02. Ray Guns 101. ( Part I -- History ) .

Constantin Vaideanu
Constantin Vaideanu received French Patent FR524839 (Device to discharge the electricity of the atmosphere within a radius of five kilometers) in 1919. He designed a focusing reflector that collimated the UV radiation, thus greatly reducing the power required for its operation.
Vaideanu later obtained Patent FR FR36728 for a “Device for the Transmission of Energy of Extreme Power to Great Distances”:
“The invention is a modulated radio frequency beam (-) and an ultraviolet beam (+) which produce photoionization of the particles in the atmosphere and collects them, amplifying the initial beam over enormous distances. When the beam strikes the target, a huge electrical discharge is produced, with thermal and photic effects. At lower power, it heats the atmosphere and causes climate disruption (tornadoes, rain, etc.”

Harry G. Matthews
Harry Grindell Matthews (1880-1941) began cogitating about his death ray in 1923 after reading newspaper reports about French airplanes falling from the sky while flying over Bavaria:
“I realized that the Germans had found an invisible ray that put the magnetos of the aircraft out of action. I concentrated on efforts to discover what it was, and with the electric ray now at my command I think I have succeeded.”
Matthews showed off a prototype of his invention to several journalists, who witnessed it stopping a motorcycle engine from 50 feet away. He told them:
“I am confident that if I have facilities for developing it I can stop aeroplanes in flight –- indeed I believe the ray is sufficiently powerful to destroy the air, to explode powder magazines, and destroy anything on which it rests.”
In 1924 Pathé released a 25 minute film titled "The Death Ray", which effectively served to advertise Matthews’ work. He negotiated with the governments of Britain and France to sell his ray but the demonstrations were disappointing. Eventually he obtained new financing and relocated to South Wales, where he built a laboratory on Tor Cloud mountain near Swansea.
Local residents soon began complaining to the police that his rays were making them ill, and their car engines would stop running if they drove too close to Matthews’ property.

A. Roberts
A man named A. Roberts was featured in a Modern Mechanix (May 1929) after he claimed to be the original inventor of Matthews’ machine:
“Using portable apparatus weighing less than 50 pounds, the inventor of the so-called ‘death ray’ recently succeeded in stopping the motor of a motorcycle by directing the deadly rays into the vitals of the engine. The photo below shows him just after completing his successful demonstration. He is A. Roberts of London, England. Mr.
Roberts claims to be the original inventor of the death ray which he showed to H.Grindell Matthews, who won considerable newspaper publicity through his efforts to dispose of the ray to leading governments for the purposes of warfare. The death ray has electricity as its basis, but the inventor refuses to disclose just how he produces his mysterious effects.”

Henri Claudel
The unlikely death ray made by Henri Claudel made an appearance in Modern Mechanix (August 1935):
"Ray of Death Kills at 6 Miles -- Henri Claudel of Bourges, France, is the inventor of this new death ray machine. He is shown here with the apparatus which recent tests have proven to be highly satisfactory.
"Latest of the death rays designed for modern warfare comes from Bourges, france.
Henri Claudel, well known French scientist, is the inventor.
"Recent experiments with the delicate apparatus have proved it to be unusually deadly when directed at small forms of life. The inventor estimates that the machine, which he calls "Rays of Death", will kill any living thing at a distance of 10 kilometers, or approximately 6-1/4 miles.
"The rays are projected by means of a slender tube mounted on a tripod, permitting the operator to send them in any direction or at any angle. Details regarding the construction of the death ray machine are being kept a closely guarded secret, only the results of the experiment having been made public."

Henry Fleur
When Henry Fleur announced his death ray in 1930, the Hamilton Evening Journal reported:
"He directed his ray against a tree covered with fruit pests and killed them in half a second. The same ray swept another tree and annihilated thousands of spiders, ant, and aphids."
In 1936 several disgruntled investors accused him of fraud and grand theft. At his trial before Judge George Steiger in San Francisco, Fleur was permitted to demonstrate his machine to the court, which reconvened to his home laboratory. There and then he executed a snake in 8-1/2 minutes, a lizard within 6 minutes, and terminated termites within 30 seconds. The jury took only 4 minutes to acquit him. His explanation of its operation was not very illuminating:
“It uses a bombardment of ultrashort electrical waves which I send down a beam of light does the work. 
These waves are attuned to the normal bodily vibrations of the animals to be destroyed. The ultrashort waves increase the vibrations to such an extent that the individual molecules in the body of the animals simply explode".
The radionic instrument invented by Galen Hieronymous (USP 2484776) also killed insects at a distance by determining their resonant frequency and countermanding it with a phase conjugate torsion field, rather than electromagnetic waveforms.

01. Ray Guns 101. ( Part I -- History ) .

03. Ray Guns 101. ( Part I -- History ) .




02. Pistolety promieniowe 101. (Część I - Historia).

Constantina Vaideanu
Constantin Vaideanu otrzymał francuski patent FR524839 (Urządzenie do rozładowywania elektryczności atmosfery w promieniu pięciu kilometrów) w 1919 roku. Zaprojektował reflektor skupiający, który kolimował promieniowanie UV, znacznie zmniejszając w ten sposób moc wymaganą do jego działania.
Vaideanu uzyskał później patent FR FR36728 na „Urządzenie do przesyłania energii o ekstremalnej mocy na duże odległości”:
„Wynalazek to modulowana wiązka o częstotliwości radiowej (-) i wiązka ultrafioletowa (+), które powodują fotojonizację cząstek w atmosferze i gromadzą je, wzmacniając początkową wiązkę na ogromne odległości. Kiedy wiązka uderza w cel, wytwarzane jest ogromne wyładowanie elektryczne z efektami termicznymi i fototycznymi. Przy niższej mocy podgrzewa atmosferę i powoduje zakłócenia klimatyczne (tornada, deszcze itp.).

Harry'ego G. Matthewsa
Harry Grindell Matthews (1880-1941) zaczął zastanawiać się nad swoim promieniem śmierci w 1923 roku po przeczytaniu doniesień prasowych o francuskich samolotach spadających z nieba podczas lotu nad Bawarią:
„Zdałem sobie sprawę, że Niemcy znaleźli niewidzialny promień, który unieruchomił iskrowniki samolotu. Skoncentrowałem się na próbach odkrycia, co to było, i mając teraz do dyspozycji promień elektryczny, myślę, że mi się to udało.
Matthews pokazał prototyp swojego wynalazku kilku dziennikarzom, którzy byli świadkami zatrzymania silnika motocykla z odległości 50 stóp. Powiedział im:
„Jestem przekonany, że jeśli mam urządzenia do jego rozwijania, mogę zatrzymać samoloty w locie – rzeczywiście wierzę, że promień jest wystarczająco silny, aby zniszczyć powietrze, wysadzić magazyny prochu i zniszczyć wszystko, na czym spoczywa”.
W 1924 roku Pathé wypuścił 25-minutowy film zatytułowany „Promień śmierci”, który skutecznie posłużył do zareklamowania twórczości Matthewsa. Negocjował z rządami Wielkiej Brytanii i Francji sprzedaż swojego promienia, ale demonstracje były rozczarowujące. W końcu uzyskał nowe finansowanie i przeniósł się do Południowej Walii, gdzie zbudował laboratorium na górze Tor Cloud niedaleko Swansea.
Lokalni mieszkańcy wkrótce zaczęli skarżyć się policji, że jego promienie przyprawiają ich o mdłości, a silniki ich samochodów przestają działać, jeśli podjeżdżają zbyt blisko posiadłości Matthewsa.

A. Robertsa
Mężczyzna o imieniu A. Roberts pojawił się w Modern Mechanix (maj 1929) po tym, jak twierdził, że jest oryginalnym wynalazcą maszyny Matthewsa:
„Za pomocą przenośnego urządzenia ważącego mniej niż 50 funtów wynalazcy tak zwanego „promienia śmierci” udało się niedawno zatrzymać silnik motocykla, kierując śmiercionośne promienie na organy wewnętrzne silnika. Poniższe zdjęcie pokazuje go tuż po zakończeniu udanej demonstracji. Jest nim A. Roberts z Londynu w Anglii. Pan.
Roberts twierdzi, że jest oryginalnym wynalazcą promienia śmierci, który pokazał H. Grindellowi Matthewsowi, który zdobył znaczny rozgłos w prasie dzięki swoim wysiłkom mającym na celu przekazanie promienia czołowym rządom do celów wojennych. Podstawą promienia śmierci jest elektryczność, ale wynalazca odmawia ujawnienia, w jaki sposób wytwarza swoje tajemnicze efekty.

Henryk Klaudel
Nieprawdopodobny promień śmierci wykonany przez Henri Claudela pojawił się w Modern Mechanix (sierpień 1935):
„Promień śmierci zabija z odległości 6 mil – Henri Claudel z Bourges we Francji jest wynalazcą tej nowej maszyny promienia śmierci. Pokazano go tutaj z urządzeniem, którego ostatnie testy okazały się wysoce zadowalające.
„Najnowszy ze śmiercionośnych promieni przeznaczonych do nowoczesnych działań wojennych pochodzi z Bourges we Francji.
Wynalazcą jest Henri Claudel, znany francuski naukowiec.
„Niedawne eksperymenty z delikatną aparaturą dowiodły, że jest ona niezwykle zabójcza, gdy jest skierowana na małe formy życia. Wynalazca szacuje, że maszyna, którą nazywa „Promieniem Śmierci”, zabije każdą żywą istotę w odległości 10 kilometrów, lub około 6-1/4 mil.
„Promienie są emitowane za pomocą smukłej tuby zamontowanej na statywie, co pozwala operatorowi na wysyłanie ich w dowolnym kierunku i pod dowolnym kątem. Szczegóły dotyczące budowy maszyny promieni śmierci są ściśle strzeżoną tajemnicą, jedynie wyniki eksperymentu, który został upubliczniony”.

Henryk Fleur
Kiedy Henry Fleur ogłosił swój promień śmierci w 1930 roku, Hamilton Evening Journal donosił:
„Skierował swój promień na drzewo pokryte szkodnikami owocowymi i zabił je w pół sekundy. Ten sam promień przetoczył się przez inne drzewo i unicestwił tysiące pająków, mrówek i mszyc”.
W 1936 roku kilku niezadowolonych inwestorów oskarżyło go o oszustwo i wielką kradzież. Podczas procesu przed sędzią George'em Steigerem w San Francisco Fleurowi pozwolono zademonstrować swoją maszynę przed sądem, który ponownie zebrał się w jego domowym laboratorium. Tam i wtedy dokonał egzekucji węża w 8 i pół minuty, jaszczurki w ciągu 6 minut i terminacji termitów w ciągu 30 sekund. Ława przysięgłych potrzebowała tylko 4 minut, aby go uniewinnić. Jego wyjaśnienie jego działania nie było zbyt pouczające:
„Wykorzystuje bombardowanie ultrakrótkimi falami elektrycznymi, które wysyłam w dół wiązką światła.
Fale te są dostrojone do normalnych wibracji ciała zwierząt, które mają zostać zniszczone. Ultrakrótkie fale zwiększają wibracje do tego stopnia, że poszczególne molekuły w ciele zwierząt po prostu eksplodują”.
Instrument radioniczny wynaleziony przez Galena Hieronymousa (USP 2484776) również zabijał owady na odległość, określając ich częstotliwość rezonansową i przeciwdziałając jej polem torsyjnym sprzężonym fazowo, a nie falami elektromagnetycznymi.