Magnesium functioneert in cellulaire biochemische processen:

De belangrijkste rol van magnesium in de cel is de activering van meer dan 300 enzymatische reacties en de invloed op de vorming van ATP-bindingen met hoge energie door de activering van adenylcyclase. Magnesium speelt ook de rol van een grote stabilisator en stabiliseert niet alleen celmembranen, maar ook de structuur van celorganellen zoals ribosomen, nucleïnezuren, waardoor de permeabiliteit van celmembranen wordt verminderd.
Is een cofactor van enzymen die betrokken zijn bij de transformatie van eiwitten, koolhydraten en vetten.
Magnesium heeft een enorme impact op de stabiliteit van cellulaire mitochondriën, waarbij fosforylering en oxidatieprocessen tegelijkertijd met een hoog rendement plaatsvinden. Magnesiumtekort leidt tot zwelling van deze structuren en ontleding van fosforylering en cellulaire oxidatie. Er is een situatie waarbij de cellulaire ademhaling wordt versneld terwijl de fosforyleringsreactie wordt vertraagd. De afname van de productie van hoogenergetische bindingen resulteert in een verstoord orgelwerk.
Meer dan de helft van het magnesium in de celkern is nauw verwant met nucleïnezuren. Magnesium-ion is niet alleen nodig bij het herstel van DNA, maar ook bij het stabiliseren van RNA-deeltjes, evenals de replicatie van t-RNA.

Het effect van magnesium op het zenuwstelsel:
Magnesium is al vele jaren bekend om neuronale membranen te stabiliseren, wat de prikkelbaarheid van zenuwcellen vermindert. Dit feit wordt gebruikt bij de ondersteunende behandeling van veel neurologische aandoeningen.
De meest voorkomende neurologische ziekten geassocieerd met cellulair magnesiumtekort zijn onder meer:
1. Latent tetanie, neuromusculair hyperactiviteitsyndroom
2. Aandachtstekortstoornis met hyperactiviteit
3. Hoofdpijn migraine
4. Hoofdpijn geassocieerd met emotionele spanning
5. Verlies van bewustzijn
6. Angst- en depressiesyndromen.
Er zijn ook veel neurologische pathologieën die niet direct verband houden met cellulair magnesiumtekort, maar verergerd door dit tekort.
Dit zijn: ziekte van tics en onwillekeurige bewegingen, myoclonische, dystonische aandoeningen, dyskinetische aandoeningen, cognitieve aandoeningen, epilepsie en andere epileptische aandoeningen, ziekten met verhoogde spierspanning, perifere neuronen, neurologische vorm van de ziekte van Lyme. Magnesium heeft adjuvante therapie in deze ziektetoestanden.
http://www.e-manus.pl/