Lecznicze właściwości amarantusa, czyli kwiatu szarłat, znane są od czasów starożytnych. W starożytnej medycynie słowiańskiej amarantus był stosowany jako środek przeciwstarzeniowy. Znany był również przez starożytne ludy Ameryki Środkowej - Inków i Azteków. Wśród starożytnych Etrusków i Hellenów był symbolem nieśmiertelności. Rzeczywiście, kwiatostany amarantusa nigdy nie więdną.
Amarantus jest wyraźnym potwierdzeniem prawdy: nowe to dawno zapomniane stare.
Fakty dotyczące znaczenia gospodarczego amarantusa dla ostatniego imperium Azteków, rządzonego przez Montezumę na początku XVI wieku naszej ery. Cesarz otrzymał 9 tys. ton amarantu jako podatek. Amarantus stał się integralną częścią wielu czynności rytualnych, w których używano wykonanej z niego farby.
Wiele osób zna tę roślinę, ale przez długi czas wierzyli, że jest ozdobna...
Dobrze jest dodawać amarantusa do zup, robić chleb z mąki. Amarantus jest bardzo satysfakcjonujący, a niewielka porcja przygotowanego z amarantusa wystarczy, aby całkowicie nasycić organizm. Jednocześnie ciało zachowuje uczucie lekkości.
Plon amarantusa jest fantastyczny: na żyznych ziemiach - do 2 tysięcy centów wysokiej jakości zielonej masy i do 50 centów nasion na hektar.
Amarantus jest odporny na suszę i mrozoodporny w obecności wysokiego tła rolniczego nie wymaga opatrunku wierzchniego, a zwierzęta zjadają go całkowicie. Jest mistrzem w zawartości białka. Nie bez powodu zielenina amarantusa utożsamiana jest z najbardziej wysokokalorycznymi produktami z owoców morza - mięsem kałamarnicy, ponieważ oprócz białka, najcenniejszego dla organizmu aminokwasu - lizyny jest 2,5 razy więcej niż w pszenicy, a 3,5 razy więcej niż w kukurydzy i innych zbożach bogatych w lizynę.
Olej amarantusowy ma najwyższą cenę wśród olejów roślinnych i tłuszczów zwierzęcych, pod każdym względem 2 razy przewyższa olej z rokitnika i jest stosowany w kompleksowym leczeniu choroby popromiennej, a kiełkujące nasiona mają podobny skład do mleka matki.