16 lutego nasi przodkowie obchodzili Święto (Imieniny) Kikimory bądź Sziszimory (złej prządki).
W tym dniu gospodynie domu starają się udobruchać nieproszonego gościa i zrobić amulety rodzinne i domowe.
Dobrym amuletem od Kikimory jest garnek z pękniętym dnem, który wisi przed wejściem na tarasie, nad na grzędzie lub na belkach w stodole. Czasami do dzbanka przywiązuje się kawałek czerwonego materiału.
Dziś do takich celów ochronnych jest możliwość użycia szyjki od butelki.
W niektórych rejonach jako talizman przeciwko Kikimorowi pod żłóbek kładziono „świńską” pałkę, a pod paleniskiem kępkę niedźwiedziej sierści.
Solniczki w domu były przewiązane pasami jałowca. Jeśli uznali kikimorę za „wywołaną”, szukali w domu lalki, a po jej znalezieniu spalili ją.
W arsenale metod uzdrowicieli znajdowały się także specjalne rytuały.
Na przykład zamiatali wszystkie rogi chaty, a piec został odkażony zdaniem:
„Och, ty, wyjdź Kikimora, w przeciwnym razie rozerwą cię rozpalonymi do czerwoności prętami, spalę patelnią wypełnioną czarną żywicą. Moje słowo jest mocne."
Ścieżkę przed domem zamiatano od ganku do studni lub rozdroża. Pozbywali się starych naczyń z pęknięciami i odpryskami, tłukąc je i wyrzucając. Spalili nagromadzone w domu śmieci, wrzucili do ognia podniszczone ubrania.