Mit prefabrykowanych budynków - marzenia o życiu w betonie:
Dziś są uważane za koszmar i punkt skupienia społecznego, ale dla wielu Niemców przeprowadzka do prefabrykowanego budynku była kiedyś szczęśliwym dniem - na Wschodzie i Zachodzie.


Wszyscy pamiętają swój czas w bloku: cienkie ściany, mało miejsca, ale także sąsiedzka współpraca. Na Zachodzie entuzjazm dla dużych osad szybko wyparowuje, ponieważ tutaj uważa się je za bezduszne i brzydkie.

Oba państwa niemieckie prowadziły agresywną kampanię na rzecz miast satelitarnych i prefabrykowanych budynków w latach 60. i 70. XX wieku: są nowoczesne i wygodne, jak twierdzą, i są uważane za tajną broń przeciwko szalejącemu niedoborowi mieszkań. W NRD problem mieszkaniowy jest nawet najwyższym priorytetem. W 1971 roku Erich Honecker złożył poważną obietnicę: do 1990 roku mają powstać trzy miliony nowych mieszkań. W rzeczywistości program mieszkaniowy jest faktycznie ukończony dwa lata wcześniej niż planowano. Ale koszty są ogromne i mają decydujący udział w spadku finansowym NRD.

Opowiada pełną wydarzeń historię prefabrykowanych osiedli i pokazuje rzeczywistość stojącą za sponsorowanymi przez państwo konkretnymi marzeniami o życiu.