Blue Bird został zatwierdzony przez dyrektora CIA 20 kwietnia 1950 roku. W sierpniu 1951 roku projekt został przemianowany na „Artichoce”. Projekty wykonały dużo pracy, aby wywołać zapomnienie i hipnozę u poddanych do experymentu. Dokumenty artykułu pokazują, że szczyty hipnozy działały skutecznie w rzeczywistych symulacjach przeprowadzonych przez CIA na początku lat pięćdziesiątych. Stopień, w jakim te osoby są ugruntowane w realnym biznesie, jest nadal klasyfikowany jako (poufny).
Opublikowane dokumenty związane z artykułem Blue Bird i Freedom of Information Act zostały poważnie zredagowane. Wiele tekstów zostało zredagowanych, a inne dokumenty nie zostały jeszcze w pełni zweryfikowane. Szczegóły planów były utrzymywane w tajemnicy nawet przed innymi pracownikami CIA. Operacje na artykułach obejmowały precyzyjne i regularne tworzenie określonych barier zapomnienia, nowych tożsamości oraz wszczepionych kodów i bodźców hipnotycznych. Artykuł z 7 stycznia 1953 roku opisuje eksperymentalne stworzenie przez CIA kilku postaci u dwóch 19-letnich dziewczynek. Etch jest skrótem od hipnozy:
Osoby te wyraźnie pokazały, że potrafią przejść ze stanu pełnego wybudzenia do stanu głębokiej hipnozy przez telefon, dzięki bardzo subtelnemu sygnałowi, którego nie widzą inne osoby w pokoju i bez zauważenia zmiany przez inne osoby. . Wyraźnie pokazano, że ludzi można sterowac przez telefon, za pomocą kodów, sygnałów lub słów. Zahipnotyzowana kontrola jest łatwo przenoszona z osoby na osobę. Eksperymenty wykazały również, że mogą działać w celach wywiadowczych, o ile mogą być uwarunkowane. [Poczucie tożsamości zostało zmanipulowane w taki sposób, że jesteś tak przekonany, że jesteś kimś innym, że nawet wykrywacz kłamstw nie działa].