Nadmi
- Kraj:Polska
- : Język.:deutsch
- : Utworzony.: 06-10-15
- : Ostatnie Logowanie.: 30-11-25

: Opis.: Chrześcijaństwo ma doktrynę Trójcy, „Ojca”, „Syna” i „Ducha Świętego”. W tej doktrynie Bóg istnieje jako trzy „osoby”, ale każda z nich ma identyczną istotę lub naturę i łączy się we wszechmocnego Boga. Chociaż rozwinięta doktryna Trójcy nie jest wyraźnie wyrażona w księgach Nowego Testamentu, odnosi się ona do „triadycznego” rozumienia Boga. Doprowadziło to do debaty, że chrześcijaństwo „przejęło” Trójcę z wcześniejszych religii, ponieważ kult pogańskich bogów zgrupowanych w triady był powszechny w starożytnych kulturach już w Babilonii. Teoria głosi, że po śmierci Apostołów takie pogańskie wierzenia (z Egiptu, Grecji i Rzymu) zaczęły „najeżdżać” chrześcijaństwo i doprowadziły do rozwoju „niezrozumiałej” Trójcy. Chrześcijaństwo nie zniszczyło pogaństwa; przyjęło je. . . . Z Egiptu przyszły idee boskiej trójcy. - Will Durant (1885-1981), amerykański pisarz, historyk i filozof Przed powstaniem chrześcijaństwa istniało coś, co obecnie jest powszechnie znane jako pogaństwo, które jest również nazywane politeizmem, wiarą lub kultem więcej niż jednego Boga. Triteizm to słowo pochodzące z greki, oznaczające `` Trzy Bóstwa '', a w starożytności, a także w niektórych formach neopogaństwa, Potrójna Bogini jest bóstwem lub archetypem postrzeganym jako trójjedność trzech różnych aspektów lub postaci zjednoczonych w jednym istota. Różne potrójne boginie były powszechnie postrzegane w starożytnej lub przedchrześcijańskiej religii. Szczegóły obrzędów, ceremonii i wierzeń były utrzymywane w tajemnicy z powodu prześladowań i konsekwentnie chronione przed starożytnością. Ponieważ ich podstawowe nauki stały się nie do przyjęcia, nauki Bogini stały się „Tajemnicami”. A chrześcijaństwo na Triteiźmie oparło kult Trójcy Świętej.
: Data Publikacji.: 05-11-25
: Opis.: Kim byli mieszkancy Hyperborei i mieszkancy Gobi. Zgodnie z genealogiami podanymi w starożytnych księgach indyjskich , indyjscy królowie wywodzili się z dwóch starożytnych dynastii - słonecznej i księżycowej. Założycielem Dynastii Słonecznej był Ikhshvaku, który panował w Treta-yudze, i ci ludzie żyli przez dziesięć tysięcy lat. Ikhshvaku był synem Manu Vivasvata , którego ojcem był bogiem słońca ( aditya ) Vivasvat. Żył w Satya-yudze („ złotym wieku ”), kiedy długość życia wynosiła sto tysięcy lat . Przodkiem dynastii księżycowej był bóg księżyca Soma, czyli Chandra, który żył w Satya-yudze („ złoty wiek ”). Pierwszym królem dynastii księżycowej był Pururavas, syn Budhi (planeta Merkury) i wnuk Somy, który rządził w Treta-yudze. W pracy „ White Island,” High Gobi Civilization „i Jambudvipy , wykazano, że potomkowie dawnych mieszkańców Hyperborei - Adityów oraz, ewentualnie, że Gandharvowie , apsaras , Vidyadhars , Charans i Siddhowie i przedstawiciele” Wysokich Cywilizacja Gobi „ należała do dynastii słonecznej. Według bardzo starożytnych legend pierwszy król dynastii księżycowej, Pururavas, poślubił apsarę Urvasi , a księżniczka, nagini z dynastii księżycowej, poślubiła księcia (aditya?) Z dynastii słonecznej. Małżeństwa te dały początek wielu plemionom i rodzinom królewskim (Gandharas, Kekayas, Madras, Yaudheis, Sauvirs, Usinaras, Angi, Vanga, Kalinga, Pundra, Khayhai, Bhoji, Vidarbhi, Chedi, Bharata, Panchala, a także Yadavi - klan, k, który należał do samego Kryszny i którego stolica Dvaraka została zniszczona podczas ataku powietrznego Daitya Shalmy na krótko przed śmiercią Kryszny). Pamiętajmy, że Adityowie, Gandharvowie, Apsaras, Vidyadharas, Charanas i Siddhi żyli na Dalekiej Północy , gdzie słońce nigdy nie zachodziło za horyzontem.Kraj ludzi-wężów znajdował się na niższych szerokościach geograficznych (i tutaj ), gdzie dzień przeplatał się z nocą, a długość dnia najwyraźniej wynosiła 4-4,5 godziny. Być może był to powód podziału mieszkańców „złotego wieku” na dwie dynastie. Adityowie wraz ze swą świtą, która żyje wiecznym dniem, zaczęli należeć do bogów słońca lub dynastii słonecznej, a węże to ludzie, w których życiu noc i jasno świecący księżyc odgrywały ważną rolę (niewiadomo czy to ten sam Księżyc, który teraz świeci, czy jakieś inne ciało niebieskie) - księżycowym lub mrocznym bogom, czy też księżycowej dynastii.
: Data Publikacji.: 05-11-25
: Opis.: Archeolodzy przepisali podręczniki historii, gdy ludzie po raz pierwszy przybyli do obu Ameryk, przesuwając datę początkowej migracji o 15 000 lat wstecz. Wykopaliska w jaskini w Meksyku ujawniły archeologiczne dowody okupacji człowieka sprzed 31-33 000 lat. Stoi to w wyraźnej sprzeczności z powszechnie akceptowanym przekonaniem, że ludzie dotarli do Ameryki Północnej dopiero około 16 000 lat temu. Morskie plemię amerykańskie eksplorowało wybrzeża Ameryki Północnej 7000 lat temu. Ci starożytni Amerykanie rywalizowali ze swoimi europejskimi odpowiednikami w umiejętnościach nawig acyjnych kilka tysiącleci przed Wikingami. Stanowisko archeologiczne Windover jest stanowiskiem archeologicznym z okresu wczesnego archaizmu (6000-5000 pne), gdzie w torfie na dnie stawu znaleziono szczątki szkieletów 168 osobników. Szkielety były dobrze zachowane ze względu na cechy torfu. Ponadto z wielu czaszek z tego miejsca odzyskano niezwykle dobrze zachowaną tkankę mózgową. Wyselekcjonowano DNA z tkanki mózgowej. Kolekcja ludzkich szczątków szkieletowych i artefaktów odzyskanych ze stawu Windover stanowi jedno z największych znalezisk każdego typu z okresu archaicznego. Archeolodzy w tym miejscu byli w stanie wydobyć łącznie 86 kawałków materiału z 37 grobów. Obejmowały one siedem różnych splotów tekstylnych, które wydawały się być używane do odzieży, toreb, maty i prawdopodobnie koców i poncho. W Windover znaleziono także liczne inne artefakty, takie jak atlas i punkty pocisków. Mieszkańcy Windover polowali na zwierzęta, łowili ryby i zbierali rośliny. Do przechowywania używali tykw butelkowych, które stanowią najwcześniejsze dowody na przechowywanie pojemników na warzywa odkryte w Ameryce Północnej.
: Data Publikacji.: 04-11-25
: Opis.: Mitologia sumeryjska. „Na jego imię bogowie drżą i trzęsą się w odwrocie. Asaruludu to imię jego, które Anu, jego ojciec, ogłosił za niego. On jest naprawdę światłem bogów, potężnym przywódcą, który jako bóstwa chroniące boga i ląd, w zaciętej pojedynczej walce ocalił nasze odwroty w nieszczęściu. Asaruludu, po drugie, nazwali Namtillaku, boga, który utrzymuje życie, który przywrócił utraconych bogów, jak własne stworzenie; Pan, który ożywia martwych bogów swoim czystym inkantacja, która niszczy krnąbrnych wrogów. Chwalmy jego waleczność! Asaruludu, którego imię było po trzecie zwane Namru, lśniący bóg, który oświetla nasze drogi. " -od Enuma Elisha. Ksiega Rodzaju z Biblii „Wtedy Pan Bóg rzekł:‚ Oto człowiek stał się podobny do jednego z nas, znając dobro i zło, a teraz może wyciągnąć rękę i wziąć z drzewa życia, jeść i żyć wiecznie '- Dlatego Pan Bóg wysłał go z ogrodu Eden, aby uprawiał ziemię, z której został wzięty. Wypędził człowieka, a na wschód od ogrodu Eden umieścił cherubiny i miecz płonący i zwrócony do strzeżcie drogi do drzewa życia. " z Rodzaju 3: 22-24 NRSV. W mitologiach naszego świata jest kilka wzmianek o płonących mieczach. Pierwsza pochodzi z mitologii sumeryjskiej i babilońskiej. Bóg Asaruludu miał nosić płonący miecz, który oświetlał ścieżki bogów. Został zsynchronizowany z Mardukiem, najwyższym bogiem w historii stworzenia w Enuma Elish. Archeologiczne dowody wskazują, że był on często wykorzystywany w rytualnych zaklęciach i egzorcyzmach. Drugi to cheruby strzegące drzewa życia w Edenie przed Adamem i Ewą. W niektórych tradycjach to archanioł Uriel dzierżący płonący miecz i strzegący bramy. Zgodnie z prawosławną tradycją, po zmartwychwstaniu Jezusa, strażnik i miecz zostały zdjeci z wejścia do Edenu, pozwalając ludziom ponownie wejść do Raju. occultis mysterium
: Data Publikacji.: 04-11-25
© Web Powered by Open Classifieds 2009 - 2025