Ukrywana współpraca Niemiec i USA z cywilizacjami Obcych – część 2.
Pierwsza połowa XX-tego wieku.
Na początku XX wieku najbardziej rozwinięte przemysłowo i militarnie kraje na Ziemi z wysokim poziomem technologii i zapleczem naukowym, a mianowicie Niemcy i USA, zostały wybrane przez cywilizację Nordyków oraz cywilizację Drako do nawiązania współpracy w celu rozwoju przemysłu kosmicznego Ziemian w różnym okresie, celu i zakresie.
1.Cywilizacja humanoidalnych Nordyków- Arian (ang, Nordic Aryans), czyli Północnych Arian lub Ariów, wywodziła się z prehistorycznego kontynentu Hyperbornei, [ tak więc była naszymi przodkami Pra-Ariami-Sławianami Wielkiej Białej Rasy, opisanymi w Wedach Sławiańsko-Aryjskich (patrz post 235) – uwaga autora]. Po decyzji władców Mistrzów-Kapłanów o ukryciu w starożytności po wielkim katakliźmie, wysokiej technologii na Ziemi, Arianie przemieścili się do wnętrza Midgard-Ziemi na Biegunie Północnym i do Himalajów w Tybecie (Agharta) wraz z prastarą wysoką technologią, którą tam dalej rozwijali jako swoją kosmiczną „Srebrną Flotę”. W latach 20-tych XX wieku nawiązali kontakt z władzami Niemiec, a w latach 40-tych z władzami USA, oferując swoją kosmiczną technologię.
Amerykański admirał Richard Byrd, przelatując samolotem nad Biegunem Północnym w 1947 roku, został przez nadlatujące dyski Arian, uprowadzony do ich podziemnej siedziby, gdzie odbył uprzejmą rozmowę z sędziwym Mistrzem-Kapłanem. Opisał to w swoim dzienniku pokładowym, który jest dostępny w PDF w Internecie. Powyższe wydarzenia opisali w swoich książkach dr Michael Salla (jak wyżej) oraz Wiliam Tompkins (Selected by Extraterrestrials …). Dr Michael Salla napisał, cytaty: 1/„Nie ma przypadku, że Towarzystwo Thule, ukryta siła potęgi Trzeciej Rzeszy Hitlera wierzyła że Arianie, byli potomkami przedpotopowej super rasy hyperborneiskiej, która niegdyś panowała na Półkuli Północnej”. 2/”Członkowie Towarzystwa Thule wierzyli, że Hyperborneańczycy byli przodkami Aryjsko/Germańskiej [/Sławiańskiej] * rasy i że istnieją do dzisiejszego dnia ukryci wewnątrz Ziemi.” * Niestety zarówno autor książki jak i wcześniej Hitler oraz cały Zachód błędnie wierzył i wierzy, że istnieli i istnieją blond Ariowie –Niemcy ?, a to byli i są zniemczeni blondyni Ariowie-Sławianie, potomkowie Ariów-Sławian urodzonych na ziemiach od Renu do Odry i nic ponadto! Nigdy bowiem nie istnieli Ariowie-Niemcy lecz zawsze Ariowie-Sławianie o haplogrupie R1a1 Y-DNA ! Między innymi jest to wynik braku oficjalnych działań i wyjaśnień naszych historyków na arenie międzynarodowej.
Przed i w czasie II Wojny Światowej istniały w nazistowskich Niemczech dwa programy rozwoju technologii kosmicznej oraz antygrawitacyjnych dysków.
Pierwszy program trwający od 1919 roku zwany cywilnym, był kierowany przez grupę wysoko postawionych masonów, w tym arystokratów, z różnych towarzystw na przykład „Thule” i „Vril”, na czele z błyskotliwym medium, piękną blondyną z długimi włosami, nazywaną Marią Orsic, wspomaganą przez inne tego typu kobiety (prawdopodobnie były Nordyczkami-Aryjkami). Zamiarem było zbudowanie statków zdolnych do lotów w głęboki kosmos i na inne planety z użyciem zasad teleportacji, ale w celach poznawczych i wzajemnej współpracy. Był to program, o dziwo ! całkowicie pokojowy, mający na celu podniesienie poziomu społeczeństwa i jego mentalności oraz rozwoju duchowego, a także świadomości otwartej na badania, współżycie i współpracę w kosmosie. Maria Orsic wymieniała poglądy i dawała wskazówki takim wynalazcom jak Nikola Tesla oraz Guglielmo Marconi, który przewodził grupie badaczy włoskiego latającego dysku, utworzonej decyzją Mussoliniego w 1933 roku. Himmler szef SS chciał zlikwidować program Orsic, ale Hitler na to nie pozwolił i mogła ona działać nadal całkowicie niezależnie. Pod koniec wojny Orsic przeniosła się do bazy na Antarktydzie, gdzie kontynuowała rozwój swojego programu. Odniosła sukces i jej statki z załogami oraz z pasażerami dotarły do tajnej bazy na Księżycu, planet w Układzie Słonecznym jak i poza. Jej statki kosmiczne służyły tylko do podróży !
2.Cywilizacja Reptilian Drako
Z kolei drugi program budowy latających dysków był pod kontrolą SS Himmlera, którego celem było ich uzbrojenie do celów wojennych i zdobycie zdecydowanej przewagi na polu walki. Z tych powodów Hitler podpisał sekretną umowę z cywilizacją Reptilian Drako. Planem Drako nie było tylko pomóc w wygraniu wojny, ale włączyć Niemcy do podboju planetarnego, pomagając zbudować flotę antygrawitacyjnych statków kosmicznych, zdolną do podboju międzyplanetarnego w innych systemach gwiezdnych, wspólnie z ich flotą zwaną „Czarną Flotą”. Cytat: „ Szpiedzy Marynarki [USA] w Niemczech odkryli co Ci Obcy nie z tego świata dali Hitlerowi: różne UFO, napęd antygrawitacyjny, broń energetyczną [laserową] przedłużone życie, wiele programów kontroli umysłu zachęcających dziewczyny do seksu. Reptilianie zawarli układ z SS Trzeciej Rzeszy, dając im duże pudło zabawek w zamian za skłonienie Hitlera do zniewolenia reszty planety.” Statki Reptilian bowiem, były wyłącznie bronią do prowadzenia wojen.
Pierwsze dostawy ludzi, sprzętu, konstrukcji i zapasów z Niemiec na Antarktydę do starych opuszczonych baz wskazanych przez Drako, miały miejsce już w 1913 roku i następnych. Były to tzw. oficjalne niemieckie ekspedycje na Antarktydę dowodzone przez Wilhelma Filchnera, który później prowadził nazistowskie ekspedycje do Nepalu i Tybetu. Natomiast duży przerzut w relacji Niemcy –Antarktyda całych zakładów przemysłowych, dokumentacji i pracowników-niewolników, odbywał się od 1938 roku dużymi transportowymi łodziami podwodnymi także z napędem elektromagnetycznym, do udostępnionych przez Drako od 1939 roku dwóch dużych pustych przestrzeni pod lądolodem (wyznaczonymi szlakami rzecznymi i kanałami), które Niemcy adaptowali na bazy, zakłady przemysłowe, miasta i porty, w których pracownicy byli niewolnikami. Jednocześnie były prowadzone dwa nazistowskie, skoordynowane programy badań i produkcji antygrawitacyjnych dysków latających; jeden w okupowanej przez Nazistów Europie, a drugi na Antarktydzie.
W tym celu Drako dostarczyli Niemcom ponad 12 –cie różnych, czynnych egzemplarzy antygrawitacyjnych dysków latających do badań i odtworzenia w ramach tzw. inżynierii odwrotnej. W lipcu 1944 roku Canaris został wyznaczony przez Hitlera do realizacji „Operacji Latający Orzeł”, a więc transferu ważnego przemysłu i jego aktywów oraz nazistowskiego kapitału do neutralnych lokalizacji [Argentyny] i Antarktydy
W 1945 roku Niemcy dokonali przy pomocy Drako pierwszego lotu z Antarktydy w przestrzeń kosmiczną na Marsa, dużym dyskiem antygrawitacyjnym z załogą liczącą 30 astronautów, w tym trzech japońskich. Dysk rozbił się przy lądowaniu na Marsie i zginęła cała załoga.
Natychmiast po wojnie sprowadzono setki naukowców niemieckich do USA w ramach „Operacji Spinacz” i zatrudniono w dużych korporacjach, natomiast badania i produkcja antygrawitacyjnych dysków latających została zlokalizowana tylko na Antarktydzie. Oprócz naukowców niemieckich zatrudnianych w największych amerykańskich korporacjach przemysłu lotniczego i kosmicznego, zatrudniano również jako asystentów i doradców Nordyków-Arian oraz zmiennokształtnych Drako, którzy na przykład zarządzali korporacją ITT, która była nazywana korporacją Reptylian.
Próby wyposażenia dysków w broń konwencjonalną jak karabiny maszynowe czy działa okazały się nieudane, ponieważ w trakcie ich użycia [odrzut], powodowały niestabilność tych statków powietrznych. Dlatego w następnym etapie zostały wyposażone w kierowane działa energetyczne/laserowe, które z łatwością niszczyły myśliwce i okręty wojenne, na przykład podczas „Operacji Wysoki Skok” w 1947 roku na Antarktydzie, kiedy armada amerykańska, została błyskawicznie pokonana przez dyski nazistowskie oznakowane krzyżem lub swastyką oraz nieoznakowane (Drako) i to w dwóch nalotach spod wody/oceanu; pierwszym w ilości 27 latających dysków i w drugim w ilości 15 dysków. Generalnie Naziści byli w stanie rozwinąć na Antarktydzie szereg typów latających dysków, które były zdolne poruszać się w wodzie i w powietrzu oraz osiągać niesamowite szybkości, poziomy manewrowości oraz pułapy lotu.
(Tłumaczył z języka angielskiego autor postu).
(Patrz także post 314 B).
(c.d.n.)
Źródło: Janusz Bieszk
część 3:


Ukrywana współpraca Niemiec i USA z cywilizacjami Obcych – część 1.