Cykl życia i śmierci: słowiańskie boginie Morana i Vesna.

Splecione na zawsze Morana, bogini zimy i śmierci oraz Vesna, bogini wiosny i odrodzenia, nie mogły istnieć bez siebie. Nie mogły jednak istnieć w tym samym miejscu w tym samym czasie. Są to siły, które wprawiły starożytny słowiański świat w cykl śmierci i odrodzenia. Jedna bogini kochała piękno i hojność, druga bała się i nienawidziła jej brzydotą i ciemnością. Współczesne tradycje są echem tego, jak te dwie były niegdyś celebrowane i rytualnie zamordowane, i pokazują, jak połączone były i nadal są boginie.
Powszechnie znana jako Marzanna, Morana jest słowiańską boginią zimy i śmierci. Etymologia jej imienia wywodzi się od praindoeuropejskiej nazwy śmierci „mor” lub „mar”.
Najczęściej postrzegana jest jako zwiastun śmierci, jak w słowiańskiej mitologii, kiedy Morana uwiodła Dazboga, boga słońca. Kiedy Dazbog przeszedł do innej kochanki, Morana ją otruła. W odwecie Dazbog spalił Moranę i wygnał ją do Nav (podziemia w słowiańskiej mitologii).
Ta historia odwetu zbiega się z ruchem słońca przez cały rok; to było przekonanie starożytnych Słowian, że zimą słońce zstąpiło do podziemi . W tym sensie Morana jest dosłownie zimą; na zimę wciąga Dazboga w objęcia, ale on wyrywa się na czas, by przynieść wiosnę.
Podczas gdy większość tradycji wskazuje na jej rolę jako bogini śmierci, inna tradycja mówi, że nie zawsze była ucieleśnieniem śmierci. W rzeczywistości mówi się, że kiedyś była boginią płodności i życia, ale wkrótce uschła i zmienila sie w złą, śmiertelnie starą staruchę.
Najczęściej przedstawiana jest jako kobieta o przerażającym wyglądzie, o bladej skórze, długich ciemnych włosach, a czasami jest przedstawiana z pazurami i kłami wilka. Większości jawiła się jako zwiędła staruszka o brzydkiej twarzy, jednak tym, którzy się jej nie bali, mówi się, że byłaby piękną dziewicą.
W rytuale topienia Marzanny, podobiznę bogini zrobiono ze słomy i ubrano w białe kawałki materiału, wstążki i naszyjniki, przeniesiono ją do rzeki lub stawu, aby utonęła; w niektórych przypadkach została spalona, a następnie utopiona. Symboliczna śmierć bogini umożliwiłaby więc szybkie nadejście wiosny i obfite plony w nadchodzącym roku.
Vesna, bogini wiosny i odrodzenia
Znana również jako Devana w polskiej tradycji (lub Vesna Devana, która jest bardziej związana z płodnością i polowaniem), Zhiva i Diva, Vesna reprezentuje wszystko, czym Morana nie jest. Jest boginią wiosny, która rodzi się ze śmierci Morany i zimy. Jako taka jest ściśle związana z rytuałami, które towarzyszą śmierci Morany, ponieważ bez nich nie mogłaby istnieć.
Morana i Vesna nie mogą istnieć w tym samym miejscu w tym samym czasie. W XIX w. powrót Vesny świętowano 1 marca w procesji maszerującej na pola z figurą glinianego skowronka ozdobionego kwiatami, podczas gdy bogini śpiewała pieśni. Wydaje się, że jest to jedna z niewielu tradycji, które uznają boginię na własną rękę, w przeciwieństwie do kojarzenia się ze śmiercią Morany.
Jako przeciwieństwo Morany jest przedstawiana jako piękna, pełna życia i płodna. Zazwyczaj jest przedstawiana jako uśmiechnięta, bosa i naga, ale z kilkoma liśćmi i kwiatami pokrywającymi jej ciało. Jej włosy są tak długie, jak Morana, ale ma jasną cerę i zaróżowione policzki.
Jej duże piersi zawsze utwierdzają ją w roli bogini płodności . Czasem pokazywana jest z jabłkiem i winogronami w dłoniach, innym razem z jaskółką i bukietem kwiatów - symbolizuje wiosnę i ślub.






Der Kreislauf von Leben und Tod: die slawischen Göttinnen Morana und Vesna.

Für immer gewebt, könnten Morana, die Göttin des Winters und des Todes, und Vesna, die Göttin des Frühlings und der Wiedergeburt, ohne einander nicht existieren. Aber sie konnten nicht gleichzeitig am selben Ort existieren. Dies sind die Kräfte, die die alte slawische Welt in den Kreislauf von Tod und Wiedergeburt versetzen. Eine Göttin liebte Schönheit und Großzügigkeit, die andere fürchtete und hasste ihre Hässlichkeit und Dunkelheit. Moderne Traditionen spiegeln wider, wie die beiden einst gefeiert und rituell ermordet wurden, und zeigen, wie die Göttinnen verbunden waren und immer noch sind.
Morana, allgemein bekannt als Marzanna, ist die slawische Göttin des Winters und des Todes. Die Etymologie ihres Namens leitet sich vom proto-indoeuropäischen Todesnamen "mor" oder "mar" ab.
Am häufigsten wird es als Vorbote des Todes angesehen, wie in der slawischen Mythologie, als Morana Dazbog, den Sonnengott, verführte. Als Dazbog an eine andere Geliebte überging, vergiftete Morana sie. Als Vergeltung verbrannte Dazbog Morana und verbannte sie in die Nav (die Unterwelt in der slawischen Mythologie).
Diese Geschichte der Vergeltung fällt mit der Bewegung der Sonne das ganze Jahr über zusammen; Es war der Glaube der alten Slawen, dass im Winter die Sonne in die Unterwelt hinabstieg. In diesem Sinne ist Morana buchstäblich Winter; für den Winter umarmt er Dazbog, aber er bricht rechtzeitig ab, um den Frühling zu bringen.
Während die meisten Überlieferungen auf ihre Rolle als Todesgöttin hinweisen, sagt eine andere Überlieferung, dass sie nicht immer die Verkörperung des Todes war. Tatsächlich heißt es, dass sie einst eine Göttin der Fruchtbarkeit und des Lebens war, aber bald verdorrte und sich in eine böse, tödliche alte Frau verwandelte.
Sie wird meistens als unheimlich aussehende Frau mit blasser Haut, langen dunklen Haaren und manchmal mit den Klauen und Reißzähnen eines Wolfes dargestellt. Sie erschien den meisten wie eine verdorrte alte Frau mit einem hässlichen Gesicht, aber denen, die keine Angst vor ihr hatten, wird gesagt, dass sie eine schöne Jungfrau sein würde.
Im Marzanna-Schmelzritual wurde das Bild der Göttin aus Stroh gefertigt und mit weißen Tüchern, Bändern und Halsketten bekleidet, zum Ertrinken in einen Fluss oder Teich getragen; in einigen Fällen wurde es niedergebrannt und dann ertränkt. Der symbolische Tod der Göttin würde daher den schnellen Frühlingsbeginn und eine reiche Ernte im kommenden Jahr ermöglichen.
Vesna, Göttin des Frühlings und der Wiedergeburt
Auch bekannt als Devana in der polnischen Tradition (oder Vesna Devana, was mehr mit Fruchtbarkeit und Jagd zu tun hat), Zhiva und Diva, repräsentiert Vesna alles, was Morana nicht ist. Sie ist die Göttin des Frühlings, die aus dem Tod von Morana und dem Winter geboren wurde. Als solches ist es eng mit den Ritualen verbunden, die Moranas Tod begleiten, denn ohne sie könnte es nicht existieren.
Morana und Vesna können nicht gleichzeitig am selben Ort existieren. Im 19. Jahrhundert wurde Vesnas Rückkehr am 1. März in einer Prozession gefeiert, die mit einer mit Blumen geschmückten Statue einer Lehmlerche in die Felder marschierte, während die Göttin Lieder sang. Dies scheint eine der wenigen Traditionen zu sein, die eine Göttin allein anerkennt, anstatt mit Moranas Tod in Verbindung gebracht zu werden.
Im Gegensatz zu Morana wird sie als schön, lebensfroh und fruchtbar dargestellt. Sie wird normalerweise lächelnd, barfuß und nackt dargestellt, aber mit ein paar Blättern und Blumen, die ihren Körper bedecken. Ihr Haar ist so lang wie das von Morana, aber sie hat einen blassen Teint und gerötete Wangen.
Ihre großen Brüste bestätigen immer ihre Rolle als Fruchtbarkeitsgöttin. Mal wird sie mit Apfel und Weintrauben in der Hand dargestellt, mal mit Schwalbe und Blumenstrauß - es symbolisiert Frühling und Hochzeit.







Цикл жизни и смерти: славянские богини Морана и Весна.

Сотканные вечно, Морана, богиня зимы и смерти, и Весна, богиня весны и возрождения, не могли существовать друг без друга. Но они не могли существовать в одном и том же месте в одно и то же время. Это силы, которые вовлекли древнеславянский мир в круговорот смерти и возрождения. Одна богиня любила красоту и щедрость, другая боялась и ненавидела ее уродство и тьму. Современные традиции перекликаются с тем, как когда-то их чествовали и ритуально убивали, и показывают, как богини были и остаются связанными между собой.
Морана, известная как Марзанна, - славянская богиня зимы и смерти. Этимология ее имени происходит от протоиндоевропейского названия смерти «мор» или «мар».
Чаще всего это считается предвестником смерти, как в славянской мифологии, когда Морана соблазнила Дазбога, бога солнца. Когда Дазбог перешел к другой любовнице, Морана отравила ее. В отместку Дазбог сжег Морану и изгнал ее в Нав (подземный мир в славянской мифологии).
Эта история возмездия совпадает с движением солнца в течение года; Древние славяне верили, что зимой солнце спускается в подземный мир. В этом смысле Морана буквально зима; на зиму он обнимает Дазбога, но вырывается вовремя, чтобы принести весну.
В то время как большинство традиций указывает на ее роль богини смерти, другая традиция говорит, что она не всегда была воплощением смерти. На самом деле, говорят, что когда-то она была богиней плодородия и жизни, но вскоре засохла и превратилась в злую, смертоносную старуху.
Чаще всего ее изображают пугающей женщиной с бледной кожей, длинными темными волосами, а иногда изображают с когтями и клыками волка. Большинству она казалась увядшей старухой с уродливым лицом, но тем, кто ее не боялся, говорили, что она будет красивой девственницей.
В ритуале таяния марзанны изображение богини было сделано из соломы и одето в белые ткани, ленты и ожерелья, которые несли к реке или пруду, чтобы утонуть; в некоторых случаях он был сожжен, а затем затоплен. Таким образом, символическая смерть богини сделает возможным быстрое наступление весны и обильный урожай в наступающем году.
Весна, богиня весны и возрождения
Также известная как Девана в польской традиции (или Весна Девана, которая больше связана с плодородием и охотой), Жива и Дива, Весна представляет все, чем Морана не является. Она богиня весны, рожденная смертью Мораны и зимы. Таким образом, он тесно связан с ритуалами, сопровождающими смерть Мораны, потому что без них он не мог бы существовать.
Морана и Весна не могут существовать в одном месте в одно и то же время. В XIX веке возвращение Весны праздновали 1 марта процессией, шедшей в поля со статуей глиняного жаворонка, украшенной цветами, а богиня пела песни. Кажется, это одна из немногих традиций, которая признает богиню сама по себе, а не связана со смертью Мораны.
В отличие от Мораны, она изображается красивой, полной жизни и плодородной. Обычно ее изображают улыбающейся, босой и обнаженной, но с несколькими листьями и цветами, покрывающими ее тело. Ее волосы такие же длинные, как у Мораны, но у нее бледный цвет лица и красные щеки.
Ее большая грудь всегда подтверждает ее роль богини плодородия. Иногда ее изображают с яблоком и виноградом в руках, иногда с ласточкой и букетом цветов - это символизирует весну и свадьбу.







The cycle of life and death: the Slavic goddesses Morana and Vesna.

Woven forever, Morana, goddess of winter and death, and Vesna, goddess of spring and rebirth, could not exist without each other. But they couldn't exist in the same place at the same time. These are the forces that put the ancient Slavic world into the cycle of death and rebirth. One goddess loved beauty and generosity, the other feared and hated her ugliness and darkness. Modern traditions echo how the two were once celebrated and ritually murdered, and show how the goddesses were, and still are, connected.
Commonly known as Marzanna, Morana is the Slavic goddess of winter and death. The etymology of her name derives from the Proto-Indo-European name of death "mor" or "mar".
Most often it is seen as a harbinger of death, as in Slavic mythology, when Morana seduced Dazbog, the sun god. When Dazbog passed to another mistress, Morana poisoned her. In retaliation, Dazbog burned Morana and banished her to Nav (the underworld in Slavic mythology).
This story of retaliation coincides with the movement of the sun throughout the year; it was the belief of the ancient Slavs that in winter the sun descended into the underworld. In this sense, Morana is literally winter; for the winter he embraces Dazbog, but he breaks away in time to bring spring.
While most traditions point to her role as the goddess of death, another tradition says that she was not always the embodiment of death. In fact, it is said that she was once a goddess of fertility and life, but soon withered and turned into an evil, deathly old woman.
She is most often portrayed as a scary-looking woman with pale skin, long dark hair, and is sometimes portrayed with the claws and fangs of a wolf. She appeared to most as a withered old woman with an ugly face, but those who were not afraid of her are told that she would be a beautiful virgin.
In the Marzanna melting ritual, the image of the goddess was made of straw and dressed in white cloths, ribbons and necklaces, carried to a river or pond to drown; in some cases it was burned down and then drowned. The symbolic death of the goddess would therefore make possible the quick arrival of spring and a bountiful harvest in the coming year.
Vesna, goddess of spring and rebirth
Also known as Devana in the Polish tradition (or Vesna Devana, which is more related to fertility and hunting), Zhiva and Diva, Vesna represents everything that Morana is not. She is the goddess of spring who is born from the death of Morana and winter. As such, it is closely related to the rituals that accompany Morana's death, because without them it could not exist.
Morana and Vesna cannot exist in the same place at the same time. In the 19th century, Vesna's return was celebrated on March 1 in a procession marching into the fields with a statue of a clay lark decorated with flowers, while the goddess sang songs. This appears to be one of the few traditions that recognizes a goddess on its own as opposed to being associated with Morana's death.
As opposed to Morana, she is portrayed as beautiful, full of life and fertile. She is usually depicted smiling, barefoot and naked, but with a few leaves and flowers covering her body. Her hair is as long as Morana's, but she has a pale complexion and flushed cheeks.
Her large breasts always confirm her role as a fertility goddess. Sometimes she is shown with an apple and grapes in her hands, other times with a swallow and a bouquet of flowers - it symbolizes spring and a wedding.