Silberohrringe und ihre Geschichte.

Schmuck wird als untrennbarer Bestandteil einer eleganten Garderobe betrachtet - natürlich handelt es sich um eine Damengarderobe. Alle Arten von Dekorationen, Halsketten, Ohrringen und Ringen werden mit weiblichen Attributen assoziiert, Männer mit Schmuck werden als nicht sehr männlich und manchmal sogar weiblich angesehen.

Es ist wahr, dass Frauen Schmuck aller Art lieben und für die meisten von ihnen sind Silberohrringe oder ein goldenes Armband das begehrteste Geschenk. Aber das war nicht immer so - Ohrringe und alle Arten von Verzierungen, die seit Jahrhunderten auf den Ohren angebracht wurden, waren die wichtigste Form von Schmuck, nicht nur für Frauen.

Die Domäne der alten Männer
In der Antike wurden Ohrringe meist von männlichen Vertretern getragen. Diese Art der Verzierung war bereits 7000 v. Chr. Im alten Asien beliebt - die ältesten gefundenen Ohrringe stammen aus königlichen Gräbern, die im heutigen Irak gefunden wurden. Die Ägypter und Syrer betrachteten die Ohrringe als Symbol der Zugehörigkeit zur Oberschicht. Zu dieser Zeit waren Ohrringe eher einfach. Silber, Gold oder Bronze wurden verwendet, um sie herzustellen. Oft nahmen sie geometrische Formen an - meistens trapezförmig (diese Form wurde zu dieser Zeit "ein Boot" genannt) oder einen Kreis.

Ein wenig später, im alten Rom, wurden Ohrringe zur Abwechslung nur von Sklaven getragen, während dieser Schmuck in Griechenland gleichzeitig ein untrennbares Symbol für Frauen war, die sich mit Prostitution beschäftigten. Ohrringe wurden auch von wohlhabenden Damen gekleidet, die zu dieser Zeit auf dem Territorium beider Länder lebten. Um den hohen sozialen Status zu unterstreichen, wurden diese meist mit Edelsteinen verziert: Perlen, Topase oder Saphire. Die Bewohner des alten Orients hatten einen etwas anderen Geschmack. Hier regierten vor allem Silber- und Goldohrringe, die manchmal mit Rubinen oder Saphiren verziert waren. Diese Dekorationen wurden vor allem in Indien, China und dem bereits erwähnten Syrien geschätzt.

Religiöse Verbote
Im modernen Europa haben Ohrringe an Popularität verloren. In der Zeit zwischen dem 11. und 15. Jahrhundert verschwanden sie praktisch aus europäischen Salons - Ohrlöcher wurden von katholischen Priestern als Selbstverstümmelung behandelt und verboten. Ohrringe sind zur Domäne von Piraten, Dieben und Vertretern der untersten Klassen geworden. Auf diese Weise zeigten Diebe ihren Ekel gegenüber anderen sozialen Schichten, wobei die Bauern auf diese Weise oft den einzigen Sohn in der Familie bezeichneten.

Kosaken interessierten sich auch nicht für Kirchenverbote. In ihrem Fall wurden die Ohrringe von den Söhnen alleinerziehender Mütter getragen, deren Ehemänner fielen (linkes Ohr), nur die Söhne (rechtes Ohr) und die letzten männlichen Mitglieder der Familie (Ohrringe in beiden Ohren).

Die triumphale Rückkehr der Ohrringe erfolgte in der Renaissance. Am Ende des 16. Jahrhunderts kehrten die Ohrringe in all ihrer Pracht an die königlichen Höfe Europas zurück - reich verziert, wurden sie zum Lieblingsschmuck reicher Frauen und zu einem untrennbaren Bestandteil der Garderobe. Es kam sogar vor, dass noch mehr weltliche Herren dieses Ornament verwendeten.

Jeden Tag und an Feiertagen
Seitdem ist die Karriere der Ohrringe praktisch ununterbrochen weitergegangen (mit einer kurzen Ausnahme zu Beginn des 20. Jahrhunderts n. Chr., Als Ohrlochstechen als Barbarei galt und Frauen, die Ohrringe trugen, "leicht" und unwürdig angesehen wurden). Ihre Formen, Größen und Herstellungsmethoden haben sich im Laufe der Jahrhunderte geändert. Nur eines hat sich nicht geändert - die Liebe einer Frau für diese Art von Dekorationen.

Ende des zwanzigsten Jahrhunderts haben Ohrringe, die Ohrringe imitieren, an Popularität gewonnen - derzeit ist dieser Ersatz jedoch praktisch vergessen, und Ohrringe sind sogar bei den jüngsten Damen in den Ohren zu finden (es kam vor, dass die Ohren von Babys durchbohrt wurden).

Was ist die aktuelle Mode für Ohrringe? Sie können diese Ornamente frei wählen. Silber-, Holz- und sogar Glasohrringe - Liebhaber vieler Modestile haben eine große Auswahl. Silberohrringe sind ausnahmslos sehr beliebt, sehen äußerst elegant aus und sind gleichzeitig viel billiger als ihre goldenen Gegenstücke. Sehr beliebt sind auch Ornamente aus künstlichen Materialien - verziert mit künstlichen Perlen und solchen, die an die Mode aus der Zeit der letzten Romanows erinnern (große, massive Ohrringe aus Metall oder mit Steinen verziert).

Ohrringe sind oft der einzige Schmuck und erfüllen in dieser Rolle perfekt - sie lenken den Blick perfekt auf die Konturen des Gesichts, lenken die Aufmerksamkeit von den Unvollkommenheiten des Ovals ab und betonen die Vorteile. All diese Eigenschaften und ihre uneingeschränkte Beliebtheit machen die Ohrringe zu einem Schmuckstück für praktisch jeden Anlass - in einer bescheidenen täglichen Version (Silberohrringe funktionieren hier am besten) und einer Abendversion (goldene Bobs oder künstlicher Schmuck).




Srebrne kolczyki i ich historia.

Biżuterię przywykło się traktować jako nieodłączny element eleganckiej garderoby – oczywiście mowa tu o damskiej garderobie. Wszelkiego rodzaju ozdoby, naszyjniki, kolczyki oraz pierścienie kojarzą się nieodłącznie z kobiecymi atrybutami, panowie noszący biżuterię postrzegani są jako mało męscy a niekiedy wręcz zniewieściali.

To prawda, że kobiety kochają biżuterię wszelkiego rodzaju i dla większości z nich najbardziej upragnionym prezentem są srebrne kolczyki lub złota bransoletka. Ale przecież nie zawsze tak było – kolczyki oraz wszelkiego rodzaju ozdoby nakładane na uszy przez stulecia były najważniejszą formą biżuterii nie tylko damskiej.

Domena starożytnych mężczyzn
W czasach starożytnych kolczyki były noszone przeważnie przez przedstawicieli rodzaju męskiego. Ten rodzaj ozdoby popularny był już 7000 lat przed naszą erą w starożytnej Azji – najstarsze znalezione kolczyki pochodzą z grobów królewskich znalezionych na terenach dzisiejszego Iraku. Egipcjanie oraz Syryjczycy traktowali kolczyki jako symbol przynależności do klasy wyższej. W tych czasach kolczyki były raczej proste. Do ich wykonania używano srebra, złota lub brązu, często przybierały kształty geometryczne – najczęściej trapezu (ten kształt zwany był w owych czasach „łodzią”) lub koła.

Dla odmiany, nieco później, w starożytnym Rzymie kolczyki noszone były tylko przez niewolników, podczas gdy w tym samym czasie w Grecji biżuteria ta była nieodłącznym symbolem pań trudniących się prostytucją. Kolczyki ubierały także zamożne panie zamieszkujące w owych czasach terytorium obu krajów – te jednak, w celu podkreślenia wysokiego statusu społecznego) najczęściej, zdobione były drogimi kamieniami: perłami, topazami lub szafirami. Nieco odmienne upodobania mieli mieszkańcy starożytnego Orientu. Tutaj przede wszystkim królowały kolczyki srebrne oraz złote, czasami przyozdobione rubinami lub szafirami. Te ozdoby były cenione przede wszystkich w Indiach, Chinach oraz wspomnianej już Syrii.

Religijne zakazy
W nowożytnej Europie kolczyki straciły nieco na swojej popularności. W okresie między XI a XV wiekiem praktycznie zniknęły z europejskich salonów – przekłuwanie uszu zostało przez katolickich księży potraktowane jako samookaleczania i zakazane. Kolczyki stały się domeną piratów, złodziei oraz przedstawicieli najniższych klas. Złodzieje w te sposób okazywali swój wstręt w stosunku do pozostałych klas społecznych, chłopi często w tą metodą oznaczali jedynego syna w rodzinie.

Zakazami Kościoła nie przejmowali się także Kozacy. W ich przypadku kolczyki nosili synowie samotnych matek, których mężowie polegli (lewe ucho), jedyni synowie (prawe ucho) oraz ostatni męscy przedstawiciele rodu (kolczyki w obu uszach).

Triumfalny powrót kolczyków nastąpił w okresie renesansu. Pod koniec XVI wieku kolczyki w pełnej krasie powróciły na europejskie dwory królewskie – bogato zdobione, stały się ulubioną biżuterią zamożnych kobiet oraz nieodłącznym elementem garderoby. Zdarzało się nawet, że po tę ozdobę sięgali co bardziej światowi panowie.

Na co dzień i od święta
Od tego czasu kariera kolczyków trwa praktycznie nieprzerwanie (z krótkim wyjątkiem na początku XX wieku naszej ery, kiedy to przekłuwanie uszu uznawano za barbarzyństwo a kobiety noszące kolczyki za „łatwe” oraz niegodne szacunku). Na przestrzeni wieków zmieniały się ich kształty, wielkości o raz sposoby wytwarzania. Nie zmieniało się tylko jedno – kobiece uwielbienie do tego rodzaju ozdób.

Pod koniec dwudziestego wieku pewną popularność zyskały klipsy imitujące kolczyki – obecnie jednak ten substytut jest praktycznie zapomniany a kolczyki można napotkać w uszach nawet najmłodszych dam (zdarzało się, że uszy przekłuwano już niemowlakom).

Jaka jest obecna moda na kolczyki? Przy wyborze tych ozdób panuje pełna dowolność. Kolczyki srebrne, drewniane a nawet szklane – miłośniczki wielu modowych stylów mają w czym wybierać. Dość sporą popularnością cieszą się niezmiennie kolczyki wykonane ze srebra, które prezentują się niezwykle elegancko a przy tym są znacznie tańsze od swoich złotych odpowiedników. Duże powodzenie mają również ozdoby wykonane ze sztucznych materiałów – zdobione sztucznymi perłami oraz te przypominające nieco modę z okresu panowania ostatnich Romanowów (duże, masywne kolczyki wykonane z metalu lub zdobione kamieniami).

Kolczyki często stanowią jedyną biżuterię i w tej roli spełniają się doskonale – wręcz idealnie przyciągają wzrok do konturów twarzy, odciągają uwagę od niedoskonałości owalu i podkreślają zalety. Wszystkie te cechy oraz ich niesłabnąca popularność czyni z kolczyków ozdobę na każdą praktycznie okazję – w wersji skromnej na co dzień (tutaj najlepiej sprawdzają się kolczyki srebrne) oraz wieczorowej (koczyki złote lub okazała sztuczna biżuteria).