Rytuał wyzwalania emocjonalnego ze związku.
Człowiek traci energię, gdy jest silnie przywiązany emocjonalnie do drugiej osoby i z takim przywiązaniem daje energię, opróżniając się. W takim przypadku musisz wykonać praktykę uwalniania emocjonalnego.

Zamknij oczy, weź wdech i podczas wydechu wyobraź sobie swojego partnera, którego masz opuścić. Wyobraź sobie, że on lub ona stoi przed tobą. Nawet jeśli obraz nie jest wyraźny i rozmazany, jest to nieważne.

Powiedz mu/jej, jak się czujesz. Jak trudno lub łatwo jest ci być w tym stanie. Powiedz głośno lub do siebie:
- Kocham cię. I przez te wszystkie miesiące / lata nosiłam to uczucie miłości do ciebie.
- Może nie wyszło nam, bo byliśmy młodzi i niedoświadczeni, zależni od społeczeństwa i jego postaw. Być może patrzyliśmy na siebie przez pryzmat naszych przeszłych traum. Być może żyliśmy w scenariuszach rodzicielskich i porównywaliśmy się z naszymi matkami i ojcami. Być może ciężar przeszłych wcieleń naciskał na nas i nie mogliśmy rozwiązać (lub byliśmy w stanie rozwiązać) naszego węzła karmicznego.
- Bardzo mi przykro, że tak się stało. Jestem Ci wdzięczna/wdzięczna za bycie w moim życiu i pokazywanie głównych lekcji miłości własnej.
- Proszę o wybaczenie, jeśli cię gdzieś uraziłem/obraziłem. Ale w inny sposób nie mogłem / nie mogłem.
- Wybaczam Ci, bo i Ty przez swoją słabość / tchórzostwo / ignorancję / niezdolność / presję społeczną / dawne stereotypy myślenia nie mogłaś/ nie mogłeś postąpić inaczej.
Mogliśmy bardzo siebie nawzajem zranić. Ale pomogło nam to dostrzec, jak ważne jest słyszenie i słuchanie siebie nawzajem.
- Kocham cię. I z wdzięcznością przyjmuję doświadczenie, które mi dałeś.

Wyobraź sobie, że za twoimi plecami i za twoim partnerem stoją Strażnicy. Masz obronę. I nawet jeśli trudno ci będzie odpuścić, będą cię wspierać. Oddychasz i wyobrażasz sobie, jak z każdym wydechem cofasz się o krok. Powiedz sobie w myślach lub na głos:
- Ty masz swoją drogę, ja mam swoją.
- Daję Ci wolność z wdzięcznością za doświadczenie.
- Daję sobie wolność.
Zrób wdech i wydech, pozwalając odsunąć się na tyle, aby zmienić się z dziecka w małą kropkę. Po prostu obserwujesz ten proces z lekkim poczuciem wdzięczności i wolności.
Możesz powtórzyć kilka razy: „Ty masz swoją drogę, ja mam swoją”.
- Wypuszczam cię z miłością. Odpuszczam, odpuszczam, odpuszczam.
- Jesteś wolna/wolny.
- Jestem wolna/wolny.
Weź kilka głębokich wdechów i wydechów. I wróć do swojej rzeczywistości.