Skrzyżowane klucze.
W Kościele rzymskokatolickim kojarzą się ze św. Piotrem, ponieważ Jezus powiedział mu, że daje jemu „klucze królestwa”. Klucze są złote i srebrne. Złoto nawiązuje do władzy w królestwie nieba, a srebro wskazuje na duchowy autorytet papiestwa na ziemi.
Jego ezoteryczne znaczenie reprezentuje wiedzę masońską i symbolizuje nauki moralne i fizyczne. W starych tekstach masońskich skrzyżowane klucze są wymieniane jako symbol egipskiego boga Anubisa, który prowadzi zmarłych na sąd, a także Ozyrysa, boga podziemi i zmarłych.
Klucze symbolizują autorytet i władzę. Reprezentuje władzę nad bogactwem, zamykając je dla bezpieczeństwa i otwierając skrytkę, aby je wykorzystać. Reprezentują również moc dopuszczenia lub wykluczenia. Klucze są klejnotem skarbnika loży masońskiej, ponieważ jest on odpowiedzialny za sakiewkę oraz za przyjmowanie i wypłacanie funduszy dla Bractwa. To także symbol tajemnicy, przypomnienie, że tajemnice masonerii mają być zamknięte lub ukryte w sercu.
Skrzyżowane klucze przypominają symbol czaszki i kości krzyża, który reprezentuje śmierć. Starożytni Majowie używali tego symbolu na ołtarzach, na których składano ofiary. Symbol był również używany do przedstawiania bóstw i istot nadprzyrodzonych.
Wielu badaczy historii templariuszy i masońskich zauważyło powiązania między tym symbolem a symbolem używanym przez templariuszy na ich „pirackich” statkach.
Wyobrażenia czaszki były używane w starszych rytuałach masońskich, w których określano ją jako „Pudełko na kości”, które „trzyma klucz lub przepustkę”, opisując czaszkę jako pudełko z kościami lub zębami, a przepustkę lub klucz jako ludzki język, aby mówić lub nie mówić tajemnej wiedzy lub kłamać, aby utrzymać wiedzę w ukryciu.