CÓRCIA

           Tego samego popołudnia w innej dzielnicy miasta Rico z żoną, która, zdawać by się mogło, doszła już do siebie, i z najmłodszą córką wybrali się na basen i do lodziarni zarazem. Rico zniknął z kimś o urzędniczej, przylizanej fryzurze tresowanego pudla i nie było go już pół godziny. Jego żona zajęta bez reszty córeczką zapomniała o nim całkiem.

-Zabierz sobie sama herbatkę. Wzięłaś córciu dodatkowy cukier, a senior daje do herbaty dwie torebeczki. A ty słodzisz dwie łyżeczki, a jedna torebeczka to jedna łyżeczka.
- Mamo, za gorąca jeszcze!
- Tak, tak, tak. W basenie siedzi. Pooglądaj sobie przez szybę. Chcesz jeszcze precelka? Ty też byłaś w jakuzzi. Nie miałaś już siły bo byłaś zmęczona.
- Ja miałam kucyki na basenie a zdjęłam gumki.
- Tak, tak, cały czas miałaś kucyki na basenie. Pomieszaj cukier. Chcesz precelka? Faktycznie było bardzo ładnie. Chyba wyjdzie ten obrazek prawdziwie. Nudzi się i nie musi się zdenerwować. Pyszną herbatę zrobiłaś – powiem ci – spróbowałam troszkę i faktycznie jest jeszcze trochę gorąca. Popatrz córciu przez szybę jak pływają. Tylko czepki im drgają na fali.
- Mamo a ty brałaś?
- Nie mów takich rzeczy ! Sama sobie będziesz brała! Zjedz, po południu zrobimy roladę z kolcem. Boję się, że znowu cię będzie gardło bolało.
Mają balonik różowy. Senior powiedział, że sobie możesz wziąć. Powiedz mu, że chcesz siodełko. On już pozwolił. Tam są czyjeś ubrania. Siądź tutaj.
- Co tak głośno szumi?
- Może to te fontanny.
- Jakby było tak głośno, to bym chyba zawału dostała. Jak przyjdzie tata, to się z tobą rozliczy. Uwielbiam cię. Ten paluszek ci zdrętwiał. Rozmasuję ci. Ty masz takie jakieś zdrowe paluszki a ja mam jednego chorego. Wiesz co pasuje do herbaty? Coś owocowego. Można pić nawet z cynamonem. Ale nie pasuje nic czekoladowego. Wyprodukujesz taki smak i pijesz. Córciu.
- Mamo nie dobrze mi.
- Myślisz?
- Mhm...
- Chcesz ciasteczko jakieś? Może melbę? Albo jabłecznik? Albo klarintę? Przejdź do tego poprzedniego baru i wybierz coś córciu.

- Dlaczego gadasz przez komórkę mamo? Chcę eklerę, mamo.

- Mamy problem. - Rzuciła momentalnie do słuchawki. Cała była rozdygotana a jednak słowa wypluwane jedno po drugim układały się same w zemstę. –Tiago, a właściwie jego kobietę i ich dziecko.... macie złapać. Da Esvas ukrył córkę z wnukiem. Bardzo melodramatycznie. A to heca! Cały palec mi spuchł. Mam tu ich adres, ale nie, zaraz. Nie tutaj....A... ja myślę, myślę, że albo została w torebce albo na karcie została.
           Słuchawka po chwili zadała kilka pytań ale ona wciąż mówiła dalej.
- A taaa. Weź też murzyna i niech złapią w końcu tego Hombre. Zawsze istnieje ryzyko. Co znajdą przy nim, to ich. Chcę widzieć trupa jego i jego Mariji. Musi być jakaś sprawiedliwość!
- A ja nie dzwonię, bo miałaś być, seniora, u nas. – Powiedziała słuchawka.
- A oni też są tacy, no, i nie będę już dłużej tego tolerować. To w końcu ja jestem tu pokrzywdzona i... na co mi rozpacz, jak... jeśli mordercy chodzą wolni! Wiecie co chcę?! No, to właśnie tak już dla równowagi. Reszta nie istotna. Mam takie wrażenie. Wstrętne to i zabawne zarazem. Jak mawiał Molier: największym pragnieniem kobiety jest wzbudzanie miłości. No a u mnie wszystko przebudowują. Jest na naprawę w trakcie remontu. Viceburmistrz się za głowę złapał. Nie mów już nic. Przecież śmiałam się identycznie. No, na prawdę! – Potrząsała kilkakrotnie telefonem chcąc złapać lepszy zasięg. Zacisnęła spięte usta i słuchała chwilę słuchawki.
- Nie mówiła ci? No , hi,hi – w mieście i kończy urodziny na haju.
- Tak wiesz, dla siebie. – Powiedziała luźniej już jak gdyby nic się ważnego nie stało.
     Podparła się pod boki.
- Jak zobaczył zdjęcie to się zaczął głośno śmiać!
- Co?
- Jak zobaczył Rica zdjęcie, to się zaczął głośno śmiać, aż położył się na samochodzie i tak się zaczął głośno śmiać.
- Dobrze. To kończę, bo mi nabija jednostki na telefon. A pomachał nam. Już jedźcie, jedźcie i tak się zaczął mocno śmiać.
- No , to pora , ppa, pa, kończę już , no to cześć.




















:
Poprzedni rozdział:      Następny rozdział:
:
Automat tłumaczył ten tekst na 91 języków z oryginalnego języka polskiego. Tytuł oryginału "Teoria Strzałek" . Wszelkie prawa zastrzeżone. Prawo autorskie: Jakub Nowak  TS060