Nadmi

• Kraj:Polska
• : Język.:deutsch
• : Utworzony.: 06-10-15
• : Ostatnie Logowanie.: 31-01-26

×

: Kontakt.

: Imię.

: E-mail.

: Wiadomość.

Proszę zamienić znaczniki %d na własne liczby

: Dodaj.

Wiadomość nie może być pusta!

Wiadomość zostanie przetłumaczona po wysłaniu (jeżeli środki są wystarczające)

: Captcha. Kod Ochronny.

Załączniki:

: Wybierz: : Edycja. : Usuń.

: Wybierz: : Edycja. : Usuń.

: Wybierz: : Edycja. : Usuń.

: Wybierz: : Edycja. : Usuń.

: Wybierz: : Edycja. : Usuń.

Ilość dopuszczalnych plików: 5

JPEG, JPG, PNG, GIF, DOC, PDF, ZIP, RAR, TAR, HTML, SWF, TXT, XLS, DOCX, XLSX : lub : ODT : tylko formaty:.

: Maksymalny rozmiar pliku. 3MB.

: Wyślij Wiadomość.

Marduk, w religii Mezopotamii, główny bóg Babilonu i narodowy bóg Babilonii:

: Opis.: Marduk, w religii Mezopotamii, główny bóg Babilonu i narodowy bóg Babilonii: Bóg jako taki ostatecznie nazwano go po prostu Balem, czyli Panem. Wydaje się, że pierwotnie był bogiem burz. Wiersz, znany jako Enuma elisz i pochodzący z panowania Nabuchodonozora I (1119–1098 pne), opowiada o powstaniu Marduka do takiego stopnia, że był bogiem 50 imion, z których każde było bóstwem lub atrybutem boskim. Po pokonaniu potwora pierwotnego chaosu, Tiamat, został Panem Bogów Nieba i Ziemi. Cała natura, łącznie z ludzkością, która zawdzięczała mu swoje istnienie; los królestw i poddanych był w jego rękach. Głównymi świątyniami Marduka w Babilonie były Esagila i Etemenanki, ziggurat ze świątynią Marduka na szczycie. W Esagila wiersz Enuma elish był recytowany co roku na festiwalu noworocznym. Boginią najczęściej wymienianą jako małżonka Marduka była Zarpanitu.

: Data Publikacji.: 05-01-26

O osobnikach Nephilim wspomniano w Księdze Rodzaju i w Księdze Liczb.

: Opis.: Nephilim, w Biblii hebrajskiej, grupa tajemniczych istot lub ludzi o niezwykle dużych rozmiarach i sile, którzy żyli zarówno przed, jak i po potopie. O osobnikach Nephilim wspomniano w Księdze Rodzaju i w Księdze Liczb. Jak również wspomniano o nich w Ezechielu. Hebrajskie słowo nefilim jest czasami tłumaczone bezpośrednio jako „olbrzymy” lub rozumiane jako „upadli” (z hebrajskiego nafala, „upadać”), ale tożsamość Nefilim jest przedmiotem dyskusji uczonych. Nephilim są wspomniani tuż przed opisem potopu w Księdze Rodzaju 6: 4, który stwierdza: Nephilim byli na ziemi w tamtych dniach - a także później - kiedy synowie Boży weszli do córek ludzkich, które urodziły im dzieci . To byli dawni bohaterowie, sławni wojownicy. Są oni ponownie wymienione w Lb 13: 32–33, gdy Izraelici przygotowywali się do wejścia do ziemi Kanaan. Przynieśli więc Izraelitom nieprzychylną wiadomość o ziemi, którą przeszukali, mówiąc: „Ziemia, przez którą przeszliśmy jak szpiedzy to ziemia, która pożera jej mieszkańców; a wszyscy ludzie, których w nim widzieliśmy, są wielkich rozmiarów. Tam widzieliśmy Nephilim (Anakici pochodzą z Nephilim); a my wydawalismy się konikami polnymi, więc wydaliśmy się im ”. Niektórzy uczeni argumentowali, że „upadli mocarze” w Ezechiela 32:27 są pośrednim odniesieniem do Nefilim, ponieważ zwrot w języku hebrajskim jest nieco dwuznaczny. Fragment jest częścią opisu dołu grobu i stwierdza: I nie leżą z poległymi wojownikami dawnych czasów, którzy zstąpili do Szeolu z bronią wojenną, których miecze schowano pod głowy, a tarcze na kościach; bo strach wojowników był w krainie żywych. „Encyklopedia Britannica”

: Data Publikacji.: 05-01-26

Grzech i Szamasz oraz czym jest NIBIRU....

: Opis.: Grzech i Szamasz oraz czym jest NIBIRU.... Księżycowy bóg Sin jest ojcem Szamasza, babilońskiego boga słońca, który był czczony przez Izraelitów. Rzeczywiście, „słońce” po hebrajsku to „szamasz”. Bóg słońca Szamasz został nazwany „wzniosłym sędzią Anunnaki”. „Dowódcą Anunnaki” i synem Enki / Ea, boga „wód” (por. Rdz 1, 1), był Marduk, czyli Merodach, który najwyraźniej jest Mordocheajem biblijnej księgi Estery (Isztar) ). Nazywany również „królem Igigi”, Marduk był najwyższym babilońskim bogiem i często reprezentował Jowisza, chociaż jako „Bel-Marduk” włączył również aspekty boga słońca i jako taki był uważany w późnym okresie kultu. Jednym z 50 imion Marduka było „Nibiru” lub „Nebiru”, w którym Robert Temple w „Tajemnicy Syriusza” widzi egipski termin „Neb-Heru”, co oznacza „Pan słońca”. Bóg Horus lub „Heru” jest w rzeczywistości w dużej mierze bogiem słońca, przedstawionym jako jastrząb z rozpostartymi skrzydłami i kulą słoneczną na głowie. Zamiast przedstawiać „12. planetę”, opis Nibiru w Enuma Elize rzeczywiście przedstawia personifikację słońca i jego „wyczyny”. „Nebo” to babilońska wersja „Mojżesza”, w rzeczywistości słonecznego bohatera, a Nibiru w rzeczywistości jest reprezentowany przez skrzydlaty dysk, wspólny motyw przedstawiający słońce. Zgodnie z konsensusem astronomów na całym świecie, zarówno amatorskich, jak i zawodowych, nie ma dowodów na 12. planetę / Nibiru, jaką przedstawia Sitchin. (Innymi słowy, „Planeta X” nie jest znaną astronomiczną rzeczywistością.) wbaseem.wordpres Według starożytnych pism jest rasa istot pozaziemskich z planety zwanej Nibiru. We are talking about two celestial bodies separated by space and time - Nibiru. DLACZEGO ANNUNAKI WYDOBYWALI ZŁOTO NA ZIEMI ?

: Data Publikacji.: 05-01-26

Olbrzymia kamienna kula odkryta w lesie.

: Opis.: Olbrzymia kamienna kula odkryta w lesie. Lokalizacja: Zavidovici, Bośnia Rok odkrycia: 2016 Szacunkowa wartość: 3 200 dol.* (wartość zawartego żelaza) Ta kamienna kula o szerokości dziesięciu stóp i wadze 35 ton wywołała lawinę pytań do naukowców; czy jest to dzieło zapomnianej cywilizacji, czy też Matki Natury. Jeśli to pierwsza odpowiedź jest prawidłowa, do czego te ludy lub kosmici mogli ją wykorzystywać? Gigantyczna kula została odkryta w 2016 roku w okolicach miejscowości Zavidovici w Bośni. Prehistoryczna kula pomogła jej odkrywcy Semirowi Osmanagichowi zdobyć przydomek bośniackiego Indiana Jonesa. Kula może być bardzo cenna, ponieważ prawdopodobnie ma wysoką zawartość żelaza. Jeśli kamień jest dziełem człowieka, to jest to największa tego typu struktura w Europie i może wskazywać na istnienie pradawnych zaawansowanych cywilizacji, o których obecnie niewiele wiemy.  

: Data Publikacji.: 05-01-26