De WHO waarschuwt in een recent rapport: antibiotica-resistente bacteriën verslinden de wereld.

Het probleem van antibioticaresistentie is zo ernstig dat het de prestaties van de moderne geneeskunde bedreigt.
Vorig jaar kondigde de Wereldgezondheidsorganisatie aan dat de 21ste eeuw een deterministisch tijdperk zou kunnen worden. Zelfs milde infecties zullen de dood veroorzaken. Tegenover sommige bacteriën - we zijn al weerloos en hulpeloos. Toen penicilline werd geïntroduceerd, was resistentie bekend. In het midden van de jaren 1950, meer dan 50 procent Staphylococcus aureus was resistent tegen dit antibioticum. Methicilline, geïntroduceerd in 1959, kreeg twee jaar later de eerste resistente stam.

Karbapenems waren drugs in laatste instantie van de jaren 1980. Voor een korte tijd. Omdat in het volgende decennium carbapenemen verschenen - enzymen die resistent zijn tegen deze antibiotica. De antibioticaresistentie was toen uit de hand gelopen - in de jaren negentig overtrof de snelheid van opkomst en verspreiding van resistente bacteriën aanzienlijk de snelheid van introductie van nieuwe therapeuten. Voor ziekteverwekkers die resistent zijn tegen ten minste 3 groepen antibiotica, zogenaamde MDR, microbiologen moesten twee nieuwe categorieën toevoegen - extreem resistent XDR, gevoelig voor slechts één therapeutische groep, en PDR - resistent tegen alle beschikbare antibiotica.
Antibiotica Wereldweek: bacteriën worden steeds gevaarlijker:
De visie van het tijdperk van besluitvorming is geen verzinsel, maar een reële bedreiging in de 21ste eeuw. Het is een van de belangrijkste gevaren voor de volksgezondheid in de wereld.

We hebben al een zeer hoog percentage multiresistente bacteriën. In 2010 bereikte het percentage Escherichia coli-stammen dat antibiotica negeerde meer dan 57%! Daarom heeft de WHO in 2014 aangekondigd dat de 21ste eeuw een deterministisch tijdperk zou kunnen worden. Zelfs milde infecties zullen de dood veroorzaken. Volgens deze organisatie veroorzaken ziekenhuisinfecties met MDR's met meerdere poriën jaarlijks sterfgevallen: 80.000 in China, 30.000 in Thailand, 25.000 in Europa, 23 duizend in de VS. Dit is het topje van de ijsberg, omdat alleen bevestigde gevallen. In de Verenigde Staten veroorzaken antibioticaresistente bacteriën jaarlijks ziekte bij 2 miljoen mensen.

Antibioticaresistentie is een van de grootste gevaren voor de volksgezondheid in de wereld geworden. Zo'n grote bedreiging als catastrofale overstromingen, grote vulkaanuitbarstingen of terroristen. Of meer. Omdat geen van deze problemen zoveel slachtoffers per jaar oplevert.

Nooit eerder waren de landen van de wereld zo consistent als in mei 2015 tijdens de Wereldgezondheidsvergadering, toen 194 staten unaniem verklaarden dat het probleem van antibioticaresistentie erg belangrijk is voor de aarde. En het moet wereldwijd worden tegengegaan.

Het European Center for Infections Prevention and Control (ECDC), de Europese Commissie en het American Center for Infections Prevention and Control (CDC) zijn al lang alarmerend. In 2009 werd TATFAR - Transatlantic Antibiotic Resistance Group opgericht op de Top Europese Unie-VS. Het Witte Huis heeft ook een speciaal team gecreëerd om deze dreiging te bestrijden.
 De organisatie benadrukt: niet alleen de maatschappij, maar artsen en verpleegkundigen hebben onvoldoende kennis over antibioticaresistentie. Ondertussen heeft slechts 25% van de landen in de wereld hun eigen programma's om dit probleem te bestrijden.

WHO organiseert World Antibiotic Awareness Week. Tot nu toe zijn soortgelijke campagnes alleen in Europa uitgevoerd.

De oorzaken van antibioticaresistentie zijn bekend. Vooral in de medische gemeenschap. Theoretisch. Omdat ze hier meestal worden verwaarloosd. Belangrijkste reden: overmatig gebruik van antibiotica. Maar liefst 70% van de patiënten met een infectie van de bovenste luchtwegen krijgt antibiotica van de arts, voornamelijk eerstelijnszorg. Inmiddels is slechts 15% een indicatie hiervoor. In de rest van de gevallen hebben we te maken met virale infecties: griep of bronchitis. Artsen vergeten dat kinderen tot 3 jaar vrijwel geen keelontsteking hebben en bijna nooit keelontsteking hebben. In het geval van eenvoudige chirurgische ingrepen worden antibiotica ook te vaak toegediend. Wanneer je kookt, is het logisch als het op het gezicht zit.
Artsen behandelen ook vaak de drager van bacteriën met antibiotica. Dit is niet gebeurd.
Patiënten voegen drie groszy toe, ze nemen meestal niet de volledige dosis van deze medicijnen in, of doen het met de verkeerde tussenpozen.
http://www.e-manus.pl/