Nadmi

• Kraj:Polska
• : Język.:deutsch
• : Utworzony.: 06-10-15
• : Ostatnie Logowanie.: 31-01-26

×

: Kontakt.

: Imię.

: E-mail.

: Wiadomość.

Proszę zamienić znaczniki %d na własne liczby

: Dodaj.

Wiadomość nie może być pusta!

Wiadomość zostanie przetłumaczona po wysłaniu (jeżeli środki są wystarczające)

: Captcha. Kod Ochronny.

Załączniki:

: Wybierz: : Edycja. : Usuń.

: Wybierz: : Edycja. : Usuń.

: Wybierz: : Edycja. : Usuń.

: Wybierz: : Edycja. : Usuń.

: Wybierz: : Edycja. : Usuń.

Ilość dopuszczalnych plików: 5

JPEG, JPG, PNG, GIF, DOC, PDF, ZIP, RAR, TAR, HTML, SWF, TXT, XLS, DOCX, XLSX : lub : ODT : tylko formaty:.

: Maksymalny rozmiar pliku. 3MB.

: Wyślij Wiadomość.

The “Great Flood” caused by an enormous space cloud?

: Opis.: The “Great Flood” caused by an enormous space cloud? Saturday, June 25, 2016 I am pretty sure the Great Flood did happen. While it is popularized as a Christian story in English speaking countries, the Great Flood transcends almost every single culture around the world. So I don’t doubt it happened. But the main issue is where did the water come from? Most of theories I have seen require bending the rules of the observable reality that we live in. Back in 2011 scientists had discovered a massive cloud of water deep in space. So, what if as one point one of these clouds passed through our solar system? It would probably take while to get here maybe a couple hundred years. But during that time a couple hundred years 6-7 generations word of mouth was the only real way to pass history. So for them 2 or 3 generations is all it would take to be “forever”. During that time the Suns reflection and heat in the atmosphere would make it appear to be sparkling water in the sky, which could explain the firmament. Once the cloud got near Earth and we started passing through it, the frozen water would melt in the atmosphere and completely saturate the air, it would then start raining. And it would not be localized like what we see now, it would be entire Earth being rained on for an extended period of time. All that water would rush out to the ocean and anything near rivers or oceans, like a human population for example, would be washed out to sea and buried by all the sediments picked up from higher elevation. Think of the world as one big mud slide. The people living in the higher elevations would not be as threatened by the flooding. And so the more advanced civilization would be destroyed and only the more simple societies in the highlands would be left, hence a reset. Once this space cloud passed, things would settle down and Earth would have a lot more water content. https://ufosightingshotspot.blogspot.com/ CNcShcdIYNM „Wielka powódź” spowodowana ogromną chmurą kosmiczną? Sobota, 25 czerwca 2016 r Jestem pewien, że Wielki Potop rzeczywiście miał miejsce. Choć jest popularyzowana jako opowieść chrześcijańska w krajach anglojęzycznych, Wielki Potop wykracza poza niemal każdą kulturę na całym świecie. Nie wątpię więc, że tak się stało. Ale głównym problemem jest to, skąd wzięła się woda? Większość teorii, które widziałem, wymaga naginania zasad obserwowalnej rzeczywistości, w której żyjemy. W 2011 roku naukowcy odkryli ogromną chmurę wody głęboko w przestrzeni kosmicznej. A co by było, gdyby w pewnym momencie jedna z tych chmur przeszła przez nasz Układ Słoneczny? Prawdopodobnie dotarcie tutaj zajęłoby trochę czasu, może kilkaset lat. Ale w tym czasie przez kilkaset lat, 6-7 pokoleń, przekaz ustny był jedynym prawdziwym sposobem na przekazanie historii. Zatem dla nich wystarczą 2 lub 3 pokolenia, aby żyć „na zawsze”. W tym czasie odbicie Słońca i ciepło w atmosferze sprawią, że będzie ono wyglądało jak iskrząca się woda na niebie, co mogłoby wyjaśnić firmament. Kiedy chmura zbliżyła się do Ziemi i zaczęliśmy przez nią przechodzić, zamarznięta woda stopiła się w atmosferze i całkowicie nasyciła powietrze, po czym zaczął padać deszcz. I nie byłoby to zlokalizowane tak, jak to widzimy teraz, byłoby to deszczem padającym na całą Ziemię przez dłuższy okres czasu. Cała ta woda wypłynęłaby do oceanu, a wszystko w pobliżu rzek lub oceanów, jak na przykład populacja ludzka, zostałoby wypłukane do morza i pogrzebane przez wszystkie osady zebrane z większych wysokości. Pomyśl o świecie jak o jednej wielkiej lawinie błotnej. Mieszkańcy wyżej położonych obszarów nie byliby tak zagrożeni powodzią. I tak bardziej zaawansowana cywilizacja zostanie zniszczona, a na wyżynach pozostaną jedynie prostsze społeczeństwa, stąd reset. Kiedy ta chmura kosmiczna minie, wszystko się uspokoi i Ziemia będzie zawierać znacznie więcej wody.

: Data Publikacji.: 09-01-26

Mass Extinctions in the Electric Universe

: Opis.: Mass Extinctions in the Electric Universe Monday, May 02, 2016 A recently published scientific paper is creating a firestorm of media coverage around the world. The paper’s lead author, Daniel Whitmire, proposes that the hypothesized Planet X, a never-discovered body believed by some to exist in the outer solar system, is responsible for mass extinctions on Earth approximately every 27 million years. Recently, researchers at Caltech have inferred Planet X’s presence from orbital anomalies in Kuiper Belt objects. Wal Thornhill discusses the tenability of these claims from an Electric Universe perspective. https://ufosightingshotspot.blogspot.com/ 9wJp13z0MVI Masowe wymieranie we wszechświecie elektrycznym poniedziałek, 02 maja 2016 r Niedawno opublikowany artykuł naukowy wywołuje burzę w mediach na całym świecie. Główny autor artykułu, Daniel Whitmire, proponuje, że hipotetyczna Planeta X, nigdy nie odkryte ciało, które według niektórych istnieje w zewnętrznym Układzie Słonecznym, jest odpowiedzialna za masowe wymieranie na Ziemi mniej więcej co 27 milionów lat. Niedawno badacze z Caltech wywnioskowali obecność Planety X na podstawie anomalii orbitalnych w obiektach Pasa Kuipera. Wal Thornhill omawia zasadność tych twierdzeń z perspektywy Elektrycznego Wszechświata.

: Data Publikacji.: 09-01-26

The Effect of Ancient Catastrophe on Humankind

: Opis.: The Effect of Ancient Catastrophe on Humankind Wednesday, August 26, 2015 It is the hypothesis of many members of the Electric Universe community that within human memory, perhaps a mere four or five thousand years ago, the Earth’s sky and the inner solar system underwent profound changes. An epoch of planetary instability produced extraordinary electromagnetic events and global catastrophes that were recorded in myths and legends around the world. Today, we shift our focus to perhaps the most important question one can explore when considering this thesis - what were the effects of these events on humankind, and to what extent did they shape our world and our species to this day? hruXuZkOOnI https://ufosightingshotspot.blogspot.com/ Wpływ starożytnej katastrofy na ludzkość Środa, 26 sierpnia 2015 Wielu członków społeczności Elektrycznego Wszechświata stawia hipotezę, że w ludzkiej pamięci, być może zaledwie cztery lub pięć tysięcy lat temu, ziemskie niebo i wewnętrzny Układ Słoneczny przeszły głębokie zmiany. Epoka niestabilności planet spowodowała niezwykłe zdarzenia elektromagnetyczne i globalne katastrofy, które zostały zapisane w mitach i legendach na całym świecie. Dzisiaj skupiamy się na być może najważniejszym pytaniu, jakie można zadać rozważając tę tezę – jaki był wpływ tych wydarzeń na ludzkość i w jakim stopniu ukształtowały one nasz świat i nasz gatunek do dnia dzisiejszego?

: Data Publikacji.: 09-01-26

Fifth Giant Gas Planet In Our Solar System?

: Opis.: Fifth Giant Gas Planet In Our Solar System? Thursday, August 20, 2015 The Kuiper Belt is a population of icy bodies beyond the orbit of Neptune. A particularly puzzling and up-to-now unexplained feature of the Kuiper Belt is the so-called "kernel". The four gas giant planets in our solar system - Jupiter, Saturn, Uranus, and Neptune -- may have a long-lost relative. According to a new study, our system was once home to a fifth gas giant that suddenly vanished some 4 billion years ago after a run-in with Neptune. Indirect evidence for this lost world is seen in a strange cluster of icy objects -- called the "kernel" in the Kuiper Belt. That's the vast region of primordial debris that encircles the sun beyond the orbit of Neptune. "The Kuiper Belt is a perfect clue to understanding how the solar system evolved since its formation," study author Dr. David Nesvorny, an astronomer at the Southwest Research Institute in Boulder, Colo., told New Scientist. For the study, Nesvorny created computer simulations of Neptune and the "kernel" cluster as they were 4 billion years ago in the early solar system. At the time, the cluster is believed to have been in Neptune's gravitational grasp. But then, according to the simulations, something happened to cause the cluster to escape Neptune's gravitational pull -- placing the cluster and Neptune in their present locations. This is where the lost planet comes in: the simulations suggest that it must have been another gas giant that bumped Neptune and caused it and the "kernel" to part ways. The missing planet bumped into Neptune before disappearing into the abyss of space. The new study was published online in The Astronomical Journal on August 10, 2015. https://ufosightingshotspot.blogspot.com/ Piąta gigantyczna planeta gazowa w naszym Układzie Słonecznym? Czwartek, 20 sierpnia 2015 Pas Kuipera to populacja lodowych ciał poza orbitą Neptuna. Szczególnie zagadkową i dotychczas niewyjaśnioną cechą Pasa Kuipera jest tak zwane „jądro”. Cztery gazowe olbrzymy w naszym Układzie Słonecznym – Jowisz, Saturn, Uran i Neptun – mogą mieć dawno zaginionego krewnego. Według nowego badania w naszym układzie znajdował się kiedyś piąty gazowy olbrzym, który nagle zniknął około 4 miliardy lat temu po zderzeniu z Neptunem. Pośredni dowód istnienia tego zaginionego świata można dostrzec w dziwnej grupie lodowych obiektów – zwanej „jądrem” w Pasie Kuipera. To rozległy obszar pierwotnych szczątków otaczający Słońce poza orbitą Neptuna. „Pas Kuipera to doskonała wskazówka do zrozumienia ewolucji Układu Słonecznego od czasu jego powstania” – powiedział New Scientist autor badania, dr David Nesvorny, astronom z Southwest Research Institute w Boulder w stanie Kolorado. Na potrzeby badań Nesvorny stworzył symulacje komputerowe Neptuna i gromady „jądra” w stanie sprzed 4 miliardów lat we wczesnym Układzie Słonecznym. Uważa się, że wówczas gromada znajdowała się w uścisku grawitacyjnym Neptuna. Ale potem, zgodnie z symulacjami, wydarzyło się coś, co spowodowało, że gromada wymknęła się przyciąganiu grawitacyjnemu Neptuna i umieściła gromadę i Neptun w ich obecnych lokalizacjach. I tu właśnie pojawia się zaginiona planeta: symulacje sugerują, że musiał to być inny gazowy olbrzym, który zderzył się z Neptunem i spowodował, że on i „jądro” rozeszły się. Zaginiona planeta zderzyła się z Neptunem, po czym zniknęła w kosmicznej otchłani. Nowe badanie opublikowano w Internecie w czasopiśmie The Astronomical Journal 10 sierpnia 2015 r.

: Data Publikacji.: 09-01-26