Nadmi
- Kraj:Polska
- : Język.:deutsch
- : Utworzony.: 06-10-15
- : Ostatnie Logowanie.: 04-04-25
: Opis.: Tak dla przypomnienia. Chociaż już nie zajmuje się tym tematem, ale wpadło mi pod rękę to dziele się z Wami. 14 lipca 2010 r. - Niezidentyfikowany obiekt latający (UFO) zmusił lotnisko Xiaoshan w Hangzhou w Chinach do zaprzestania działalności 7 lipca Lotnisko zostało zamknięte na ponad godzinę, gdy kontrolerzy ruchu zauważyli jasne światła poruszające się nieregularnie po niebie . Chińskie lotniska wykryły co najmniej 8 niezidentyfikowanych obiektów latających. Для записи. Хоть я больше этой темой не занимаюсь, но рука у меня есть, делюсь с вами. 14 июля 2010 г. - Неопознанный летающий объект (НЛО) вынудил Ханчжоу, китайский аэропорт Сяошань, прекратить работу 7 июля. Аэропорт был закрыт более часа после того, как авиадиспетчеры заметили яркие огни, неравномерно движущиеся по небу. В китайских аэропортах зафиксировано не менее 8 неопознанных летающих объектов. Für das Protokoll. Ich beschäftige mich zwar nicht mehr mit diesem Thema, aber ich habe einen Arm, den ich mit euch teile. 14. Juli 2010 - Ein nicht identifiziertes Flugobjekt (UFO) zwang Hangzhou, den chinesischen Flughafen Xiaoshan, am 7. Juli den Betrieb einzustellen Der Flughafen war über eine Stunde lang geschlossen, nachdem die Verkehrskontrolleure helle Lichter bemerkten, die sich unregelmäßig über den Himmel bewegten. Chinesische Flughäfen haben mindestens 8 nicht identifizierte Flugobjekte entdeckt. For the record. Although I do not deal with this topic anymore, but I have an arm, I share it with you. July 14, 2010 - An unidentified flying object (UFO) forced Hangzhou, China's Xiaoshan Airport to cease operations on July 7 The airport was closed for over an hour after traffic controllers noticed bright lights moving irregularly across the sky. Chinese airports detected at least 8 unidentified flying objects.
: Data Publikacji.: 24-03-25
: Opis.: Nekropolia w Warnie. Podczas kopania, aby położyć kable elektryczne w pobliżu bułgarskiego kurortu nad Morzem Czarnym, odkryto zagubioną cywilizację , która poprzedzała najbardziej rozpoznawalne cywilizacje w Mezopotamii. Był to grobowiec datowany na 5000 rok pne. Złote artefakty były starsze i bogatsze niż inne, jakie kiedykolwiek odkryto. Necropolis in Varna. While digging to lay electric cables near a Bulgarian Black Sea resort, a lost civilization was discovered that preceded the most recognizable civilizations in Mesopotamia. It was a tomb that dates back to 5000 BC. The golden artifacts were older and richer than others ever discovered. Nekropole in Warna. Während man in der Nähe eines bulgarischen Schwarzmeer-Resorts grub, um elektrische Kabel zu verlegen, wurde eine untergegangene Zivilisation entdeckt, die den bekanntesten Zivilisationen in Mesopotamien vorausging. Es war ein Grab aus dem Jahr 5000 v. Die goldenen Artefakte waren älter und reicher als andere, die jemals entdeckt wurden. Некрополь в Варне. Во время раскопок с целью прокладки электрических кабелей возле болгарского черноморского курорта была обнаружена затерянная цивилизация, предшествовавшая самым узнаваемым цивилизациям Месопотамии. Это была гробница, датируемая 5000 годом до нашей эры. Золотые артефакты были старше и богаче, чем когда-либо обнаруженные.
: Data Publikacji.: 24-03-25
: Opis.: Palenie konopi było znane w Rumunii około 3000 roku p.n.e. Zarówno konopie indyjskie, jak i opium były używane przez Scytów 2400 lat temu. Indyjscy słudzy przywieźli konopie indyjskie na Jamajkę w latach pięćdziesiątych XIX wieku; słowa takie jak „kush” i „Ganja” pochodzą z sanskrytu. Obraz: "Smierc Sardanapala" Eugene Delacroix Wikipedia mówi: Śmierć Sardanapala (fr. La Mort de Sardanapale) – dzieło francuskiego malarza Eugène’a Delacroix, namalowane techniką olejną na płótnie, ukończone w 1827 roku. W tymże samym roku obraz został wystawiony na paryskim Salonie. Znajduje się w zbiorach paryskiego Luwru. Obok Wolności wiodącej lud na barykady jeden z ważniejszych przykładów romantycznego malarstwa historycznego, które Delacroix preferował w swojej twórczości. Sardanapal był według greckiego pisarza Ktezjasza z Knidos ostatnim królem Asyrii. Dzieło Ktezjasza Persica zaginęło, ale jest znane z późniejszych kompilacji, ponadto korzystał z niego Diodor Sycylijski. Sardanapal był często identyfikowany z królem Asyrii Aszurbanipalem. Sardanapal był uważany w starożytności za rozpustnego despotę, który podpalił swój pałac, zamordował swoją konkubinę i następnie sam zginął w płomieniach. Dominantą w obrazie jest duże łoże, na którym opiera się klęcząca, błagająca o miłosierdzie konkubina Sardanapala, którego malarz ukazał w momencie, gdy bezlitośnie patrzy na rozgrywającą się wkoło rzeź. Drugi mocny akcent treściowy i formalny znajduje się przy przeciwległym narożu, gdzie artysta przedstawił śmierć młodej, nagiej, bezbronnej kobiety zabitej przez wojownika, który z zimną krwią wbija w jej pierś sztylet. Obie dominanty tworzą diagonalny układ kompozycyjny, spotęgowany przez silne światło wzmagające intensywność ciepłych barw: żółci, czerwieni, kolorów cielistych. W niemalże całej kompozycji artysta zwraca uwagę na detale: rozrzucone naczynia, pofałdowane szaty, korale i inne precjoza. Artysta konsekwentnie zestawił pary następnych bohaterów obrazu: oprócz wspomnianych postaci, ciemnoskórego niewolnika ciągnącego czarnego konia i biernie leżącą u stóp łoża kobietę, parę paziów królewskich niosących napoje w ozdobnych naczyniach i po dwie pary żołnierzy króla zabijających sztyletami niewiasty. Dramatyzm obrazu wynika nie tylko z przedstawionych scen śmierci, ale przede wszystkim w braku jakichkolwiek uczuć i bezwzględności tyrana i jego żołnierzy. Widoczne z prawej strony kłęby dymu zapowiadają tytułowe wydarzenie. Śmierć Sardanapala oparta jest na poemacie Sardanapal pióra George’a Gordona Byrona, czołowego pisarza doby romantyzmu. Obraz zawiera bogatą, żywą, intensywną paletę barw. Obraz ten zainspirowało powstanie kilku dzieł, m.in. kantaty Hectora Berlioza, La mort de Sardanpale (1830), oraz opery Franza Liszta, Sardanapal (1845-52, nieukończona). Курение каннабиса было известно в Румынии около 3000 г. до н.э. И каннабис, и опиум использовались скифами 2400 лет назад. Индийские слуги привозили каннабис на Ямайку в 1850-х годах; такие слова, как «куш» и «гянджа», пришли из санскрита. Изображение: «Смерть Сарданапала» Эжена Делакруа Википедия говорит: Смерть Сарданапале (фр. La Mort de Sardanapale) - работа французского художника Эжена Делакруа, написанная маслом на холсте, завершенная в 1827 году. В том же году картина выставлялась в Парижском салоне. Он является частью Лувра в Париже. Помимо Свободы, ведущей людей к баррикадам, один из самых важных примеров романтической исторической живописи, которую Делакруа предпочитал в своих работах. По словам греческого писателя Ктесия Книдского, Сарданапал был последним царем Ассирии. Работа Ктесия Персического утеряна, но известна из более поздних компиляций, более того, ее использовал Диодор Сицилийский. Сарданапал часто отождествляли с ассирийским царем Ашшурбанипалом. В древности Сарданапал считался распутным деспотом, который поджег свой дворец, убил свою наложницу, а затем сам умер в огне. Доминантой картины является большая кровать, на которой покоится на коленях наложница Сарданапала, молящая о пощаде, которую живописец изобразил в момент, когда он безжалостно смотрит на происходящую вокруг бойню. Второй сильный контент и формальный акцент - в противоположном углу, где художник изображает смерть молодой, обнаженной, беззащитной женщины, убитой воином, хладнокровно пронзившим ее кинжалом. Обе доминанты создают диагональную композиционную композицию, усиленную ярким светом, усиливающим интенсивность теплых цветов: желтого, красного, телесного цвета. Практически во всей композиции художник уделяет внимание деталям: разбросанной посуде, сложенным халатам, бусам и другим ценностям. Художник последовательно сочетал пары следующих персонажей на картине: помимо упомянутых фигур, темнокожий раб, тянущий вороного коня, и женщина, пассивно лежащая у изножья кровати, пара королевских надбровных дуг, несущих напитки в декоративных сосудах. , и две пары королевских солдат, убивающих женщин кинжалами. Драматизм картины проистекает не только из представленных сцен смерти, но прежде всего из-за отсутствия чувств и жестокости тирана и его солдат. Облака дыма, видимые справа, возвещают об одноименном событии. «Смерть Сарданапала» основана на поэме «Сарданапал» Джорджа Гордона Байрона, ведущего писателя эпохи романтизма. Картина содержит насыщенную, яркую, насыщенную цветовую палитру. Эта картина была вдохновлена несколькими работами, в т.ч. Кантаты Гектора Берлиоза «Смерть Сарданпале» (1830) и оперы Ференца Листа «Сарданапал» (1845-52, незаконченные). Das Rauchen von Cannabis war in Rumänien um 3000 v. Chr. bekannt. Sowohl Cannabis als auch Opium wurden vor 2.400 Jahren von den Skythen konsumiert. Indische Diener brachten in den 1850er Jahren Cannabis nach Jamaika; Wörter wie "kush" und "Ganja" stammen aus dem Sanskrit. Bild: "Der Tod von Sardanapal" von Eugene Delacroix Wikipedia sagt: Tod von Sardanapale (fr. La Mort de Sardanapale) - das Werk des französischen Malers Eugène Delacroix, in Öl auf Leinwand gemalt, im Jahr 1827 fertiggestellt. Im selben Jahr wurde das Gemälde im Pariser Salon ausgestellt. Es ist Teil des Louvre-Museums in Paris. Abgesehen von der Freiheit, die das Volk auf die Barrikaden führt, eines der wichtigsten Beispiele romantischer Historienmalerei, die Delacroix in seinem Werk bevorzugt. Sardanapalus war nach dem griechischen Schriftsteller Ktesias von Knidos der letzte König von Assyrien. Das Werk von Ctesias Persic ist verschollen, aber aus späteren Kompilationen bekannt, außerdem wurde es von Diodorus Siculus verwendet. Sardanapal wurde oft mit dem assyrischen König Ashurbanipal identifiziert. Sardanapalus galt in der Antike als ausschweifender Despot, der seinen Palast in Brand steckte, seine Konkubine ermordete und dann selbst in den Flammen starb. Dominantes Merkmal des Gemäldes ist ein großes Bett, auf dem die um Gnade bettelnde, kniende Konkubine Sardanapala ruht, die der Maler in dem Moment darstellt, in dem er erbarmungslos auf das umliegende Gemetzel blickt. Der zweite starke inhaltliche und formale Akzent befindet sich in der gegenüberliegenden Ecke, wo der Künstler den Tod einer jungen, nackten, wehrlosen Frau darstellt, die von einem Krieger getötet wird, der sie kaltblütig mit einem Dolch ersticht. Beide Dominanten bilden eine diagonale Kompositionsanordnung, verstärkt durch starkes Licht, das die Intensität der warmen Farben verstärkt: Gelb, Rot, Fleischfarben. In fast der gesamten Komposition achtet der Künstler auf Details: verstreutes Geschirr, gefaltete Gewänder, Perlen und andere Wertgegenstände. Konsequent stellte der Künstler folgende Figurenpaare auf dem Gemälde nebeneinander: neben den genannten Figuren ein dunkelhäutiger Sklave, der ein schwarzes Pferd zieht, und eine passiv am Fußende des Bettes liegende Frau, ein Paar königlicher Brauenknochen, die Getränke in dekorativen Gefäßen tragen , und zwei Paare von Königssoldaten, die Frauen mit Dolchen töten. Die Dramatik des Gemäldes resultiert nicht nur aus den dargestellten Todesszenen, sondern vor allem aus der Gefühlslosigkeit und Rücksichtslosigkeit des Tyrannen und seiner Soldaten. Die rechts sichtbaren Rauchwolken kündigen das namensgebende Ereignis an. Der Tod des Sardanapalus basiert auf dem Sardanapal-Gedicht von George Gordon Byron, dem führenden Schriftsteller der Romantik. Das Bild enthält eine reiche, lebendige und intensive Farbpalette. Dieses Gemälde wurde von mehreren Werken inspiriert, inkl. Hector Berlioz' Kantaten La mort de Sardanpale (1830) und Franz Liszts Opern Sardanapal (1845-52, unvollendet). Smoking cannabis was known in Romania around 3000 BC. Both cannabis and opium were used by the Scythians 2,400 years ago. Indian servants brought cannabis to Jamaica in the 1850s; words like "kush" and "Ganja" come from Sanskrit. Image: "The Death of Sardanapal" by Eugene Delacroix Wikipedia says: Death of Sardanapale (fr. La Mort de Sardanapale) - the work of the French painter Eugène Delacroix, painted in oil on canvas, completed in 1827. In the same year, the painting was exhibited at the Paris Salon. It is part of the Louvre Museum in Paris. Apart from Freedom leading the people to the barricades, one of the most important examples of Romantic historical painting, which Delacroix preferred in his work. Sardanapalus was, according to the Greek writer Ctesias of Knidos, the last king of Assyria. The work of Ctesias Persic is lost, but is known from later compilations, moreover, it was used by Diodorus Siculus. Sardanapal was often identified with the Assyrian king Ashurbanipal. In antiquity, Sardanapalus was considered a dissolute despot who set his palace on fire, murdered his concubine, and then died himself in the flames. The dominant feature of the painting is a large bed on which rests the kneeling concubine, Sardanapala, begging for mercy, whom the painter depicted at the moment when he mercilessly looks at the slaughter taking place around. The second strong content and formal accent is at the opposite corner, where the artist depicts the death of a young, naked, defenseless woman killed by a warrior who stabs her with a dagger in cold blood. Both dominants create a diagonal composition arrangement, enhanced by strong light intensifying the intensity of warm colors: yellow, red, flesh colors. In almost the entire composition, the artist pays attention to details: scattered dishes, folded robes, beads and other valuables. The artist consistently juxtaposed pairs of the following characters in the painting: apart from the aforementioned figures, a dark-skinned slave pulling a black horse and a woman passively lying at the foot of the bed, a pair of royal browbones carrying drinks in decorative vessels, and two pairs of king's soldiers killing women with daggers. The drama of the painting results not only from the presented death scenes, but above all from the lack of any feelings and ruthlessness of the tyrant and his soldiers. The clouds of smoke visible on the right announce the eponymous event. The Death of Sardanapalus is based on the Sardanapal poem by George Gordon Byron, the leading writer of the Romantic era. The picture contains a rich, vivid, intense color palette. This painting was inspired by several works, incl. Hector Berlioz's cantatas, La mort de Sardanpale (1830), and Franz Liszt's operas, Sardanapal (1845-52, unfinished).
: Data Publikacji.: 24-03-25
: Opis.: Wiemy, że Wszechświat to wibracja i częstotliwość. Światło jest informacją o określonej częstotliwości drgań na swojej drodze. Kiedy coś wibruje, wytwarza „dźwięk” odpowiadający emitowanej wibracji i przekazuje energię. Czasami ten dźwięk wchodzi w słyszalne spektrum ludzi lub nie. Ludzie potrafią usłyszeć korespondenta od 20 do 20 000 razy w ciągu jednej sekundy. Słonie odczuwają wibracje 12 razy na sekundę, wieloryby 8 razy na sekundę. Psy doświadczają wibracji prawie 45 000 razy na sekundę. Buczenie, coraz bardziej postrzegane, jest efektem energetycznego zestrojenia się z Esencją Galaktyczną i Jaźnią Wyższą . Ten „brzęczyk” dotyczy informacji o wysokiej częstotliwości i naszej transformacji ciała i umysłu, która jest wykonywana w korespondencji. Doświadczenia na cymatyce dowodzą, że fale dźwiękowe mogą dokonywać złożonych zmian w materii, ponieważ fizyczność odbiera i podąża za emitowaną częstotliwością. Przechodzimy dokładnie przez to doświadczenie przekraczając Pas Fotonowy. Ruch ciał niebieskich powoduje zmiany wibracyjne, które zmieniają istnienie fizyczności we Wszechświecie. Nasze ciała to zestaw kodów zawartych w „kluczu biologicznym”, DNA, naszym Kodeksie. Konkretna sekwencja, która aktywuje uśpione w nas geny, przyniesiona przez Kosmos, prosto z Pierwotnego Źródła, rozwinie zdolności, których nawet sobie nie wyobrażaliśmy, daleko poza 5 zmysłami. We know the universe is vibration and frequency. Light is information about a specific frequency of vibrations on its path. When something vibrates, it produces a "sound" corresponding to the vibration emitted and transmits energy. Sometimes this sound falls into the audible spectrum of people or not. People can hear a correspondent 20 to 20,000 times in one second. Elephants feel vibrations 12 times a second, whales 8 times a second. Dogs experience vibrations nearly 45,000 times a second. The hum, increasingly perceived, is the result of energetic alignment with the Galactic Essence and the Higher Self. This "buzzer" is about high frequency information and our transformation of body and mind that is done in correspondence. Experiences in cymatics show that sound waves can make complex changes in matter because physicality receives and follows the emitted frequency. We are going through this experience exactly as we cross the Photon Belt. The movement of celestial bodies causes vibrational changes that change the existence of physicality in the universe. Our bodies are a set of codes contained in the "biological key", DNA, our Code. The specific sequence that activates the dormant genes within us, brought by the Cosmos, straight from First Source, will develop abilities that we did not even imagine, well beyond the 5 senses. Wir wissen, dass das Universum Schwingung und Frequenz ist. Licht ist eine Information über eine bestimmte Schwingungsfrequenz auf seinem Weg. Wenn etwas vibriert, erzeugt es einen "Ton", der der ausgesendeten Schwingung entspricht und überträgt Energie. Manchmal fällt dieser Ton in das hörbare Spektrum von Menschen oder nicht. Menschen können einen Korrespondenten in einer Sekunde 20 bis 20.000 Mal hören. Elefanten spüren 12 Mal pro Sekunde Vibrationen, Wale 8 Mal pro Sekunde. Hunde vibrieren fast 45.000 Mal pro Sekunde. Das zunehmend wahrgenommene Summen ist das Ergebnis einer energetischen Ausrichtung auf die Galaktische Essenz und das Höhere Selbst. In diesem "Summer" geht es um hochfrequente Informationen und unsere Transformation von Körper und Geist, die in Korrespondenz erfolgt. Erfahrungen in der Kymatik zeigen, dass Schallwellen komplexe Veränderungen in der Materie bewirken können, weil die Körperlichkeit die emittierte Frequenz empfängt und ihr folgt. Diese Erfahrung machen wir genau bei der Überquerung des Photonengürtels. Die Bewegung von Himmelskörpern verursacht Schwingungsänderungen, die die Existenz der Körperlichkeit im Universum verändern. Unser Körper ist eine Reihe von Codes, die im "biologischen Schlüssel", der DNA, unserem Code, enthalten sind. Die spezifische Sequenz, die die schlafenden Gene in uns aktiviert, vom Kosmos direkt aus der Ersten Quelle gebracht, wird Fähigkeiten entwickeln, die wir uns nicht einmal vorstellen konnten, weit über die 5 Sinne hinaus. Мы знаем, что Вселенная - это вибрация и частота. Свет - это информация об определенной частоте колебаний на своем пути. Когда что-то вибрирует, оно издает «звук», соответствующий испускаемой вибрации, и передает энергию. Иногда этот звук попадает в слышимый людьми спектр или нет. Люди могут слышать корреспондента от 20 до 20 000 раз в секунду. Слоны ощущают колебания 12 раз в секунду, киты - 8 раз в секунду. Собаки вибрируют почти 45 000 раз в секунду. Гул, который становится все более и более воспринимаемым, является результатом энергетического выравнивания с Галактической Сущностью и Высшим Я. Этот «зуммер» связан с высокочастотной информацией и преобразованием нашего тела и разума, которое происходит в соответствии. Опыт с киматикой показывает, что звуковые волны могут вносить сложные изменения в материю, потому что физическое тело принимает и следует излучаемой частоте. Мы проходим этот опыт точно так же, как пересекаем Фотонный пояс. Движение небесных тел вызывает колебательные изменения, которые изменяют существование материальности во Вселенной. Наши тела - это набор кодов, содержащихся в «биологическом ключе», ДНК, нашем Коде. Конкретная последовательность, которая активирует спящие гены внутри нас, принесенные Космосом прямо из Первого Источника, разовьет способности, о которых мы даже не догадывались, далеко за пределами пяти чувств.
: Data Publikacji.: 24-03-25
© Web Powered by Open Classifieds 2009 - 2025