Ludzka aura.
różne subtelne ciała człowieka tworzą razem to, co zwykle nazywa się „aurą” istoty ludzkiej. Aura ta ma wygląd świetlistej chmury w kształcie jajka, pośrodku której znajduje się gęste ciało fizyczne, i na podstawie jej wyglądu często mówi się o niej tak, jakby była niczym więcej niż taką chmurą. To, co zwykle nazywa się aurą, to jedynie takie części ciał subtelnych, które wystają poza obwód gęstego ciała fizycznego; każde ciało jest samo w sobie kompletne i przenika te, które są od niego grubsze; jest ona większa lub mniejsza, w zależności od jej rozwoju, a cała jej część, która zachodzi na powierzchnię gęstego ciała fizycznego, nazywana jest aurą. Aura składa się zatem z nakładających się części sobowtóra eterycznego, ciała pragnień, ciała mentalnego, ciała przyczynowego i w rzadkich przypadkach ciała buddycznego, oświetlonych blaskiem atmy.
Czasami jest matowa, szorstka i obskurna; czasami wspaniała promieniująca rozmiarem, światłem i kolorem; zależy to całkowicie od osiągniętego etapu ewolucji, od rozwoju naszych różnych ciał, od moralnego i mentalnego charakteru, jaki rozwinęliśmy. Wszystkie nasze różne namiętności, pragnienia i myśli są tutaj zapisane w formie, kolorze i świetle, aby „ci, którzy biegną, mogli czytać”, jeśli mają oczy na taki zapis. Odciśnięty jest na nim charakter oraz ulotne zmiany i nie da się oszukać, jak w masce, którą nazywamy ciałem fizycznym. Wzrost rozmiaru i piękna aury jest niewątpliwym znakiem naszego postępu i mówi o wzroście i oczyszczeniu Myśliciela i naszych wehikułów.
-Oko Horusa