębokie powiązanie ze światem przyrody znalazło odzwierciedlenie w ich kalendarzu, który był ściśle powiązany z cyklami słońca i księżyca, wyznaczając ważne zmiany sezonowe i wydarzenia astronomiczne. Wierzono również, że druidzi posiadają głęboką wiedzę na temat roślin leczniczych i technik leczniczych. Ich status w społeczeństwie był taki, że często wzywano ich do mediacji w sporach i szanowano ich jako autorytety w sprawach moralnych i etycznych. Pomimo podbojów rzymskich, które doprowadziły do spadku ich wpływów i zniknięcia druidów, ich dziedzictwo nadal intryguje i inspiruje, wnosząc swój wkład w bogatą historię i mitologię celtycką. Druidzi sprawowali ważne funkcje społeczne, byli odpowiedzialni za sprawy wiedzy i nauczania. Młodzież nauczano o nieśmiertelności duszy, reinkarnacji, co przekazywano w formie poetyckiej do nauczenia się na pamięć – studia trwały nawet do 20 lat (jak twierdzi Cezar), gdyż wiedza była przekazywana tylko drogą ustną. Mieli dużą wiedzę o gwiazdach i ich ruchach, o przyrodzie, mocach i nieśmiertelnych bogach. Innym ważnym zadaniem druidów było strzeżenie tradycji i wpajanie cnót moralnych. Byli kapłanami składającymi bogom ofiary oraz zajmowali się leczeniem, ferowaniem wyroków, nauczaniem, a także uprawiali magię i czary. Cieszyli się wielkim szacunkiem pogańskich Celtów. Ze względu na zdobyte wykształcenie często powierzano druidom sprawowanie czynności politycznych i sądowych. We wczesnośredniowiecznej Irlandii byli wysokimi urzędnikami dworu królewskiego, czasem nawet mieli prawo głosu przed królem. Dużą moc dawało druidom Prawo Geasa – nakazy i zakazy indywidualne, nakładane na poszczególne osoby, wiążące szczególną mocą magiczną. Złamanie takiego zakazu groziło zemstą sił nadprzyrodzonych. Kapłanów uważano za potężnych czarowników, ich moc wykorzystywano nawet w wojnach. Wierzono, iż mogli rozkazywać żywiołom, zmieniać dzień w noc, lato w zimę, ich moc miała oddziaływać również na wolę bogów, a oni mogli ingerować w boskie sprawy. Druidzi mieli rozległą wiedzę na temat leczniczych właściwości roślin, które musiały być zbierane w specjalny sposób lub o odpowiedniej porze. Podczas zbierania jemioły odcinano jej pędy złotym sierpem, a ponieważ nie mogła przy tym dotknąć ziemi, łapano ją w płótno rozpostarte przez kapłanów pod drzewem. Zbierano ją tylko w 6 dniu księżycowego miesiąca. Druidzi wierzyli, że jemioła dodana do napoju przywraca zwierzętom płodność i jest remedium na wszelkie zatrucia. Druidzi wierzyli także w moc skamieniałych jeży morskich, o których sądzili, że są zrobione z wężowej śliny, i które nazywali jajami węża (wspominał o tym Pliniusz). Języki Celtów.
: Data Publikacji.: 13-01-26
© Web Powered by Open Classifieds 2009 - 2026