What if we could build a space megastructure like the Alderson Disk?
Thursday, September 03, 2020

The Earth might not remain habitable forever. It could get engulfed by a massive solar flare, or become too hot due to climate change, or have all its life wiped out by one enormous asteroid. What if I told you we could outlive all these disasters? And that we could do that by building a space megastructure bigger than the Sun itself?



The Alderson disk is such a (hypothetical) artificial space megastructure, like the Dyson sphere, that might one day become humanity's home. The disk is a giant platter with a thickness of several thousand miles, but what would life be like on a structure like that?

The Sun rests in the hole at the center of the disk. The outer perimeter of an Alderson disk would be roughly equivalent to the orbit of Mars or Jupiter. According to the proposal, a sufficiently large disk would have a larger mass than its Sun.

The hole would be surrounded by a thousand-mile-high wall to prevent the atmosphere from drifting into the Sun. The outer rim would take care of itself.

The mechanical stresses within the disc would be far beyond what any known material can stand, thus relegating such a structure to the realm of exploratory engineering until materials and construction science become sufficiently advanced.

Building a megastructure of this magnitude would require an amount of material that far surpasses the amount of material found in the Solar System.

Life could exist on either side of the disk, though close to the Sun the heat would make life impossible without protection. Conversely, farther away from the Sun living beings would freeze. Therefore, for the entirety of such a structure to be made habitable, it would have to include a vast number of life support systems. Even without such systems the habitable surface area would be an equivalent of tens of millions of Earths.

Because the Sun remains stationary, there is no day/night cycle, only a perpetual twilight. This could be solved by forcing the Sun to bob up and down within the disk, lighting first one side then the other.













Co by było, gdybyśmy mogli zbudować kosmiczną megastrukturę taką jak dysk Aldersona?
Czwartek, 03 września 2020

Ziemia może nie nadawać się do zamieszkania na zawsze. Może zostać pochłonięta przez potężny rozbłysk słoneczny, może stać się zbyt gorąca z powodu zmian klimatycznych, lub też może zostać zniszczona przez jedną ogromną asteroidę. A co jeśli powiem Ci, że możemy przetrwać te wszystkie katastrofy? I że moglibyśmy tego dokonać, budując megastrukturę kosmiczną większą niż samo Słońce?



Dysk Aldersona to taka (hipotetyczna) sztuczna megastruktura kosmiczna, przypominająca kulę Dysona, która pewnego dnia może stać się domem ludzkości. Dysk to gigantyczny talerz o grubości kilku tysięcy mil, ale jak wyglądałoby życie na takiej konstrukcji?

Słońce spoczywa w dziurze w środku dysku. Zewnętrzny obwód dysku Aldersona byłby w przybliżeniu równy orbicie Marsa lub Jowisza. Zgodnie z propozycją wystarczająco duży dysk miałby masę większą niż jego Słońce.

Dziura zostałaby otoczona ścianą o wysokości tysiąca mil, aby zapobiec przedostawaniu się atmosfery do Słońca. Zewnętrzna obręcz poradziłaby sobie sama.

Naprężenia mechaniczne wewnątrz dysku znacznie przekraczałyby wytrzymałość jakiegokolwiek znanego materiału, co spowodowałoby spychanie takiej konstrukcji do dziedziny inżynierii odkrywczej do czasu, aż materiały i nauki konstrukcyjne staną się wystarczająco zaawansowane.

Zbudowanie megastruktury tej wielkości wymagałoby ilości materiału znacznie przekraczającej ilość materiału znalezionego w Układzie Słonecznym.

Życie mogłoby istnieć po obu stronach dysku, chociaż w pobliżu Słońca ciepło uniemożliwiałoby życie bez ochrony. I odwrotnie, dalej od Słońca żywe istoty zamarzłyby. Dlatego też, aby cała taka konstrukcja nadawała się do zamieszkania, musiałaby zawierać ogromną liczbę systemów podtrzymywania życia. Nawet bez takich systemów powierzchnia nadająca się do zamieszkania byłaby równa dziesiątkom milionów Ziemi.

Ponieważ Słońce pozostaje nieruchome, nie ma cyklu dnia i nocy, a jedynie wieczny zmierzch. Można to rozwiązać, zmuszając Słońce do poruszania się w górę i w dół dysku, oświetlając najpierw jedną, a potem drugą stronę.