Flawan-3-ole obecne też w jabłkach mogą obniżać ciśnienie


Herbata, czekolada i jabłka - co łączy te produkty? To flawan-3-ole. Pod tą tajemniczo brzmiącą nazwą kryją się związki wykazujące silne działanie antyoksydacyjne. Nowe badania pokazują, że mogą też przyczynić się do obniżenia ciśnienia krwi.

Naturalny roślinny suplement
Flawan-3-ole to związki należące do grupy flawonoidów. Znajdują się m.in. w zielonej i czarnej herbacie, kakao, ciemnej czekoladzie, jabłkach, gruszkach, winogronach, jagodach, truskawkach, malinach, orzechach i niektórych warzywach strączkowych. Związki te nadają roślinom kolor i chronią je przed promieniowaniem słonecznym oraz szkodnikami. To właśnie one odpowiadają za cierpki lub gorzkawy posmak ciemnej czekolady czy mocnej herbaty.

Flawan-3-ole wykazują wiele ważnych właściwości zdrowotnych, przede wszystkim znane są z właściwości antyoksydacyjnych, wspierają organizm w walce ze stresem oksydacyjnym i chronią przed rozwojem nowotworów.

Flawan-3-ole oraz ich wpływ na zdrowie są od wielu lat tematem badań naukowych. Weźmy na przykład badanie z 2022 roku badanie Cocoa Supplement and Multivitamin Outcomes Study, w którym wzięło udział ponad 21 tys. uczestników. Praca naukowców wykazała, że flawonole z kakao, w przeciwieństwie do suplementów multiwitaminowych, zmniejszają ryzyko zgonu z powodu chorób sercowo-naczyniowych o 27 proc.

Badacze z Uniwersytet w Surrey pogłębili badania nad flawan-3-olami i wzięli pod lupę ich wpływ na naczynia krwionośne. Wnioski z badań napawają optymizmem.

 Zbijają ciśnienie jak leki. Ciemna czekolada to jeden z super produktów

Naturalny sposób na nadciśnienie
Naukowcy oparli się na analizie danych ze 145 badań klinicznych obejmujących ponad 5200 uczestników. Testowano w nich wpływ produktów i suplementów bogatych w flawan-3-ole, takich jak kakao, herbata, winogrona, jabłka czy wyizolowane związki (np. epikatechina), na dwa kluczowe wskaźniki zdrowia serca: ciśnienie tętnicze oraz elastyczność naczyń krwionośnych.

Uczestnicy spożywali średnio ok. 586 mg flawan-3-oli dziennie, tyle znajduje się np. w 2-3 filiżankach herbaty, 1-2 porcjach ciemnej czekolady, 2 łyżkach kakao lub dwóch jabłkach.

- Regularne spożywanie flawan-3-oli powodowało średni spadek ciśnienia skurczowego o 2,8 mmHg i rozkurczowego o 2,0 mmHg. U osób z nadciśnieniem efekty były jeszcze większe: spadki ciśnienia wynosiły nawet 6-7 mmHg (skurczowe) i 4 mmHg (rozkurczowe). To porównywalne z efektami niektórych leków na nadciśnienie i może istotnie zmniejszyć ryzyko zawału serca czy udaru - wyjaśnia profesor Christian Heiss z Uniwersytet w Surrey.

Badania pokazały również, że flawan-3-ole poprawiają funkcję śródbłonka naczyń krwionośnych. Śródbłonek to cienka warstwa komórek wyściełająca od wewnątrz wszystkie naczynia krwionośne. Odgrywa ona znaczącą rolę w regulowaniu ciśnienia krwi oraz zapobieganiu tworzenia się zakrzepów, uczestniczy też w tworzeniu nowych naczyń krwionośnych.

Choć największe korzyści badacze zaobserwowali u osób z nadciśnieniem, poprawę funkcjonowania naczyń krwionośnych odnotowano także u osób z prawidłowym ciśnieniem. Możemy więc wnioskować, że flawan-3-ole działają profilaktycznie, jeszcze zanim pojawią się problemy.

 Sencha to jedna z najzdrowszych herbat i klucz do długowieczności. W Japonii piją litrami

Niebezpieczne ciśnienie
Wysokie ciśnienie tętnicze to jeden z głównych czynników ryzyka chorób serca na świecie. Nowe wytyczne Europejskiego Towarzystwa Kardiologicznego wskazują, że już tzw. "podwyższone" ciśnienie (120-139/70-89 mmHg) przyczynia się do rozwoju tych schorzeń.

Warto jednak dodać, że flawan-3-ole nie są "cudownym lekiem" na nadciśnienie i inne choroby układu krążenia. Aby zadbać odpowiednio o zdrowe serce i naczynia krwionośne, potrzebna jest nie tylko odpowiednia dieta, ale i aktywność fizyczna oraz regularne poddawanie się badaniom.


http://e-manus.pl/

Nadciśnienie tętnicze: przyczyny, objawy i leczenie
lek. Magdalena Wiercińska
Nadciśnienie tętnicze to trwałe podniesienie ciśnienia tętniczego, którego wartość wynosi wówczas 140/90 mm Hg lub więcej. Nadciśnienie tętnicze zwykle przez wiele lat nie powoduje objawów i jeśli wartość ciśnienia tętniczego nie jest regularnie kontrolowana, zostaje wykryte w momencie pojawienia się powikłań dotyczących różnych narządów (np. serca, nerek, mózgu). Leczenie polega na modyfikacji stylu życia – odpowiedniej aktywności fizycznej i utrzymywaniu prawidłowej masy ciała, a także przyjmowaniu leków obniżających ciśnienie.

Co to jest ciśnienie tętnicze?
Układ krążenia (układ sercowo-naczyniowy) to zamknięty system, w którym krążenie krwi w naczyniach krwionośnych wymuszane jest przez serce, które działa jak pompa. System ten można porównać do sieci rur o różnej średnicy, tworzonych przez dwa rodzaje naczyń krwionośnych – tętnice i żyły. Ciśnienie tętnicze to nacisk przepływającego strumienia krwi na ściany tych naczyń.

Centralną częścią układu krążenia jest serce, które tłoczy krew do aorty, największej tętnicy, która rozgałęzia się na mniejsze tętnice doprowadzające krew do narządów (m.in. mózgu, serca i nerek). Tętnice odchodzące od aorty rozgałęziają się kolejno na coraz mniejsze, aż przechodzą w sieć drobnych tętniczek, zwanych naczyniami włosowatymi. Naczynia te mogą się kurczyć i rozszerzać, regulując tym samym przepływ krwi. Z naczyń włosowatych poszczególnych narządów krew zabiera niepotrzebne organizmowi produkty przemiany materii i spływa do naczyń żylnych, które następnie łączą się w coraz większe żyły w miarę zbliżania się do serca, aż tworzą dwa główne naczynia żylne – żyłę główną górną i dolną, które uchodzą do prawego przedsionka serca. Przez prawy przedsionek i komorę krew trafia do płuc, skąd, wzbogacona w tlen, wraca do serca przez lewy przedsionek do lewej komory, a z niej wyrzucana jest ponownie do aorty (zobacz ryc.).

Ciśnienie krwi jest najwyższe podczas skurczu lewej komory serca, kiedy krew wtłaczana jest do aorty i dużych tętnic – jest to ciśnienie skurczowe. Najmniejszą wartość ciśnienie krwi osiąga z kolei podczas rozkurczu komory (serce znajduje się wówczas w stanie „spoczynku” przed ponownym skurczem) – to ciśnienie rozkurczowe.

Jakie wartości ciśnienia tętniczego uważa się za prawidłowe?
Ciśnienie krwi mierzy się w milimetrach słupa rtęci (mm Hg), a podczas pomiaru uzyskuje się dwie liczby, oznaczające ciśnienie skurczowe i rozkurczowe. Na przykład: 140/90 mm Hg, co należy odczytywać: „sto czterdzieści NA dziewięćdziesiąt słupa rtęci”. Pierwsza liczba – zawsze większa – określa ciśnienie skurczowe (tzw. górne). Druga liczba – zawsze mniejsza – określa ciśnienie rozkurczowe (tzw. dolne).

Zgodnie z obowiązującą klasyfikacją ciśnienia tętniczego za prawidłowe uznaje się ciśnienie 120–129/80–84 mm Hg.

Wyróżnia się też:

wysokie prawidłowe ciśnienie krwi – ciśnienie skurczowe 130–139 mm Hg oraz ciśnienie rozkurczowe 85–89 mm Hg
optymalne ciśnienie krwi – wartości ciśnienia niższe niż 120/80 mm Hg.
Jeżeli wartości ciśnienia tętniczego skurczowego i rozkurczowego należą do różnych kategorii, przyjmuje się wyższą kategorię. U osób z wysokim prawidłowym ciśnieniem krwi częściej dochodzi do rozwoju nadciśnienia tętniczego (zwłaszcza, gdy stwierdza się je u rodziców) niż u osób z ciśnieniem prawidłowym.

Co to jest nadciśnienie tętnicze?
Nadciśnienie tętnicze to choroba charakteryzująca się podwyższonym ciśnieniem krwi, czyli ciśnieniem tętniczym o wartości 140/90 mm Hg lub więcej. Chorobę tę rozpoznaje się na podstawie kilkukrotnych pomiarów ciśnienia krwi, wykonywanych zazwyczaj w kilkudniowych lub kilkutygodniowych odstępach.

Nadciśnienia tętniczego nie można zdiagnozować, opierając się na pojedynczym pomiarze ciśnienia krwi.

U większości chorych nie stwierdza się konkretnej przyczyny rozwoju nadciśnienia tętniczego. Na jego podwyższone wartości może wpływać wiele czynników:

dziedziczna skłonność
otyłość, zwłaszcza tzw. otyłość brzuszna (zwiększenie obwodu brzucha)
duże spożycie soli
proces starzenia się organizmu
stres psychiczny
tryb życia – osoby, które podejmują regularną aktywność fizyczną mają niższe ciśnienie tętnicze oraz mniejsze ryzyko powikłań sercowo-naczyniowych niż osoby prowadzące siedzący tryb życia.
W zależności od przyczyny wywołującej wzrost ciśnienia tętniczego, chorych dzieli się na dwie grupy:


u zdecydowanej większości pacjentów (ponad 90%) występuje tzw. nadciśnienie pierwotne, inaczej zwane samoistnym, co oznacza, że przyczyna nadciśnienia jest złożona i jeszcze nie w pełni poznana – wskazuje się na udział genów, środowiska, diety, stresu i stylu życia

u 5–10% chorych na nadciśnienie tętnicze stwierdza się tzw. nadciśnienie wtórne, zwane też objawowym. U tych chorych podwyższone ciśnienie tętnicze jest tylko objawem innej choroby, dotyczącej najczęściej nerek, dużych tętnic lub zaburzeń czynności gruczołów wydzielających substancje regulujące wysokość ciśnienia krwi (np. choroby tarczycy, przytarczyc, nadnerczy). Właściwie przeprowadzone badania umożliwiają wykrycie i usunięcie przyczyny wywołującej wzrost ciśnienia krwi, a tym samym wyleczenie i trwałe uzyskanie prawidłowego ciśnienia tętniczego.

Jak często występuje nadciśnienie tętnicze?
Nadciśnienie tętnicze jest chorobą częstą, w populacji ogólnej dorosłych Polaków poniżej 80 roku życia. Występuje u 32% osób (czyli mniej więcej u co trzeciej osoby).


 Częściej chorują mężczyźni.

Jak rozpoznać nadciśnienie tętnicze?
Najprostszy sposób wykrycia choroby to systematyczny pomiar ciśnienia tętniczego. Należy go przeprowadzać raz w roku, nawet u osób z prawidłowym ciśnieniem.

Stwierdzenie w jednorazowym, przygodnym pomiarze umiarkowanie podwyższonego ciśnienia krwi nie zawsze świadczy o nadciśnieniu tętniczym (zobacz wyżej), ale powinno skłonić pacjenta do wykonania dalszych pomiarów oraz zgłoszenia się do lekarza w celu przeprowadzenia właściwej oceny wysokości ciśnienia tętniczego.


Osoba, u której stwierdzono nadciśnienie tętnicze, powinna się zaopatrzyć w aparat do pomiaru ciśnienia i nauczyć (pod kierunkiem lekarza lub wyszkolonej pielęgniarki) samodzielnie mierzyć ciśnienie krwi. Samodzielne pomiary ciśnienia tętniczego są bardzo ważne, dlatego lekarz w przypadku podejrzenia nadciśnienia tętniczego zaleca pacjentowi prowadzenie dzienniczka pomiarów ciśnienia. Ważna jest także technika wykonania pomiaru ciśnienia. Oprócz pomiarów domowych, lekarz na wizycie także dokonuje pomiaru ciśnienia tętniczego. W niektórych przypadkach lekarz może zlecić 24-godzinny automatyczny pomiar ciśnienia tętniczego (holter).

U niektórych osób występuje tzw. efekt białego fartucha, czyli wzrost ciśnienia tętniczego w trakcie pomiaru wykonywanego przez lekarza lub pielęgniarkę. Dlatego bardzo ważne jest mierzenie samodzielnie ciśnienia w domu i prowadzenie dziennika zgodnie z wskazaniami lekarza.

Jakie zagrożenia wynikają z nadciśnienia tętniczego?
Nadciśnienie tętnicze na ogół przez długi czas nie powoduje dolegliwości (czasem może powodować objawy, które trudno pacjentowi powiązać z nadciśnieniem tętniczym, np. ból głowy, zaburzenia snu lub łatwe męczenie się), rozwija się skrycie i po latach prowadzi do niekorzystnych zmian w sercu (np. zawału lub niewydolności serca), mózgu (udaru mózgu), a także w naczyniach krwionośnych i nerkach. Uszkadzając niektóre narządy, podwyższone ciśnienie krwi zaburza ich funkcję, czyli prowadzi do rozwoju tzw. powikłań narządowych nadciśnienia tętniczego. Obecność powikłań (przerost mięśnia sercowego, pogorszenie wydolności nerek, rozwój zmian miażdżycowych) ocenia się, wykonując badania dodatkowe.


Pamiętaj!
Szczególnie niebezpieczne jest nadciśnienie tętnicze niewykryte lub nieleczone.


Na czym polega leczenie nadciśnienia tętniczego?
U zdecydowanej większości chorych leczenie polega na stosowaniu leków obniżających ciśnienie tętnicze. Zaleca się także modyfikację dotychczasowego stylu życia.

Zmiany stylu życia, na które powinieneś się zdecydować, jeśli chorujesz na nadciśnienie tętnicze:

schudnij i/lub utrzymuj właściwą masę ciała; obwód brzucha (talii) nie może przekraczać 80 cm (kobiety)/94 cm (mężczyźni), BMI