Coś bardzo interesującego dla mechaników i hutników:
Żelazny filar znajduje się w kompleksie Qutub Minar, Mehrauli, New Delhi, Indie.
Archeolodzy potwierdzają, że powstał co najmniej 1600 lat temu, ale mógł być znacznie starszy.
W 2002 roku naukowcy zbadali żelazny filar i zdali sobie sprawę, że reaguje on w dziwny sposób na atmosferę. Zwykle żelazo reaguje z przed deszczem lub wilgocią w atmosferze i wytwarza tlenek żelaza, zwany rdzą. Ta rdza jest bardzo silna, zniszczy żelazo, a ostatecznie zniszczy całą konstrukcję.
Ale żelazny filar robi coś bardzo dziwnego. Kiedy wchodzi w kontakt z wilgocią lub deszczem, wytwarza dziwny materiał zwany Misawite, którego nigdzie wcześniej nie widziano. Materiał ten w rzeczywistości tworzy powłokę ochronną na żelaznym filarze i chroni go przed uszkodzeniem, a także zwiększa jego właściwości magnetyczne.
Żelazny filar w rzeczywistości składa się w 98% z żelaza, 1% z fosforu, a pozostały 1% ze starożytnej mikstury zwanej Wadżra-sanghatą. Ta mikstura jest jasno wyjaśniona w starożytnych indyjskich tekstach Wadżra-sanghata jest tworzona przez zmieszanie 8 części ołowiu, 2 części metalu dzwonowego i 2 części kalku z mosiądzu. Tak więc, jeśli spojrzysz na całkowity skład żelaznego słupa, jest on wykonany ze złożonego stopu, stworzonego w czasach starożytnych.
Zamiast rdzewienia, którym jest tlenek żelaza, fosfor i Vajra-sanghata wytwarzają parę wodną, która jest H2O, aby przekształcić się w Misawite, związek żelaza, tlenu i wodoru (y-FeOOH). Ta warstwa faktycznie chroni filar przed rdzewieniem. Tak więc filar gromadził tę ochronną powłokę przez wiele stuleci, czyniąc ją jeszcze mocniejszą.
Kredyt@the_historian_crew( Team Lost Temples)