Nadmi

• Kraj:Polska
• : Język.:deutsch
• : Utworzony.: 06-10-15
• : Ostatnie Logowanie.: 31-01-26

×

: Kontakt.

: Imię.

: E-mail.

: Wiadomość.

Proszę zamienić znaczniki %d na własne liczby

: Dodaj.

Wiadomość nie może być pusta!

Wiadomość zostanie przetłumaczona po wysłaniu (jeżeli środki są wystarczające)

: Captcha. Kod Ochronny.

Załączniki:

: Wybierz: : Edycja. : Usuń.

: Wybierz: : Edycja. : Usuń.

: Wybierz: : Edycja. : Usuń.

: Wybierz: : Edycja. : Usuń.

: Wybierz: : Edycja. : Usuń.

Ilość dopuszczalnych plików: 5

JPEG, JPG, PNG, GIF, DOC, PDF, ZIP, RAR, TAR, HTML, SWF, TXT, XLS, DOCX, XLSX : lub : ODT : tylko formaty:.

: Maksymalny rozmiar pliku. 3MB.

: Wyślij Wiadomość.

Jezus Nie Umarł Na Krzyżu…

: Opis.: Jezus Nie Umarł Na Krzyżu… W małej miejscowości Srinagar(Indie), którą ludzie znają jako Świątynia Rosabal, znajduje się stary budynek. Usytuowany z boku ulicy, ten prosto wyglądający, tradycyjny kaszmirski budynek z wielopoziomowymi dachami staje się centrum wiary i przyciąga nie tylko muzułmanów, ale także chrześcijan i historyków religii na całym świecie. Wielu badaczy uważa, że Jezus nie umarł z powodu swojego ukrzyżowania. Mimo ukrzyżowania przez Rzymian przeżył, a następnie przybył do Indii przez Bliski Wschód. Jezus żył przez wiele lat po tym wydarzeniu, ale resztę życia spędził w Indiach. Po raz pierwszy w 1887 roku rosyjski uczony Nikołaj Notowicz wyraził obawę, że Jezus mógł przybyć do Indii. Notovich kilkakrotnie przyjeżdżał do Kaszmiru, był gościem w buddyjskim klasztorze w pobliżu przełęczy Joji-la, gdzie mnich opowiedział mu o świętym człowieku o imieniu Isa. Istnieją również kontrowersje związane z życiem Jezusa, że Nowy Testament całkowicie milczy na temat tego, gdzie Jezus żył od 13 roku życia do 30 roku życia. Niektórzy uważają, że Jezus dotarł do dzisiejszych Indii, Tybetu i Chin przez Jedwabny Szlak idąc na wschód, a po dotarciu tutaj otrzymał wykształcenie hinduizmu i buddyzmu, osiadł az do smierci na łonie Himalajów w prowincji Kaszmir w Indiach. Tam, gdzie jego grób istnieje do dziś. Podczas swojego długiego pobytu w Indiach, Jezus odwiedził klasztory Buddy w Puri, Benares i Tybecie, gdzie jego filozofia miłości i niestosowania przemocy stała się silniejsza. W wieku 30 lat Jezus dotarł do miejsca urodzenia, aby propagować tę filozofię, ale po incydencie ukrzyżowania ( który przeżył) musiał wrócić do Indii. Do Indii dotarł wraz z matką Marią i kilkoma uczniami w długiej podróży, gdzie mieszkał do 80 roku życia w prowincji Kaszmir. Imię osoby, której grób znajduje się w Rozabal, to Yuza Asaf. Naukowcy uważają, że Yuja Asaf to nikt inny jak Jezus. Podczas swoich podróży po dzisiejszym Iranie, a następnie Persji, Jezus był znany jako Yuza Asaf. Wiele kaszmirskich dokumentów historycznych potwierdza ten fakt, że Isa wspomniany jest w Koranie i był również znany jako Yuza Asaf. W hinduskim tekście Bhavishyat Mahapuran jest również wspomniane, że Jezus przybył do Indii i spotkał króla Kushan Shalivahana. Społeczność muzułmanów Ahmadiyya wierzy, że grób w Rozabal należy albo do Jezusa. Założyciel społeczności Ahmadiyya, Hazrat Mirza Ghulam Ahmed, w swojej książce „Mesjasz Hindustan Mein”, napisanej w 1899 roku, udowodnił, że grób znajdujący się w Rosabel należy do Jezusa. Chrześcijańscy przywódcy religijni kategorycznie zaprzeczają, że Jezus kiedykolwiek przybył do Indii, dlatego, ze byłby to bardzo ostry atak na podstawową wiarę chrześcijaństwa. Jagran.com Иисус не умер на кресте ... В небольшом городке Сринагар (Индия) есть старое здание, которое люди называют Храмом Розабала. Расположенное на обочине улицы, это простое традиционное кашмирское здание с многоуровневыми крышами становится центром веры и привлекает не только мусульман, но также христиан и историков религии со всего мира. Многие ученые считают, что Иисус умер не из-за своего распятия. Несмотря на то, что он был распят римлянами, он выжил и затем прибыл в Индию через Ближний Восток. После этого события Иисус жил много лет, но остаток своей жизни провел в Индии. Впервые в 1887 году русский ученый Николай Нотович выразил опасения, что Иисус мог прийти в Индию. Нотович несколько раз приезжал в Кашмир, он был гостем в буддийском монастыре у перевала Джоджи-ла, где монах рассказал ему о святом человеке по имени Иса. Существует также спор о жизни Иисуса, что Новый Завет полностью умалчивает о том, где Иисус жил с 13 до 30 лет. Некоторые считают, что Иисус достиг сегодняшней Индии, Тибета и Китая по Шелковому пути, ведущему на восток, и, попав сюда, он получил образование в индуизме и буддизме и поселился до своей смерти в Гималаях в провинции Кашмир в Индии. Где его могила до сих пор существует. Во время своего длительного пребывания в Индии Иисус посетил монастыри Будды в Пури, Бенаресе и Тибете, где его философия любви и ненасилия укрепилась. В возрасте 30 лет Иисус отправился на место своего рождения, чтобы пропагандировать эту философию, но после распятия (который выжил) ему пришлось вернуться в Индию. Он отправился в Индию со своей матерью Марией и несколькими учениками в долгом путешествии, где он прожил до 80 лет в провинции Кашмир. Имя человека, могила которого находится в Розабале, - Юза Асаф. Ученые считают, что Юджа Асаф - никто иной, как Иисус. Во время своих путешествий по Ирану сегодня, а затем в Персии, Иисус был известен как Юза Асаф. Многие исторические документы Кашмира подтверждают тот факт, что Иса упоминается в Коране и был также известен как Юза Асаф. В индуистском тексте «Бхавишьят Махапуран» также упоминается, что Иисус пришел в Индию и встретился с королем Кушаном Шаливаханом. Мусульманская община Ахмадия считает, что гробница в Розабале принадлежит одному из двух Иисуса. Основатель ахмадийской общины Хазрат Мирза Гулам Ахмед в своей книге «Мессия Hindustan Mein», написанной в 1899 году, доказал, что гробница в Розабеле принадлежала Иисусу. Христианские религиозные лидеры категорически отрицают, что Иисус когда-либо приходил в Индию, потому что это было бы очень серьезным нападением на основную веру христианства. Jagran.com

: Data Publikacji.: 04-01-26

Jabłko od dawna kojarzy się z pełnią, miłością i płodnością.

: Opis.: Jabłko od dawna kojarzy się z pełnią, miłością i płodnością. Symbol słońca, jabłko jest święte dla Apolla i celtyckiego boga Belenos. Przecięte na pół jabłko ukazuje pięcioramienną gwiazdę, często powiązaną z Wenus, boginią miłości, podczas gdy jej grecki odpowiednik Afrodyta otrzymała jabłko od Parysa, aby wskazać, że jest najpiękniejszą boginią. Kolejny związek został przedstawiony przez Franka Browninga w swojej książce „Jabłka: historia owocu pokusy”, gdzie „na początku były róże. Małe kwiaty o pięciu białych płatkach otwierały się na niskich, ciernistych łodygach, rozsianych po ziemi na pastwiskach dinozaurów, około osiemdziesięciu milionów lat temu. …Te krzewy o gorzkich owocach, jedne z pierwszych roślin kwitnących na ziemi, wyłoniły się jako rozległa rodzina Róż i pochodziła z nich większość owoców, które ludzie spożywają dzisiaj: jabłka, gruszki..... Na „Starożytnym Śląsku, jabłoń była znana jako „drzewo marzeń”. Spanie pod drzewem mogło wywołać sny, a samo umieszczenie jabłka pod poduszką w sylwestra wywołało u młodej kobiety sen o północy, o jej przyszłym mężu. W Anglii gałązki jabłoni noszono podczas pogrzebów, a jabłka czasami chowano razem ze zmarłymi, być może zarówno jako pokarm dla zmarłych, jak i nadzieja na odrodzenie. Jednak w średniowieczu jabłko kojarzyło się z klątwami i śmiercią, a Kościół wierzył, że „zaczarowane jabłka można dać ofierze, aby wywołać opętanie przez demony”. Mimo to jabłka kojarzą się z ideą utraconego złotego wieku, z pierwotną niewinnością i wieczną tęsknotą. Symbolizują stan jedności i czas przed zejściem w rozdrobnienie i dualizm. Z książki Srebrna gałąź Яблоко издавна ассоциируется с полнотой, любовью и плодородием. Символ солнца, яблоко является священным для Аполлона и кельтского бога Беленоса. На разрезанном пополам яблоке изображена пятиконечная звезда, часто ассоциируемая с Венерой, богиней любви, в то время как ее греческая копия Афродита получила яблоко из Парижа, чтобы указать, что она самая красивая богиня. Еще одно отношение было представлено Фрэнком Браунингом в его книге «Яблоки: история плода искушения», где «вначале были розы». Маленькие цветы с пятью белыми лепестками, раскрытые на низких колючих стеблях, разбросаны по земле на пастбищах динозавров около восьмидесяти миллионов лет назад. ... Эти горькоплодные кусты, одно из первых растений, которое зацвело на земле, возникли как обширное семейство Роуз и произвели большинство фруктов, которые люди едят сегодня: яблоки, груши ... В «Древней Силезии» яблоню называли «деревом грез». Сон под деревом мог вызвать сновидения, а простое поднесение яблока под подушку в канун Нового года заставляло девушку в полночь мечтать о своем будущем муже. В Англии яблоневые веточки несли на похоронах, а яблоки иногда хоронили вместе с мертвыми, возможно, и как пища для мертвых, и как надежда на возрождение. Однако в средние века яблоко ассоциировалось с проклятиями и смертью, и Церковь считала, что «зачарованные яблоки можно давать жертве, чтобы вызвать одержимость демонами». Тем не менее, яблоки ассоциируются с идеей потерянного золотого века, с изначальной невинностью и вечным стремлением. Они символизируют состояние единства и время, прежде чем погрузиться в раздробленность и двойственность. Из книги Серебряная ветвь Apple has long been associated with fullness, love and fertility. The symbol of the sun, the apple is sacred to Apollo and the Celtic god Belenos. An apple cut in half shows a five-pointed star often associated with Venus, the goddess of love, while its Greek counterpart Aphrodite received an apple from Paris to indicate that she is the most beautiful goddess. Another relationship was presented by Frank Browning in his book "Apples: The Story of the Fruit of Temptation," where "in the beginning were roses. Small flowers with five white petals opened on low, thorny stems scattered across the ground in dinosaur pastures about eighty million years ago. ... These bitter-fruited shrubs, one of the first plants to flower on earth, emerged as an extensive Rose family and derived most of the fruits that people eat today: apples, pears ..... In "Ancient Silesia, the apple tree was known as the" dream tree ". Sleeping under a tree could induce dreams, and just placing an apple under a pillow on New Year's Eve made the young woman dream at midnight about her future husband. In England, apple twigs were carried at funerals, and apples were sometimes buried with the dead, perhaps both as food for the dead and as a hope of rebirth. In the Middle Ages, however, the apple was associated with curses and death, and the Church believed that "enchanted apples can be given to a victim to induce demonic possession." Nevertheless, apples are associated with the idea of a lost golden age, with primal innocence and eternal longing. They symbolize the state of unity and the time before descending into fragmentation and duality. From the book The Silver Branch

: Data Publikacji.: 04-01-26

Ceramiczna figurka Majów ze zdejmowanym hełmem.

: Opis.: 1500-letnia ceramiczna figurka Majów ze zdejmowanym hełmem, z El Perú-Waka', Petén, Gwatemala. 1500-year-old Mayan ceramic figurine with removable helmet, from El Perú-Waka ', Petén, Guatemala. Керамическая фигурка майя со съемным шлемом, возраст которой 1500 лет, из Эль-Перу-Вака, Петен, Гватемала.

: Data Publikacji.: 04-01-26

Bes jest starożytnym egipskim bogiem porodu, płodności, seksualności, humoru i wojny, ale służył jako bóg obrońca kobiet w ciąży i dzieci.

: Opis.: Bes is the ancient Egyptian god of childbirth, fertility, sexuality, humor and warfare, but served primarily as a protector god for pregnant women and children. He is regularly depicted as a dwarf with large ears, long-haired and bearded, with prominent genitals and arched legs. Usually shown holding a rattle, but sometimes a snake, knife or sword. The image of Bes was often posted at gates for protection and almost always appears outside the birthhouses. It was also a popular image used in household items such as mirrors, vanity cases, furniture, and knife handles. Its feminine aspect is Beset, which appears in spells to ward off ghosts, black magic, evil spirits and demons. Bes himself is actually a demon, more than a god, but the word is not to be understood in the modern sense. "Demon" (from the Greek word daimon) can be a good or bad entity, like the Mesopotamian demon Pazuzu, who also presided over pregnant women and infants. Although Bes is often associated with his feminine aspect as consort, he is more often identified with the goddess Taweret (Tauret), the hippopotamus deity of childbirth and fertility. "Ancient History Encyclopedia" Bes jest starożytnym egipskim bogiem porodu, płodności, seksualności, humoru i wojny, ale służył przede wszystkim jako bóg obrońca kobiet w ciąży i dzieci. Jest regularnie przedstawiany jako karzeł z dużymi uszami, długowłosy i brodaty, z wydatnymi genitaliami i łukowatymi nogami. Zwykle pokazuje się go trzymającego grzechotkę, ale czasami węża , nóż lub miecz. Wizerunek Bes był często umieszczany przy bramach dla ochrony i prawie zawsze pojawia się poza domami urodzenia. Był również popularnym obrazem używanym w artykułach gospodarstwa domowego, takich jak lustra, kosmetyczki, meble i uchwyty noży. Jego kobiecy aspekt to Beset, który pojawia się w zaklęciach, by odpędzać duchy, czarną magię, złe duchy i demony. Sam Bes jest w rzeczywistości demonem, bardziej niż bogiem, ale tego słowa nie należy rozumieć we współczesnym znaczeniu. „Demon” (od greckiego słowa daimon) może być dobrym lub złym bytem na wzór mezopotamskiego demona Pazuzu, który również przewodniczył kobietom w ciąży i niemowlętom. Chociaż Bes jest często kojarzony ze swoim kobiecym aspektem jako małżonka, częściej jest on utożsamiany z boginią Taweret (Tauret), hipopotamowym bóstwem porodu i płodności. „Encyklopedia historii starożytnej”

: Data Publikacji.: 04-01-26