Według szamańskich bliskowschodnich wierzeń dusza opuszcza ciało fizyczne po 40 dniach.
Liczba czterdziestu jest bardzo powszechna w eposach Bliskiego Wschodu.
Czterdzieści dni po śmierci faraona w starożytnym Egipcie musiał walczyć z bykiem, aby dostać się do nieba, 40 dni po śmierci w islamie, zwyczaje recytacji Koranu i Mevlitu, fakt, że Mojżesz otrzymał od Boga rozkazy na Górze Tur w 40 dni i 40 nocy Tradycje szamańskie lub totemowe z tamtych czasów leżą u podstaw przygotowania chrześcijan do Wielkanocy poprzez post przez 40 dni, fakt, że meczet (kościół) Hagia Sophia ma 40 kolumn na parter i 40 okien w kopule.”
Dziś z szamanizmu pozostało wiele zwyczajów i tradycji. Posyłanie przez polewanie wodą, palenie świec, przywiązywanie płótna do drzew i składanie życzeń, trzykrotne uderzanie w drewno młotkiem, gdy usłyszy się niepożądane zdarzenie, to także stare wiara szamanów mająca chronić przed złem i nie dopuszczać do tego, by złe duchy go usłyszały.
Odlewanie ołowiu to także tradycja odziedziczona po tradycjach szamańskich. Jest to rytuał oparty na magii, praktykowany w starożytności w celu wyeliminowania negatywnych skutków złych duchów, które nawiedzają ludzi. Praktyka umieszczania nagrobków jest również spuścizną po szamanizmie.
Uważa się, że niektórzy ludzie mają niezwykłe cechy, a ich spojrzenie powoduje dyskomfort i krzywdę osób znajdujących się przed nimi. Aby temu zapobiec, noszenie totemów jest również wiarą odziedziczoną po szamanach.