Srebrny sznur.
Sutratma to sanskryckie słowo utworzone z sutry „nić” i atman „jaźń”, zwykle tłumaczone jako „nić”.

 Krótko mówiąc, „sznur duszy”; Nieśmiertelna dusza, indywidualność, która wciela życie po życiu w człowieka i niezliczone charaktery wiążą go jak paciorki na sznurku.
Uniwersalne podtrzymujące życie powietrze, Samashti prau.
 Uniwersalna energia wszystkich tych ciał przyczynowych jest pełna żywego ognia z wyższego poziomu i zauważcie, że kula ziemska jest połączona sznurem bardzo intensywnych świateł.
W miarę jak dusza rośnie i jest w stanie przyjąć coraz więcej nieskończonego oceanu boskiego ducha, który przepływa kanałami energii, dusza rozszerza się i otwiera sobie szersze przejście z ziemi do swojego podwymiaru, a ponad nią jest wielki glob, z którego tryskają żywe fontanny, aż ciało w ciele przyczynowym wydaje się topić w płynącym świetle.
Kiedy uzdrawianie energią odbywa się w jakimkolwiek celu:
sznurek między obserwatorem a jego cieniem staje się silniejszy i jaśniejszy z każdą zmianą.

W świecie metafizyki wspomina się o srebrnej linie, która utrzymuje cię w kontakcie z twoim ziemskim ciałem fizycznym, podczas gdy wędrujesz po płaszczyźnie duchowej. Niektórzy mistycy nazywają to również rodzajem duchowej pępowiny, która utrzymuje połączenie duszy i ciała.
Ciało astralne lub sobowtór eteryczny jest połączone z ciałem fizycznym srebrnym sznurem. Srebrna lina, której większość ludzi nie widzi, może zobaczyć osoba psychicznie bardzo wrażliwa.
Srebrny sznur wyłania się z miejsca trzeciego oka, duchowego centrum ciała. 
W Biblii opisuje przejście z życia do śmierci jako zerwanie srebrnego sznura: „Gdy srebrny sznur zostaje zerwany… Wtedy dusza powróci do Boga, który ją dał”. W rzeczywistości tak właśnie dzieje się po śmierci za życia – kiedy eteryczny sobowtór wyrusza w astralne podróże, lina jest nieskończenie elastyczna. 
W chwili śmierci ostatecznie pęka i na zawsze oddziela ciało fizyczne od swojego astralnego odpowiednika.
W 1935 roku dr RB Holt opisał przeżycie na łożu śmierci starszej kobiety w czasopiśmie Spiritualist Light. W swoich wspomnieniach mówi: „Widział srebrzystą substancję płynącą z ciała fizycznego do głowy z podwójną duszą.

Ta pępowina wydawała się być żywą, wibrującą energią... W końcu nić łącząca została przecięta i ciało duszy zostało uwolnione. Ciało duszy, które poprzednio leżało na plecach, teraz podniosło się i stanęło prosto.
W innej definicji srebrnego sznura wszyscy wiemy, że dziecko i jego matka są połączone ze sobą pępowiną, gdy są w łonie matki i zostają rozdzieleni, gdy dziecko się rodzi. To samo zjawisko odnosi się do narodzin duchowych, ale w przeciwieństwie do tego, kiedy rodzimy się w tym materialnym świecie, ta fizyczna „pępowina” zostaje zerwana – jednak duchowa pępowina (srebrna pępowina) niewidoczna w tym wymiarze, łączy osobę ze światem duchowym (światem podświadomości) i pozwala nam otrzymać lekką (uniwersalną) energię (tak jak dziecko w łonie matki jest karmione przez fizyczną pępowinę). Ta duchowa nić nas zagęszcza i pielęgnuje - lepiej niech energia życia łatwiej napływa do Ciebie, gdyż działając zgodnie z prawem etyki duchowej (prawem natury), które prowadzi do doskonałego układu krążenia, podnosisz swoje duchowe poziomy.
Almas Haye