1998 roku w starożytnym grobowcu w mieście Andong w Korei Południowej znaleziono rozdzierający serce koreański list miłosny sprzed 436 lat, napisany przez ciężarną wdowę, leżąc na piersi jej zmarłego męża, ojca jej nienarodzonego dziecka. W grobowcu, obok głowy męża, znaleziono także sandały utkane z kory konopi i włosów jego zrozpaczonej żony.
Oto treść listu: „Do ojca Wona 1 czerwca 1586 r.
Zawsze mówiłeś: „Kochanie, żyjmy razem, aż nasze włosy posiwieją i umrą tego samego dnia”. Jak mogłeś odejść beze mnie? Kogo mam słuchać ja i nasz synek i jak mamy żyć? Jak mogłeś mnie wyprzedzić?
Jak przyniosłeś do mnie swoje serce i jak ja przyniosłam swoje serce do ciebie? Ilekroć kładliśmy się razem, zawsze mówiłeś mi: „Kochanie, czy inni ludzie pielęgnują i kochają się nawzajem tak jak my? Czy naprawdę są podobni do nas?” Jak mogłeś zostawić to wszystko za sobą i wyprzedzić mnie?
Po prostu nie mogę żyć bez ciebie. Chcę tylko iść do ciebie. Proszę, zabierz mnie tam, gdzie jesteś. Nie mogę zapomnieć moich uczuć do Ciebie na tym świecie, a mój smutek nie zna granic. W co bym teraz włożyła swoje serce i jak żyć z dzieckiem, które za Tobą tęskni?
Proszę, spójrz na ten list i opowiedz mi szczegółowo w snach. Ponieważ chcę w snach szczegółowo słuchać Twoich wypowiedzi, piszę ten list i wrzucam go. Przyjrzyj się uważnie i porozmawiaj ze mną.
Gdy urodzę nasze dziecko, kogo ono powinno nazwać ojcem? Czy ktoś może pojąć, co czuję? Nie ma takiej tragedii pod niebem.
Jesteś po prostu w innym miejscu i nie pogrążasz się w tak głębokim smutku jak ja. Nie ma kresu i końca moich smutków, które piszę z grubsza. Proszę, przyjrzyj się uważnie temu listowi i przyjdź do mnie w moich snach, pokaż się szczegółowo i powiedz mi. Wierzę, że widzę Cię w moich snach. Przyjdź do mnie w tajemnicy i pokaż się. Nie ma ograniczeń co do tego, co chcę powiedzieć i na tym się zatrzymuję.”
Źródło: https://lettersofnote.com