Symbol Faravahar (Farohar): 
będący centralnym elementem starożytnej perskiej duchowości i kultury, stanowi świadectwo głębokich wierzeń i filozofii zoroastryzmu. Jest to złożona ikona, a jej projekt zawiera w sobie założenia tej odwiecznej religii, poprzedzającej nawet powstanie potężnego Imperium Perskiego zapoczątkowanego przez Cyrusa Wielkiego. Symbol jest zazwyczaj przedstawiany jako uskrzydlony dysk, z centralną postacią, często postrzeganą jako starszy mężczyzna (kapłan), na czele.
Wielu uczonych uważa, że ta centralna postać w Faravahar reprezentuje Ahurę Mazdę, najwyższego boga zaratusztrianizmu, symbolizującego mądrość, porządek i prawdę. Przedstawienie Ahury Mazdy w tej formie przedstawia bóstwo jako siłę przewodnią, z jego wyciągniętą ręką wskazującą ścieżkę prawości. Jednak nie jest to wyłącznie przedstawienie religijne; liczne elementy Faravahara przemawiają do szerszych ideologii perskich. Trio warstwowych piór na skrzydłach i ogonie uosabia kluczowe zasady zoroastryjskie, czyli dobre myśli, dobre słowa i dobre uczynki, podczas gdy okrąg trzymany przez postać podkreśla cykliczną i wieczną naturę istnienia.
Daleki od bycia zwykłym symbolem religijnym, Faravahar wplótł się w strukturę perskiej tożsamości. Jego obecność na starożytnych pomnikach, budowlach i monetach jest świadectwem jego trwałego wpływu, będąc latarnią morską wielkości cywilizacji i misternego duchowego gobelinu, z którego ona powstała.