j.p.dzyoaazy

MANOLITO 2




           - Manolito, czy jako ochroniarz, na prawdę jesteś w stanie za mnie zginąć?
     Uśmiechnął się całym fortepianem zębów rubasznie rozbawiony.
- Nie, seniora. Nic podobnego. Ja tylko z powodu honoru ruszałem do walki na śmierć i życie, z powodu butelki piwa i byle pretekst rzucał mnie w wir awantury na noże lub strzelby. Wiem, że to głupie, seniora. Mój duch każe mi przeżyć a cel nie ma znaczenia.
 - Cel nie ma znaczenia? - Spytała Marija unosząc brwi.
- Ani cel, ani wiara w cokolwiek.
- W cokolwiek? - Dziwiła się Marija.
- Nie udawaj seniora, że nie wiesz! Ty jesteś moim mrokiem. Umrę kiedy mi pozwolisz. Więc nie zadawaj, seniora, takich pytań.
Wiesz, seniora, że byliśmy z Hombre na Plantacji i tam widziałem prawdę o śmierci. Wiem już, że ona nie jest ucieczką przed succubami. Wiem już, że nie ma ucieczki ani poza życie ani do śmierci, ani nawet poza nią. Chciałem najpierw się zastrzelić, ale mój duch nie pozwolił.
- Co ty gadasz, Manolito?!- Dziwiła się dalej Marija.
- Seniora Marija, niech się pani przyzna, że to ty jesteś tym duchem? - Nacierał na nią Manolito.
- Czy ci odbiło, Manolito?! Co ty bredzisz? - Krzyknęła na niego. Manolito robił dziwne znaki kciukiem na swej twarzy..
- Potrząsnęła nim w końcu. Co ty bredzisz, Manolito? - Wołała Marija.
     Popatrzył w jej twarz. Wycedził wystraszony.
- Marija? Czy ty widziałaś pierwszy wschód Słońca na tej Ziemi? I jesteś moim Duchem Pozwolenia? – Załkał sucho.
- Czy ty pozwalasz ludziom umierać? Senora, powiedz mi!
- Nie, Manolito, nie jestem. Na pewno nie jestem twoim Duchem Pozwolenia ani innym. Manolito, to nie ja!
     Patrzył na nią nadal, ale nie potrafił już nic powiedzieć.
Usiadła na kanapie.
- Tak, seniora Marija, jestem skłonny oddać życie za ciebie. Wyobrażę sobie, że jesteś puszką piwa.
     Uśmiechnęła się. Wyobraziła sobie, że ma szpony zamiast paznokci. Wyobraziła sobie, że jest mrokiem Manolita i daje mu pozwolenie. A może powinna mu je dać?








>
:
Poprzedni rozdział:      Następny rozdział:
:
Automat tłumaczył ten tekst na 91 języków z oryginalnego języka polskiego. Tytuł oryginału "Teoria Strzałek" . Wszelkie prawa zastrzeżone. Prawo autorskie: Jakub Nowak  TS169