Syn marnotrawny i podróż duszy: W przypowieści o synu marnotrawnym lub zagubionym synu, Biblia opisuje, jak syn wychodzi na świat, trwoni całe swoje bogactwo na przyjemności, które świat ma do zaoferowania tylko po to, by się w nim odnaleźć. Doszedł nawet do punktu, w którym pragnął pożywienia dla świń. Następnie przypomina sobie swojego ojca i bogactwo, jakie posiadał jego ojciec. W chwili zastanowienia rozpoznaje swój wstyd i postanowił wrócić do ojca. Kiedy jego ojciec zobaczył, że jego syn wraca, wybiegł mu na spotkanie i przywitał go serdecznie, oferując najlepsze szaty i robiąc wielką ucztę. Mówiono, że ten syn był „martwy i znów żyje; zaginął i teraz się odnajduje”. Ta przypowieść opisuje podróż naszej duszy. Wyruszamy w ten świat i szybko tracimy kontakt z naszym połączeniem z duchową rzeczywistością, z której przyszliśmy. Z czasem znajdujemy się w stanie całkowitego ubóstwa duchowego, praktycznie błagając o smak pokoju, smak duchowości, która w tym momencie przekroczyła nasz zasięg. Wędrujemy po ziemi za każdą „tajemnicą”, aż my również zaczniemy pamiętać o naszym domu i duchowym bogactwie, z którego wszyscy pochodzimy. Podróż to podróż do wewnątrz siebie. Aby znaleźć to, czego szukamy, musimy wrócić do źródła. Nie słuchaj wielu zdezorientowanych duchowych przywódców, którzy wskazują ten i tamten kierunek. Walczą o nawróconych, by zapełnic swoje budynki i kieszenie. Ale nie wiedzą, gdzie znaleźć pokój, nie wiedzą, gdzie znaleźć królestwo.
Mysle, ze kazdy z nas mial czas, w ktorym szukalismy i smakowalismy zycie zapominajac o rozwoju duchowym.